بهترین آموزش های کاربردی در شهرسازی
بهترین آموزش های کاربردی در شهرسازی را از Urbanity.ir بخواهید
Wednesday, 12 June , 2024
امروز : چهارشنبه, ۲۳ خرداد , ۱۴۰۳
شناسه خبر : 21478
  پرینتخانه » اخبار تاریخ انتشار : 11 ژوئن 2024 - 12:33 | 4 بازدید | ارسال توسط :

«خط» در عربستان سعودی یک نمایش است، اما این باعث نمی‌شود که آن هوشمند باشد.

ایالات متحده جهان کسب و کار هنرها سبک زندگی نظر سمعی بازی ها آشپزی سیم چین ورزشکاران تبلیغات رد شدن از تبلیغات نظر پشتیبانی شده توسط رد شدن از تبلیغات انشا مهمان “خط” در عربستان سعودی یک نمایش است، اما آن را هوشمند نمی کند ۱۱ ژوئن ۲۰۲۴، ۵:۰۳ صبح به وقت شرقی اعتبار…تصویرسازی توسط […]

«خط» در عربستان سعودی یک نمایش است، اما این باعث نمی‌شود که آن هوشمند باشد.


انشا مهمان

“خط” در عربستان سعودی یک نمایش است، اما آن را هوشمند نمی کند

اعتبار…تصویرسازی توسط نیویورک تایمز

دکتر اولدفیلد رئیس دانشکده محیط زیست ساخته شده در دانشگاه نیو ساوت ولز در استرالیا است.

ممکن است اینطور نباشد، اما ما احتمالاً بزرگترین رونق ساخت و ساز در تاریخ را تجربه می کنیم. طبق یکی تخمین زدن، جهان از سال ۲۰۲۰ تا ۲۰۶۰ هر ماه معادل یک شهر نیویورک خواهد ساخت.

حتی این ممکن است برای پاسخگویی به تقاضای فزاینده مسکن کافی نباشد. برآوردهای سازمان ملل ۹۶۰۰۰ واحد ارزان قیمت باید ساخته شود یک روز برای اسکان سه میلیارد نفری که تا سال ۲۰۳۰ به آنها نیاز خواهند داشت.

بسیاری از کشورهایی که با رشد انفجاری جمعیت روبرو هستند، شهرهای کاملاً جدیدی را ایجاد می کنند که جاه طلبی های زیست محیطی را با معماری خیره کننده ترکیب می کنند. مصر در حال ساخت پایتخت است شرق قاهره برای ۶٫۵ میلیون نفر با بلندترین آسمان خراش آفریقا. برای گرفتن فشار خاموش ۳۰ میلیون ساکن جاکارتای بزرگ که در اثر بالا آمدن دریاها فشرده شده اند، اندونزی در حال ساختن است پایتخت جدید در جزیره بورنئو.

شاید مشهورترین آنها NEOM عربستان سعودی باشد که شامل یک پیست اسکی کوهستانی، یک مرکز لجستیکی شناور و شهری به نام “خط” با دو آسمان خراش موازی است که با مسیرهای پیاده روی که در سراسر یک صحرا و کوه ها کشیده می شوند، به هم متصل شده اند. هر چند دولت اخیرا کاهش یافته است در مرحله اول ساخت، میلیاردها دلار برای این پروژه اختصاص داده است که روزی می تواند حدود ۹ میلیون نفر را در خود جای دهد. بیانیه نهایی جاه طلبی، ثروت و پیشرفت تکنولوژی، این شهر برنامه ریزی شده است که حدود ۶۵۵ فوت عرض، ۱۶۴۰ فوت ارتفاع و حدود ۱۰۶ مایل طول داشته باشد – فاصله ای حدود هشت برابر طول جزیره منهتن.

خط یک چشم انداز لذت گرایانه از زندگی شهری ارائه می دهد. در رندرها، خانواده‌ها روی پل‌های آسمانی بالای دهلیزهای شبیه دره پیک‌نیک می‌کنند. سرسبزی سرسبز از آسمان‌خراش‌هایی که تا آنجا که چشم کار می‌کند تا افق امتداد می‌یابند، آبشار می‌کند. و این پروژه نوید نسخه‌ای از پایداری شهری را می‌دهد که اکثر شهرها فقط می‌توانند رویای آن را داشته باشند: بدون جاده، اتومبیل یا گازهای گلخانه ای از حمل و نقل یا برق.

اما لاین، با وجود تمام چاتسپاهایش، نباید الگوی ما برای زندگی شهری پایدار باشد. راه‌های بسیار بهتری برای ساخت وجود دارد که از هر چیزی که قبلاً در مورد مواد و طراحی می‌دانیم مطلع شده‌اند. شهرهای آینده باید معماری را تجربه کنند، اما در خدمت ساختن فضاها قابل زندگی تر و پایدارتر باشند، نه صرفاً نمادین.

در حالی که تصمیم عربستان سعودی برای ساختن یک شهر خطی بسیار بلند ممکن است عجیب به نظر برسد، اما مزایای آشکاری برای چیدن ساختمان ها بر روی یکدیگر و اتصال آنها به مسیرهای پیاده روی در ارتفاعات و خطوط ترانزیتی مختلف وجود دارد. ساکنان می توانند تنها در ۲۰ دقیقه از این سر شهر به آن سر شهر برسند بدون اینکه هرگز پا در ماشین بگذارند.

علاوه بر این، با چیدن شهر به صورت عمودی، تراکم این خط به ۶۸۵۰۰۰ نفر در هر مایل مربع می رسد که آن را به متراکم ترین شهر روی زمین تبدیل می کند، به مراتب متراکم تر از ناحیه مونگ کوک در هنگ کنگ که حدود ۳۴۰۰۰۰ نفر در هر مربع دارد. مایل این تراکم بیش از حد به خط یک ردپای فیزیکی کوچک می دهد و ۹۵ درصد از منطقه اطراف را برای طبیعت حفظ می کند.

اما در حالی که خط متراکم است، من به سختی آن را فشرده می‌دانم. نمای شیشه ای آینه ای غول پیکر آن دیواری به مساحت ۳۳ مایل مربع در سراسر بیابان ایجاد می کند. ریسک قابل توجه به پرندگان مهاجر روستاها نیز تخریب شده است تا راه را برای ردپای خطی بی امان آن باز کند. انباشتن شهر در آسمان نیز ارزان نیست – گزارش‌ها نشان می‌دهند که این خط ممکن است بیش از این هزینه داشته باشد دو برابر بیشتر در هر فوت مربع به عنوان آسمان خراش های معمولی در خاورمیانه. این مدلی برای مسکن مقرون به صرفه نیست که باید آن را در جای دیگری تکرار کنیم.

تصویر

رندر یک پروژه شهری که از سایه و فضای سبز برای کاهش مصرف انرژی استفاده می کند.اعتبار…بنجامین آلن و فیلیپ اولدفیلد، دانشگاه نیو ساوت ولز

ارتفاع خط نیز مشکلات زیست محیطی خاص خود را ایجاد می کند. ساختمان‌های بلند به مصالح ساختاری بیشتری نیاز دارند – معمولاً بتن و فولاد – برای مقاومت در برابر بارهای باد که با ارتفاع افزایش می‌یابد. ساخت این مواد تاثیر بسزایی بر اقلیم دارد. به عنوان مثال، سیمان مسئول حدود ۸ درصد از کل انتشار دی اکسید کربن است، در حالی که فولاد حدود ۷ درصد از کل انتشار را تشکیل می دهد.

طراحی The Line مستلزم ایجاد کنسول‌های سرگیجه‌آور و حتی یک استادیوم ضد جاذبه است که دو ساختمان را در ارتفاع صدها فوتی از سطح زمین در بر می‌گیرد. در مجموع، به مقدار بسیار عظیمی از مواد نیاز دارد، با انتشار گازهای گلخانه ای احتمالاً بسیار بیشتر از آنچه در ساختن یک شهر معمولی تولید می شود – نه چیزی برای تقلید.

اگر بلند نیست، شهرهای جدید چه شکلی باید داشته باشند؟ مقداری محققان پیشنهاد ساختمان های متوسط ​​با تراکم بالا (پاریس یا بارسلونا را در نظر بگیرید)، در حالی که دیگران از ارتفاع ۱۸ تا ۲۰ طبقه برای یک شهر ۱۰ میلیونی پشتیبانی کنید. این بدان معنا نیست که ما نباید ساختمان های بلندتر بسازیم. این بدان معنی است که ما باید از ارتفاعاتی به اندازه خط ۱۶۴۰ فوتی سرگیجه آور اجتناب کنیم.

وقتی صحبت از مصالح به میان می‌آید، باید الوار، سنگ، خاک و حتی چوب پنبه را در اولویت قرار دهیم که همگی برای آب و هوا بهتر از بتن یا فولاد هستند. مقررات در فرانسه الزام می کند که تمام ساختمان های عمومی جدید باید با حداقل هزینه ساخته شوند به عنوان مثال ۵۰ درصد چوب یا سایر مواد طبیعی، و اکنون پیشرفت های کاملاً جدیدی در آنجا از چوب ساخته می شود. هنگامی که با مقداری فولاد و بتن ترکیب می شود، می توان از چوب برای ساخت و ساز استفاده کرد آسمان خراش ها.

دسترسی به الوار در کشورهایی مانند عربستان سعودی ممکن است محدود باشد. اما در یمن همسایه، شهر ۵۰۰ ساله شیبام نشان می دهد که چگونه می توان از آجر گلی برای ایجاد ساختمان هایی با ارتفاع حداقل هفت طبقه استفاده کرد. معماران در حال استفاده از خاک و آجر گلی به انواع روش‌های معاصر هستند، مانند مکان‌های شگفت‌انگیز مجتمع دینی و دینی حکمت در نیجر ما همچنین می توانیم دیوارهای پیش ساخته از این مواد طبیعی برای آپارتمان های چند طبقه.

شهرهای آینده نیز باید با آب و هوای محلی خود هماهنگ باشند. ساختمان‌های شیشه‌ای می‌توانند تقاضای تهویه مطبوع بالاتری داشته باشند، با هزینه انرژی بالا. در عوض، شهرها باید از تمام ساختمان‌های شیشه‌ای دور شوند و از سایه‌ها استفاده کنند تا گرمای ناخواسته خورشید را مسدود و فیلتر کنند، نیازهای انرژی را کاهش دهند و ساکنان را راحت نگه دارند.

در اساسی ترین سطح خود، شهرها برای اسکان مردم و ایجاد جامعه هستند. موفقیت یک خط افق اینستاگرامی نیست. از نحوه طراحی و استفاده از فضاها ناشی می شود. چقدر برای کودکان خردسال ایمن هستند؟ آیا مردم می توانند همیشه از آنها استفاده کنند؟ آیا آنها در دسترس هستند؟ این پرسش‌ها ممکن است بیش از حد عمل‌گرایانه و حتی کسل‌کننده به نظر برسند، اما موفقیت یک شهر را بسیار بیشتر از محرک بصری آن می‌سازند. فقط باید به کاستی‌های آن نگاه کرد کشتی در یارد هادسون در منهتن برای دیدن اشکالات اولویت دادن به عینک بصری بر عملکرد، دسترسی و ایمنی.

ما هنوز نمی دانیم واقعاً زندگی در یک آسمان خراش خطی با پل های آسمانی درختکاری شده چگونه خواهد بود. یکی از معدود پروژه هایی مانند آن است Pinnacle@Duxton در سنگاپور. در آنجا تقریباً ۲۰۰۰ آپارتمان در هفت برج ۵۰ طبقه توسط دو سطح پل آسمانی به هم متصل شده اند. من عضوی از تیمی بودم که نحوه استفاده مردم از این فضاهای سبز سرسبز را در ارتفاع مطالعه می کرد. چیزی که ما پیدا کردیم این بود که آنها آرامش و فرار را در میان زندگی پر تراکم فراهم کردند. اما ساکنان همچنین از قوانین سختگیرانه ای که آزادی آنها را برای استفاده از فضاها به دلخواه خود محدود می کرد، ناامید شدند.

برای هزاره ها، شهرهای ما توسط قدرت و هویت شکل گرفته اند. ایتالیایی‌ها در قرن سیزدهم بولونیا برج‌هایی ساختند، احتمالاً برای نشان دادن ثروت خود. امروزه، نیویورک، هنگ کنگ، لندن، دبی و شانگهای به شیوه‌ای مشابه خودنمایی می‌کنند و هویت برند را با خطوط افق خود در تلاش برای باقی ماندن نیروگاه‌های اقتصادی و استعدادها ایجاد می‌کنند.

در حالی که مروجین خط می گویند که این پروژه برای مردم و محیط زیست عالی خواهد بود، مطمئناً میل به ایجاد یک نماد جهانی دلیل اصلی عربستان سعودی برای ساخت آن است. و در اینجا، باید اعتراف کنیم که قبلاً بسیار موفق بوده است.

اما آیا این آینده زندگی شهری است؟ به خاطر شهرنشینان و محیط زیست، امیدوارم نه.

فیلیپ اولدفیلد، رئیس دانشکده محیط زیست ساخته شده در دانشگاه نیو ساوت ولز در سیدنی، استرالیا و نویسنده «ساختمان بلند پایدار» است.

منبع عکس های بتمن/گتی، بروکر تصویر/فابیان فون پوزر/آلامی.

تایمز متعهد به انتشار است تنوع حروف به سردبیر مایلیم نظر شما را در مورد این مقاله یا هر یک از مقالات ما بدانیم. در اینجا برخی از نکات. و این هم ایمیل ما: letters@nytimes.com.

بخش نظرات نیویورک تایمز را دنبال کنید فیس بوک، اینستاگرام، TikTok، واتس اپ، ایکس و موضوعات.

منبع:
۱- shahrsaz.ir ,«خط» در عربستان سعودی یک نمایش است، اما این باعث نمی‌شود که آن هوشمند باشد.
,۲۰۲۴-۰۶-۱۱ ۱۲:۳۳:۱۸
۲- https://www.nytimes.com/2024/06/11/opinion/saudi-arabia-the-line.html?searchResultPosition=6&rand=547

به اشتراک بگذارید
تعداد دیدگاه : 0
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.