تصرفهای مسکونی/اقامتی (حرف اختصار: م) هر بنا یا بخشی از یک بنا که در آن شخص یا خانواده ای سکونت کند و بـه منظـور خوابیـدن از آن استفاده شود، به استثنای بناهایی که در گروه تصرف های درمانی/ مراقبتی دسـته بنـدی مـی شـوند، دارای تصرف مسکونی شناخته می شود. بناهای با تصرف مسکونی/ اقامتی شامل موارد زیر می شوند:
⬅️ گروه م-۱
تصرف های مسکونی/ اقامتی که متصرفان عمدتاً به طور موقت (کمتر از یک ماه) در آن اقامت دارند، شامل موارد زیر:
مسافرخانه ها و مسافرپذیرها (برای اقامت موقت)،
هتل ها، هتل آپارتمان ها و متل ها.
⬅️ گروه م-۲
تصرف های مسکونی شامل بیشتر از دو تصرف مسکونی/ اقامتی که متصرفان آن به طـور عمـده، بـهصورت دائم در ساختمان ساکن هستند، شامل موارد زیر:
بناهای آپارتمانی، اقامتگاه های غیر موقت سازمانی، مذهبی، ورزشی و نظایر آن، خوابگاه ها، اقامتگاه های تفریحی شراکتی.
⬅️ گروه م-۳
تصرف های مسکونی/ اقامتی که برای مراقبت شبانه روزی از افراد به تعداد ۶ تـا ۱۶ نفـر (بـه غیـر از تعداد کارکنان) استفاده می شوند.
توجه: تصرف های غیر مسکونی که به این منظور استفاده می شوند و همچنـین بناهـایی کـه بـرای مراقبت شبانه روزی از افراد بیش از ۱۶ نفر مورد بهره برداری قرار می گیرند، حسب موضـوع در یکـی از زیرگروه های تصرف های درمانی/ مراقبتی دسته بندی می شوند.
⬅️ گروه م-۴
تصرفهای مسکونی در ساختمان های مسکونی با حداکثر ارتفاع ۳ طبقه از سطح دسترس معبر کـه برای اقامت یک یا دو خانوار در نظر گرفته می شوند و متصرفان آن به طور عمده، به صورت دائـم در ساختمان ساکن هستند.تا هنگام تهیه و ابلاغ مقررات اختصاصی جداگانه برای این گـروه تصـرف، باید از مقررات مربوط به گروه م-۲ تبعیت شود.
#مبحث_چهارم
#نظام_مهندسی
#شهرسازی
https://t.me/ajurbaism
