برچسب: جستجوی

هر سال، Zillow پایان سال خود را منتشر می کند گزارش Zeitgeist، تجزیه و تحلیل میلیون ها جستجو برای درک اینکه خریداران و مستاجران خانه در واقع به دنبال چه چیزی در بازار هستند. ایان شولر، محقق Zillow، در سال 2025 “ویژگی های خانه پر جستجو” خود، یک تغییر قابل توجه را برجسته کرد: مردم کمتر به دنبال ارتقاهای سبک هستند و بیشتر به دنبال خانه هایی هستند که بتوانند با تغییرات زندگی سازگار شوند.

چندی پیش، بهترین عبارات جستجوی سالانه Zillow مانند یک دفترچه طراحی داخلی خوانده می شد: میزهای کوارتز، لوازم استیل ضد زنگ، سینک های خانه های کشاورزی. آن جستجوها ترجیحاتی را در مورد نشان داد طعم و مزه. امسال، در کانکتیکات، آیداهو، نیوجرسی، نیویورک، اورگان، یوتا و واشنگتن، عبارات جستجوی برتر عبارتند از: «ADUs، casitas، duplexes، مهمان‌خانه‌ها، سوئیت‌های همسر، و خانه‌های مادر و دختر». اینها سیگنال هایی هستند که نشان می دهد خانواده ها فعالانه به دنبال راه هایی برای زندگی مشترک، تولید درآمد و سازگاری با تغییر نیازهای خانواده هستند.

در هر منطقه ای از کشور، مردم می پرسند: خانه های ما چگونه می توانند؟ بیشتر کار کن? چگونه می توانند زندگی بیشتر، نیازهای بیشتر، تغییرات بیشتر را پناه دهند؟

این یک لحظه طراحی داخلی طاقچه، یا یکی دیگر از مقالات دفاعی میانی گمشده نیست. این نشانی از تغییر درک عمومی و درک عمومی در مورد مسکن و انحراف از تجربه حومه شهر است.

بازاری که به شکست های سیاست ها پاسخ می دهد

داده‌های Zillow نه تنها به ما می‌گوید که مردم چه چیزی را در نوار جستجو تایپ کرده‌اند یا چه چیزی را روی تلفن خود می‌کشند، بلکه به ما می‌گوید که مردم در حال حاضر چه مسکنی می‌خواهند در آن زندگی کنند.

ADU ها، خانه ها، دوبلکس ها، مهمانخانه ها، سوئیت های خانوادگی، و خانه های چند نسلی، اشکال جدیدی از مسکن نیستند. این خانه ها برای نسل ها وجود داشته اند و می توان آنها را در بسیاری از محله های موجود ما پنهان کرد. آنها سرپناهی برای تغییر اندازه خانواده، تغییر وضعیت اقتصادی و پیری در محل فراهم کردند. همین تنوع همان چیزی است که محله ها را مقاوم کرده است.

پس چرا این نوع مسکن مانند یک روند احساس می شود؟ زیرا برای چندین دهه، کدهای منطقه‌بندی و سیاست‌های کاربری زمین، ساخت و ساز آنها را دشوار، پرهزینه یا کاملاً غیرقانونی کرده بود. افرادی که خواهان خانه‌های انعطاف‌پذیر هستند، اغلب مجبور به راه‌حل‌هایی می‌شوند: تبدیل غیرقانونی، ترتیبات نامطمئن، یا ترک شهرهایی که نیازهای آنها را برآورده نمی‌کنند که بحران مسکن را تشدید می‌کند. این عبارات جستجو نشان دهنده یک خریدار خانه زیرک تر است که به دنبال راه های عملی برای هدایت سیستم مسکن تحت فشار است. تقاضای واقعی برای خانه های تک خانواده ای سفت و سخت و یک اندازه نیست. این برای مسکن است که می تواند در کنار زندگی واقعی تکامل یابد.

در یک شهر قوی، مسکن در پاسخ به نیازهای محلی، از طریق بسیاری از شرط‌بندی‌های کوچک که توسط افراد زیادی در طول زمان انجام می‌شود، پدیدار می‌شود. خانواده ها به جای سوله، یک کلبه در حیاط خلوت می سازند تا بتوانند در جای خود پیر شوند. صاحبان خانه یک اتاق خواب را به یک آپارتمان لوازم جانبی تبدیل می کنند تا برای اقوام خود جا باز کنند یا درآمد متوسطی از اجاره ایجاد کنند. همسایه ها در یک زمین خالی یک دوبلکس می سازند و جامعه خود را رشد می دهند در حالی که اغلب برای اولین بار یاد می گیرند که چگونه توسعه دهندگان باشند. اینها پاسخ‌های متواضعی هستند، اما با هم انعطاف‌پذیری ایجاد می‌کنند.

این مسیری است که بسیاری از شهرها شروع به کاوش می کنند، نه به این دلیل که مد روز هستند، بلکه به این دلیل که بازار آنها را به آنجا سوق می دهد. مسکن افزایشی به جوامع این امکان را می‌دهد تا بدون تمدید مالی بیش از حد، رشد بیش از حد امیدوارکننده یا حبس کردن خود در سیستم‌های غیرقابل انعطاف به تقاضا پاسخ دهند. بازار به شهرها قطب نمای روشنی ارائه می دهد: مردم خانه هایی می خواهند که بتوانند سازگار شوند، تغییرات را جذب کنند و چندین فصل از زندگی را پشتیبانی کنند.

همین منطق زیربنای آن است جعبه ابزار آماده مسکن شهرک های قوی. این منابع برای کمک به شهرها در انجام اقدامات عملی و گام به گام برای اصلاح قوانین، بهبود فرآیندها و پرورش سرمایه گذاری محلی طراحی شده اند. به عبارت دیگر، شرایطی فراهم شود که افزایش مسکن به صورت قانونی و قابل پیش بینی اتفاق بیفتد.

شهرهای آماده مسکن درک می کنند که این کار آسان یا سریع نیست. این قهرمانانه یا فراگیر نیست. صبور و اصولی است. و در پایان، کار بسیار ساده ای انجام می دهد: به جوامع این توانایی را می دهد که با تغییر نیازها پاسخ دهند.

داده‌های جستجوی زیلو نشان می‌دهد که خانواده‌ها از قبل شیوه‌ای متفاوت از زندگی مشترک را تصور می‌کنند، حتی اگر سیاست‌گذاری عقب مانده باشد. سوال برای شهرها دیگر این نیست که آیا این آینده در راه است یا خیر، بلکه این است که آیا آنها برای آن جا باز خواهند کرد یا خیر.