برچسب: وقتی

  • وقتی “فقط یک خط بیشتر” از جاده خارج می شود

    وقتی “فقط یک خط بیشتر” از جاده خارج می شود


    همانطور که گفته می شود، همه چیز در تگزاس بزرگتر است – و این شامل سیستم جاده ما نیز می شود.

    تگزاس با بیش از 700000 مایل خط، بزرگترین شبکه را در کشور دارد که تقریباً 50 درصد بزرگتر از شبکه ایالت بعدی است. دپارتمان بزرگراه تگزاس، پیشرو اداره حمل‌ونقل امروزی تگزاس (TxDOT)، حتی در سال 1953 یک مجله مسافرتی راه‌اندازی کرد تا تگزاسی‌ها را تشویق کند تا آنچه را که جورجیا اوکیف شگفت‌انگیز توصیف می‌کند به عنوان «همان چیز شگفت‌انگیز بزرگی که اقیانوس‌ها و بلندترین کوه‌ها هستند» توصیف می‌کند. مجله نامیده شد بزرگراه های تگزاسو مفهوم آن واضح بود: راه دور زدن تگزاس در جاده های آن بود.

    اکنون، TxDOT با این احتمال مواجه است که روشی که تگزاسی‌ها در گذشته در حال رفت و آمد بوده‌اند، دقیقاً راهی به سوی آینده نیست.

    بخشی از آن مالی است. اجرای بزرگترین سیستم جاده ای کشور پرهزینه است: پروژه های TxDOT بیش از 43 میلیارد دلار در دهه آینده صرف حفظ سیستم موجود می کند و 100 میلیارد دلار دیگر برای توسعه اختصاص داده می شود. هزینه‌های پنهانی نیز وجود دارد: در مثلث تگزاس – محل زندگی تقریباً 80 درصد از جمعیت ایالت – رانندگان سالانه 423 میلیون ساعت را به دلیل ازدحام از دست می‌دهند که 11 میلیارد دلار هزینه اقتصادی را تحمیل می‌کند. ازدحام همچنان در حال افزایش است، حتی با اینکه سهم تگزاسی‌هایی که از راه دور کار می‌کنند بیش از دو برابر شده است. در همین حال، انتظار می‌رود که جمعیت تگزاس تا سال 2050 40 درصد رشد کند و تأخیر ترافیکی هر نفر تا 200 درصد افزایش یابد. همه آن ازدحام کشنده است: بیش از 75000 نفر در تصادفات از 7 نوامبر 2000، آخرین روز بدون تلفات رانندگی در ایالت جان خود را از دست داده اند. در حالی که خود TxDOT کمتر از 30٪ از کل مایل های خط را در سیستم جاده ای ایالت انجام می دهد (بقیه جاده های محلی هستند)، 64٪ از تمام تصادفات مرگبار و جراحات جدی در جاده های دولتی رخ داده است. این وزارتخانه می خواهد تا سال 2050 حدود 4000 تلفات سالانه را به صفر برساند.

    از لحاظ تاریخی، ایالت با ساخت خطوط بیشتر به مشکل تراکم نزدیک شده است. اما با اعتراف خود TxDOT، استراتژی “فقط یک خط دیگر” به محدودیت های خود رسیده است.

    تگزاس یک آزمایش تجربی واضح ارائه می دهد که آیا توسعه بزرگراه می تواند به طور قابل اعتمادی ازدحام را کاهش دهد یا خیر. ایالت از فضا، پول و حمایت سیاسی برای ساخت جاده‌هایی در مقیاسی برخوردار است که تعداد کمی دیگر می‌توانند با آن برابری کنند، بنابراین اگر ازدحام، ایمنی و دسترسی تنها با مایل‌ها حل شود، تگزاس باید جایی باشد که این استراتژی موفق شد. در عوض، نتایج در بهترین حالت مخلوط شده است. پس از اینکه TxDOT بزرگراه کتی هیوستون را به 26 خط گسترش داد، مطالعات بعدی نشان داد که زمان سفر در دوره های اوج به جای بهبود بدتر می شود، زیرا افزایش ظرفیت به سرعت با رانندگی اضافی جذب می شود. اگر قرار بود توسعه خطوط تراکم را در جایی حل کند، اینجا آن را حل می کرد. در عوض، تگزاس نزدیک به انتهای جدول قرار می گیرد ایالت های آمریکا در تدابیر تراکم شهری

    در ریشه، مشکل تراکم یک مشکل اتصال است: شهرهای تگزاس به سرعت رشد کرده اند و به سمت بیرون رشد کرده اند و مشاغل در مناطق مترو پراکنده شده اند. در بیشتر موارد، تنها راه رفت و آمد از طریق آن 700000 مایل جاده است. این مشکل عمدتاً توسط هندسه شکل می‌گیرد: خودروها نسبت به تعداد افرادی که حمل می‌کنند، فضای زیادی مصرف می‌کنند. یک اتوبوس شهری معمولی می‌تواند چهل مسافر را حمل کند در حالی که طول آن تقریباً دو برابر یک فورد F-150 است که اغلب توسط یک راننده اشغال می‌شود. اگر همان چهل نفر به طور جداگانه با ماشین سفر کنند، وسایل نقلیه آنها 20 برابر فضای جاده را مصرف می کند حتی قبل از محاسبه مسافت های ایمن برای دنبال کردن. این تفاوت را در میان ده‌ها هزار وسیله نقلیه که از طریق همان راهروهای محدود حرکت می‌کنند مقیاس کنید، و ازدحام دیگر یک شکست برنامه‌ریزی یا اجرا نیست، بلکه نتیجه قابل پیش‌بینی محدودیت‌های فضا است.

    و در مناطق شهری متراکم، این فضا بسیار محدود است. برای تسهیل گسترش بین ایالتی 35 از طریق آستین مرکزی، TxDOT مجبور شد (از طریق دامنه برجسته) بیش از 100 خانه و املاک تجاری را خریداری کند و 54 هکتار زمین با ارزش را تصرف کند که با ریختن آن به مایل های اضافی از مالیات شهری خارج می شود. این پروژه یک بار دیگر مشکل هندسه را منعکس می کند: اتومبیل ها فضای زیادی را اشغال می کنند و گسترش بزرگراه های شهری به معنای اشغال فضایی است که قبلاً توسط استفاده های با ارزش بالاتر اشغال شده است. در مناطق متراکم، این یک پیشنهاد گران قیمت است.

    بنابراین قابل توجه است که این ایالت اول بزرگراه تصدیق می کند که این محدودیت ها نیازمند رویکردهای جدیدی برای رفع نیازهای حمل و نقل آتی تگزاس است.

    در واقع، اواخر سال گذشته، TxDOT پیش نویس خود را منتشر کرد طرح ترانزیت چندوجهی در سراسر کشور (SMTP)، اولین در نوع خود در تگزاس. در حالی که این به تنهایی قابل توجه است، چیزی که آن را پیشگام می کند تمرکز آن بر جایگزین های حمل و نقل به عنوان بخشی ضروری برای حل مشکل تراکم است. اینکه این گزارش در حالی است که TxDOT در میان پروژه‌های توسعه بزرگراهی چند میلیارد دلاری در مناطق شهری قرار دارد، بازتابی از این مشکل است: دولت عمیقاً به ساخت بزرگراه متعهد است، حتی اگر تحلیل خودش نشان دهد که تعریض به تنهایی نمی‌تواند اهداف بلندمدت حمل‌ونقل و ایمنی خود را محقق کند.

    TxDOT نقل می کند تغییرات جمعیتی به عنوان فشار اضافی بر مدل غالب جاده. پیش بینی می شود که جمعیت سالمندان تا سال 2050 تقریباً دو برابر شود و تقاضا برای جایگزینی برای رانندگی افزایش یابد. گروه‌های جوان‌تر از Millennials و Gen-Zers – به جای اینکه همه چیز را خراب کنند – علاقه و ترجیحات بیشتری نسبت به حالت‌های غیرخودرویی نشان می‌دهند. در همین حال، جمعیت اکثریت-اقلیتی رو به رشد این ایالت تمایل کمتری به رانندگی و استفاده بیشتر از ترانزیت در مناطق شهری دارند. در عین حال، بسیاری از خانوارها به طور فزاینده ای با هزینه های مسکن و حمل و نقل همراه هستند.

    تگزاس در حال حاضر دارای 77 آژانس حمل و نقل است که در مجموع نزدیک به 230 میلیون مسافر را طی 252 میلیون مایل خدماتی در سال 2024 جابجا کردند که تقریباً همه آنها به صورت محلی تأمین مالی شده اند. با این حال، بسیاری از این سرویس در ترافیک مختلط، فرکانس، قابلیت اطمینان و ظرفیت محدود عمل می کند. SMTP استدلال می کند که بسیاری از کاستی های حمل و نقل کمتر از زیرساخت های از دست رفته ناشی می شود تا خدمات ضعیف، و اینکه حمل و نقل با کیفیت بالاتر با اولویت درمانی – همراه با هماهنگی بهتر بین ارائه دهندگان – لازم است تا حمل و نقل به طور موثر در مقیاس عمل کند. TxDOT همچنین اذعان می کند که برای غلبه بر تصورات نادرست در مورد حمل و نقل به ارتباطات بهتری نیاز است.

    فرصت های بزرگ برای ایالت در حمل و نقل بین شهری بین گره های مختلف مثلث تگزاس است، جایی که پروژه TxDOT کل مایل های طی شده وسیله نقلیه (VMT) تا سال 2050 بیش از 50 درصد افزایش می یابد. امروز، رانندگان روزانه بیش از 40000 سفر بین هیوستون و دالاس-فورث وورث، یک درایو 3،5 و هوونوست انجام می دهند. 2.5 ساعت رانندگی. به طور قابل توجهی، آستینیت ها و سان آنتونی ها روزانه بیش از 266000 سفر در طول 90 دقیقه کریدور بین ایالتی 35 انجام می دهند که این دو شهر را به هم متصل می کند. این کریدور یکی از بالاترین فرصت‌ها برای بهبود اتصال منطقه‌ای را نشان می‌دهد و هم TxDOT و هم شهرستان تراویس مطالعه کردن امکان برقراری ارتباط ریلی بین دو شهر

    سفرهای بین منطقه ای در مثلث تگزاس (منبع: TxDOT SMTP)

    TxDOT همچنین در را به روی سایر ارائه دهندگان حمل و نقل باز می کند. SMTP نقش Amtrak را برجسته می کند، که در حال حاضر خدمات ریلی مسافری را در سراسر ایالت (برای یک سفر 7.5 ساعته بین سن آنتونیو و دالاس) و همچنین مشارکت های عمومی و خصوصی که مراکز حمل و نقل اتوبوس محور را در سراسر تگزاس ایجاد کرده اند، برجسته می کند. آنها همچنین Brightline – یک خط راه آهن بین شهری با مالکیت خصوصی بین اورلاندو و میامی – را به عنوان یک مدل بالقوه معرفی می کنند. در همین حال، تگزاس سنترال، یک ابتکار خصوصی برای ایجاد یک خط راه آهن سریع السیر بین هیوستون و دالاس، در تلاش برای جلب توجه است. این طرح نشان می دهد که وسایل نقلیه خودران بدون شک بخشی از آینده حمل و نقل ایالت خواهند بود، اما از بیان پیشنهادهای سیاستی خودداری می کند.

    در حالی که TxDOT هم هزینه های بالای مشکل تراکم و هم مزایای اقتصادی بالقوه جایگزین های حمل و نقل را تصدیق می کند، SMTP به طور ویرانگری در مورد چالش واقع بینانه است:

    هیچ منبع مالی برای ارائه یک شبکه حمل و نقل سراسری در تگزاس وجود ندارد.

    بر اساس قانون اساسی تگزاس، تقریباً تمام دلارهای حمل و نقل ایالتی به جاده ها اختصاص می یابد و ترانزیت تا حد زیادی به منابع فدرال، محلی یا سایر منابع وابسته است. در همین حال، علاقه اخیر قانونگذار ایالتی به شیوه های حمل و نقل جایگزین، تلاش برای کاهش هزینه حمل و نقل محلی بوده است. بنابراین جای تعجب نیست که سیستم حمل و نقل تگزاس همچنان بر جاده ها غالب است. در سراسر ایالت، کل VMT به بیش از 300 رسید میلیارد در سال 2023 – بیش از 1000 برابر مایل های خدماتی که توسط آژانس های حمل و نقل ایالتی طی شده است. بر اساس سرانه، تگزاسی ها تقریباً 10000 مایل وسیله نقلیه در سال سفر می کنند، در حالی که آژانس های حمل و نقل مجموعاً حدود 8 مایل خدمات را برای هر ساکن ارائه می دهند.

    اگر تگزاس یک کشور اتومبیل است، آن را با طراحی است.

    در حالی که بعید به نظر می رسد که تگزاس به عنوان یک کل آماده پذیرش حمل و نقل باشد، TxDOT شاید سخت ترین کار را انجام داده است: اعتراف به اینکه ما مشکل داریم و اذعان به اینکه راه بهبود با یک خط بیشتر هموار نخواهد شد.

    اهمیت SMTP این نیست که TxDOT به طور ناگهانی ترانزیت را پذیرفته است، یا اینکه بزرگراه ها در شرف رها شدن هستند. این است که آژانس حمل و نقل خود ایالت، بر اساس داده های خود، به این نتیجه رسیده است که جاده ها به تنهایی نمی توانند نتایج حمل و نقل مورد نظر تگزاسی ها را ارائه دهند. اگر آینده حمل و نقل در تگزاس چندوجهی است، به این دلیل نیست که TxDOT مقادیر خود را تغییر داده است، بلکه به این دلیل است که محدودیت های دنیای واقعی را تشخیص داده است. ازدحام، در اصل، یک مشکل هندسی است. حل آن اما یک امر سیاسی است.

    [[divider]]

    این مقاله در ابتدا، به شکل کمی متفاوت، در Ryan Puzycki منتشر شد شهر بله. با اجازه در اینجا به اشتراک گذاشته شده است.

    منبع:
    1- shahrsaz.ir ,وقتی “فقط یک خط بیشتر” از جاده خارج می شود
    ,2026-02-10 00:00:00
    2- https://www.strongtowns.org/journal/2026-2-10-when-just-one-more-lane-runs-out-of-road

  • وقتی یک Drive-Thru احساس می کند تنها گزینه است

    وقتی یک Drive-Thru احساس می کند تنها گزینه است


    اخیراً یکی از اعضای Strong Towns سوالی پرسید بسیاری از حامیان محلی تشخیص خواهند داد.

    “من علاقه مند به برداشت شهر استرانگ در مورد این پروژه هستم که برای یک شهر خالی طولانی مدت در حاشیه مرکز شهر Des Moines، IA پیشنهاد شده است. معمولاً کسانی از ما در استرانگ د موین هستند. [the city’s Local Conversation] می‌توانیم با کسب‌وکاری که در مرکز شهر ما وجود دارد مخالف باشیم، اما متوجه می‌شویم که گروه در این مورد احساسات متفاوتی دارد.»

    سایت پیچیده است. شکل عجیبی دارد، با خطوط راه‌آهن هم مرز است، با ارتفاق محدود شده است و سال‌ها خالی بوده است. در شرایط عادی، استفاده خودکار آنقدر نزدیک به مرکز شهر یک «نه» واضح است. اما اتفاق دیگری در این سایت نیفتاده است و این تنها پیشنهادی است که شهر دریافت کرده است.

    گفتگوی محلی خود را پاره کرد.

    نقشه های ملک با شکل نامنظم و منظره از زمین. تصویر: Axios.

    از یک طرف، این پروژه زمین های غیرمولد را دوباره در لیست مالیات قرار می دهد. توسعه دهنده امکاناتی را برای دوچرخه و عابران پیاده ایجاد کرده است. پس از سال‌ها جای خالی، به نظر یک پیروزی است چیزی ممکن است بالاخره اتفاق بیفتد

    از سوی دیگر، این پیشنهاد نشان دهنده کم شدت ترین شکل توسعه تجاری است: یک ساختمان کوچک در مرکز سایت، پیچیده شده توسط یک درایو و احاطه شده توسط پارکینگ. در سرتاسر خیابان، ساختمان‌های جدید با کاربری مختلط شهری در حال شکل‌گیری هستند و این پروژه می‌تواند سابقه‌ای برای استفاده‌های خودکار محور در امتداد یک راهرو مهم در حال توسعه ایجاد کند. هر آنچه در اینجا ساخته شود احتمالاً برای چندین دهه باقی خواهد ماند و امکان ساخت چیزی شهری تر را به تاخیر می اندازد.

    چیزی که وضعیت را به خصوص ناراحت کننده می کند این واقعیت است که وقتی که شهر ملک را برای فروش گذاشته است، این تنها علاقه مند بود. هیچ خریدار دیگری وجود نداشت.

    اگر این تنها گزینه است، ما باید چه کار کنیم؟ نه بگویم و زمین را برای مدت نامحدود خالی بگذاریم؟ اگر حتی یک درایو نتواند این سایت را کار کند، چه کاری انجام خواهد داد؟

    اینجاست که تفکر شهر های قوی از ما می‌خواهد سرعت را کم کنیم و مشکل را اصلاح کنیم.

    درایو عبوری مشابه آنچه پیشنهاد شده است.

    سوال واقعی درایو-Thru نیست

    بحث در Des Moines واقعاً در مورد خوب یا بد بودن رانندگی نیست. این در مورد این است که آیا شهر برای درک پتانسیل این سایت کار کرده است یا خیر. وقتی پروژه ای به عنوان آخرین، بهترین یا تنها امید برای یک قطعه زمین ارائه می شود، معمولاً یک سیگنال است. این سایت ناامید کننده نیست، اما ظاهراً شهر هنوز برای روشن کردن آنچه در آنجا امکان پذیر است سرمایه گذاری نکرده است.

    یک درایو یک کاربری دائمی زمین نیست، حتی اگر طوری ساخته شده باشد که دائمی به نظر برسد. این یک الگوی توسعه حومه شهری است که برای سرعت، راحتی و بازگشت کوتاه مدت بهینه شده است. زمین زیادی مصرف می کند، تولید می کند ارزش نسبتا کمی، و اغلب برای پشتیبانی از زیرساخت های اطراف خود در دراز مدت تلاش می کند.

    در Strong Towns یک قانون مفید را رعایت کرده ایم: به ازای هر دلار سرمایه گذاری عمومی بلندمدت در خیابان ها، تاسیسات و تعمیر و نگهداری، یک مکان معمولاً به اطراف نیاز دارد. حدود 40 دلار سرمایه گذاری خصوصی تا ریاضی کار کند یک پروژه با شدت کم و خودکار محور در یک سایت شهری برجسته به ندرت نزدیک می شود. بنابراین این سوال پیش می آید: چرا این همه چیزی است که بازار ارائه می دهد؟

    وقتی شهرها می گویند: “هیچ کس دیگری علاقه مند نیست”، منظور آنها اغلب این است: هیچ کس دیگری علاقه مند نیست تحت قوانین جاری، خطرات و عدم اطمینان.

    منطقه بندی، شکست ها، الزامات پارکینگاستانداردهای دسترسی و مقررات آب طوفان بی طرف نیستند. آنها شکل می دهند که چه نوع پروژه هایی امکان پذیر، قابل تامین مالی و قابل پیش بینی هستند. اگر این قوانین ساختمان‌های شهری را دشوار یا مخاطره‌آمیز کنند، بازار با قالب‌های حومه‌ای – حتی در مکان‌های مجاور مرکز شهر – پاسخ می‌دهد. نه به این دلیل که توسعه دهندگان تخیل ندارند، بلکه به این دلیل که وام دهندگان پیش بینی پذیری را تامین می کنند، نه خلاقیت.

    این امر به ویژه در سایت‌های دشوار، جایی که پیچیدگی مستقیماً به ریسک تبدیل می‌شود، صادق است. و اینجاست که شهرها فرصتی برای واکنش متفاوت دارند.

    قبل از فروش سرمایه گذاری کنید

    شهرها می توانند به جای اینکه زمین های متعلق به شهر را به عنوان چیزی برای تخلیه در سریع ترین زمان ممکن در نظر بگیرند، می توانند یک سرمایه گذاری کوچک و استراتژیک انجام دهند. قبل از فروش اینها سرمایه گذاری های متوسطی هستند که برای چندین دهه سود سهام می پردازند.

    آن سرمایه گذاری یارانه نیست. واضح است و هیچ هزینه ای برای شهر ندارد که هویت و انتظاراتش را مشخص کند. واقعیتی که ما باید بدانیم این است که همه این استانداردهای توسعه و مقررات منطقه‌بندی توسط شهر تصویب و اداره می‌شوند. به عبارت دیگر، آگاه‌ترین کارشناسان در این زمینه، کارشناسان فنی شاغل در شهرداری هستند، بنابراین می‌توانیم با پرسش از این کارشناسان شروع کنیم.

    در اینجا چیزی است که می تواند در عمل به نظر برسد:

    • یک مطالعه سریع را برای درک حداکثر مکان و ردپای معقول ساختمان کامل کنید. به این سوال پاسخ دهید: کجا و چقدر می توان در این سایت ساخت؟ این یک کار ساده است که می تواند توسط برنامه ریز شهری انجام شود و منجر به ایجاد یک جعبه ساده شود که نشان می دهد یک ساختمان در کجا می تواند در سایت قرار گیرد.
    • شناسایی هر گونه استاندارد منطقه‌بندی یا توسعه، توسعه شهری و قابل پیاده‌روی را محدود یا از آن جلوگیری می‌کند. این فرصتی برای بازبینان طرح شهری است تا کد را روی یک پروژه واقعی آزمایش کنند. در صورت نیاز، آن قوانین را طوری تنظیم کنید که الگوی مورد نظر واقعاً قانونی باشد، یا راهنمایی فنی ارائه دهید که چگونه می توان به نتیجه مطلوب دست یافت.
    • ایجاد تصاویر ساده مانند طرح ها، انبوه کردن نمودارها و اشتراک گذاری تصاویر پیشین که نشان می دهد چی توانست برای الهام بخشیدن و جلب توجه ساخته شود. این تصاویر بصری مکالمه را فراتر از یک فضای خالی حرکت می دهد و آنچه را که ممکن است ارتباط برقرار می کند.
    • مراحل مورد نیاز برای تأیید توسعه و استحقاق را مشخص کنید. مشخص کردن یک مسیر کم خطر قابل پیش بینی برای استحقاق ریسک را کاهش می دهد و انتظاراتی را برای سرمایه گذار ایجاد می کند. در صورت نیاز، از این به عنوان فرصتی برای بهبود و ساده‌سازی فرآیند استفاده کنید.

    این مراحل نیازی به مشاوران گران قیمت یا گزارشات جامع یا حتی طراحی سایت به حالت نهایی ندارند. همه چیز در مورد حذف رمز و راز از روند توسعه است. این به جامعه نشان می دهد که شهرداری می فهمد سایت، که به صورت داخلی تراز شده و برای یک نتیجه قوی تر آماده است. وقتی این اتفاق می افتد، مجموعه توسعه دهندگان بالقوه تغییر می کند.

    این در عمل چگونه به نظر می رسد

    این را زمانی که به عنوان یک طراح شهری در شهرستان مارتین، فلوریدا کار می کردم، از نزدیک دیدم. بسیاری از مناطق توسعه مجدد شامل بسته های چالش برانگیز بودند – مکان های نامنظم، مکان های حساس سیاسی، و محله هایی که به دلیل سال ها برنامه های متوقف شده خسته شده بودند. به جای اینکه منتظر پیشنهادات باشیم، پرسیدیم یک سوال متفاوت: یک توسعه مولد در اینجا چگونه به نظر می رسد، و چه چیزی مانع آن می شود؟

    ما پاکت‌های ساختمانی را آزمایش کردیم، کدها را بررسی کردیم و نمودارهای ساده‌ای ایجاد کردیم که نشان می‌داد چگونه سایت‌ها می‌توانند در طول زمان به صورت تدریجی توسعه یابند. در برخی موارد، استانداردهایی را تنظیم کردیم که چیدمان‌های حومه شهر را مجبور می‌کردند. در موارد دیگر، ما به سادگی روند را روشن کردیم.

    آن تلاش فروتنانه مقدماتی همه چیز را تغییر داد. توسعه دهندگان دیگر مجبور نبودند حدس بزنند که استان چه می خواهد. وام دهندگان کاهش ریسک را مشاهده کردند. اعضای جامعه می توانند به جای وعده های مبهم به احتمالات ملموس پاسخ دهند.

    بازگشت به Des Moines (و هر جای دیگر)

    به همین دلیل است که مثال Des Moines مهم است، حتی اگر درایو عبور در نهایت ساخته شود. این یک الگوی مشترک را برجسته می کند: شهرها به جای واکنش به پیشنهادات شرایط شکل دادنو سنجش موفقیت با این که آیا چیزی اتفاق می افتد نه اینکه آیا نتیجه در طول زمان جامعه را تقویت می کند.

    اعضای Strong Towns نیازی به پیروزی در هر مبارزه فردی ندارند. اما هر مبارزه ای باید فرصتی برای یادگیری ایجاد کند.

    زمین های متعلق به شهرها یکی از قدرتمندترین ابزارهای دولت های محلی است. اگر منفعلانه استفاده شود، تمایل دارد حداقل را ارائه دهد. استفاده عمدی – حتی با یک سرمایه گذاری کوچک – می تواند الگوهای توسعه با ارزش بالاتر و انعطاف پذیرتر را پرورش دهد که در طول نسل ها ترکیب می شوند. این رویکرد هر بار پیشنهاد بهتری را تضمین نمی کند، اما آنچه انجام می دهد این است شانس را بهبود بخشد

    سایت بعدی همیشه مهمتر از سایت فعلی است. و کاری که سایت بعدی را موفق می کند، اغلب خیلی قبل از اینکه علامت «فروش» بالا برود، شروع می شود.



    منبع:
    1- shahrsaz.ir ,وقتی یک Drive-Thru احساس می کند تنها گزینه است
    ,2026-01-21 00:00:00
    2- https://www.strongtowns.org/journal/2026-1-21-when-a-drive-thru-feels-like-the-only-option