🔺از تخریب تا ساماندهی تپه تاریخی «سراو شوا» ؟!
‼️تپه «سراو شوا» را به سایت موزه تبدیل کنید
🔸به گزارش میراثباشی؛ تپه باستانی سراو شوا (سراب شوا) در داخل شهر خرم آباد و در خیابان مطهری (سرچشمه) در کنار یک چشمه پر آب قرار دارد. این تپه به همت احمد پرویز در تاریخ ۱۳۸۰/۷/۱۰ به شماره ۴۰۵۶ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.
🔸طبق بررسیهای اولیه و بر اساس دادههای سطحی قدمت این تپه مربوط به دورههای تاریخی و اسلامی است، اما با توجه به قرارگیری این تپه در دل دره خرم آباد و مجاورت آن با چشمه پر آب شوا، احتمال وجود آثار دورههای قدیمیتر در آن وجود دارد، دستیابی به آثار دورههای قدیمیتر نیازمند کاوشهای باستان شناسی است. در دهههای گذشته در پیرامون این تپه و در حاشیه چشمه، آسیابهای قدیمی و کانالهای انتقال آب وجود داشته است که امروزه به سختی میتوان رد آنها را در کنار چشمه مشاهده کرد.
🔹برخی فعالان میراث فرهنگی لرستان میگویند علی رغم اهمیت تاریخی این تپه و ثبت آن در فهرست میراث فرهنگی، عوامل شهرداری خرمآباد چند صباحی است به بهانه توسعه فضای سبز و زیباسازی شهر با خاکبرداری، دیوارکشی، ساخت آب نما و … مشغول تخریب این تپه هستند.
🔹آنها میگویند چرا میراث فرهنگی لرستان وظیفه قانونی و ذاتی خودش را انجام نمیدهد و جلوی تخریب این تپه، توسط شهرداری را نمیگیرد! آیا سکوت و انفعال میراث فرهنگی لرستان در مقابل این اقدام شهرداری دلیل خاصی دارد!! آیا فعالیتهای شهرداری با مجوز میراث فرهنگی بوده است یا بدون مجوز؟ اگر دارای مجوز است چرا میراث فرهنگی چنین مجوزی صادر کرده است؟ اگر هم مجوز ندارد چرا میراث فرهنگی مانع آنها نمیشود؟آیا آثار باستانی و تاریخی شهر خرم آباد در آستانه جهانی شدن دره خرم آباد قربانی زد و بندهای پشت پرده شهرداری و برخی از کارکنان میراث فرهنگی شده است!
🔹این فعالان میراث فرهنگی میگویند با توجه به موقعیت این تپه در مرکز شهر خرم آباد و مجاورت آن با چشمه پرا آب شوا با کاوش آن و تبدیل آن به یک سایت موزه میتوان به شکل مناسبی آن را ساماندهی و حفاظت کرد، این کار هم باعث توسعه فضاهای فرهنگی در شهر خرم آباد میشود و هم عواید اقتصادی دارد.
🔸از سویی عطا حسنپور مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان لرستان که خود باستانشناس است، در این خصوص میگوید: این تپه چون ثبتی است نمیتوانند روی آن سازهای ایجاد کنند. قبلا سازهای اینجا وجود داشته که تخریبش کردیم و کار از چند ماه پیش متوقف و مقرر شد اگر قرار است شهرداری کاری انجام دهد برای ما طرح بیاورد، اگر طرح در شورای فنی تصویب شد میتواند کار انجام دهد. چون طرحی نیاوردند جلوی کار را گرفتیم.
🔸او توضیح میدهد: شهرداری تخریبی انجام نداده است. ما از شهرداری خواستیم تا حوضها و پلکانها را جمع کند.شهرداری هم در همکاری با ما این سازهها را جمع کرده است. سازهها را تخریب کردیم و تپه دستنخورده است. حتی شهرداری گفت میخواهیم سازه ایجاد کنیم، ما هم گفتیم ابتدا طرح را به میراث فرهنگی بیاورند. اگر طرح سازه سبک و قابل جابهجایی باشد قابلیت اجرا دارد، در غیر اینصورت خیر که فعلا طرحی نیاورده است.
🔸او در پاسخ به این پرسش میراثباشی که چرا در مسیر ثبت جهانی دره خرمآباد کاوشی در این تپه صورت نمیگیرد، تشریح میکند: این تپه در مسیر مورد نظر و جزو آثار ثبت جهانی نیست.در ضمن در اوایل دوره پهلوی تقریبا در تمام سطح تپه کاج کاشتهاند. اکنون درختانی با ارتفاع ۱۰ـ۲۰ متر تمامی تپه را محصور کرده است و اصلا جایی برای کاوش ندارد. تنها جایی که امکان کاوش داشت همین محدوده فعلی است که شهرداری در دهه ۶۰ و ۷۰ یک سازه قطور آجری، آبنما و حوض و پلکان ایجاد کرده است و پایین آن هم که آزاد بوده چمن و درخت کاشته یعنی عملا در حال حاضر هیچجای کاوشی در این تپه وجود ندارد. ما حتی دلیل این که گفتیم سازهها را بردارند این بود که بتوان در آینده اینجا کاوش کرد و مطالعاتی انجام داد.
🔻لینک عکس🔻
https://t.me/mirasbashi/17509?single
instagram.com/miras_bashi
@mirasbashi
‼️تپه «سراو شوا» را به سایت موزه تبدیل کنید
🔸به گزارش میراثباشی؛ تپه باستانی سراو شوا (سراب شوا) در داخل شهر خرم آباد و در خیابان مطهری (سرچشمه) در کنار یک چشمه پر آب قرار دارد. این تپه به همت احمد پرویز در تاریخ ۱۳۸۰/۷/۱۰ به شماره ۴۰۵۶ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.
🔸طبق بررسیهای اولیه و بر اساس دادههای سطحی قدمت این تپه مربوط به دورههای تاریخی و اسلامی است، اما با توجه به قرارگیری این تپه در دل دره خرم آباد و مجاورت آن با چشمه پر آب شوا، احتمال وجود آثار دورههای قدیمیتر در آن وجود دارد، دستیابی به آثار دورههای قدیمیتر نیازمند کاوشهای باستان شناسی است. در دهههای گذشته در پیرامون این تپه و در حاشیه چشمه، آسیابهای قدیمی و کانالهای انتقال آب وجود داشته است که امروزه به سختی میتوان رد آنها را در کنار چشمه مشاهده کرد.
🔹برخی فعالان میراث فرهنگی لرستان میگویند علی رغم اهمیت تاریخی این تپه و ثبت آن در فهرست میراث فرهنگی، عوامل شهرداری خرمآباد چند صباحی است به بهانه توسعه فضای سبز و زیباسازی شهر با خاکبرداری، دیوارکشی، ساخت آب نما و … مشغول تخریب این تپه هستند.
🔹آنها میگویند چرا میراث فرهنگی لرستان وظیفه قانونی و ذاتی خودش را انجام نمیدهد و جلوی تخریب این تپه، توسط شهرداری را نمیگیرد! آیا سکوت و انفعال میراث فرهنگی لرستان در مقابل این اقدام شهرداری دلیل خاصی دارد!! آیا فعالیتهای شهرداری با مجوز میراث فرهنگی بوده است یا بدون مجوز؟ اگر دارای مجوز است چرا میراث فرهنگی چنین مجوزی صادر کرده است؟ اگر هم مجوز ندارد چرا میراث فرهنگی مانع آنها نمیشود؟آیا آثار باستانی و تاریخی شهر خرم آباد در آستانه جهانی شدن دره خرم آباد قربانی زد و بندهای پشت پرده شهرداری و برخی از کارکنان میراث فرهنگی شده است!
🔹این فعالان میراث فرهنگی میگویند با توجه به موقعیت این تپه در مرکز شهر خرم آباد و مجاورت آن با چشمه پرا آب شوا با کاوش آن و تبدیل آن به یک سایت موزه میتوان به شکل مناسبی آن را ساماندهی و حفاظت کرد، این کار هم باعث توسعه فضاهای فرهنگی در شهر خرم آباد میشود و هم عواید اقتصادی دارد.
🔸از سویی عطا حسنپور مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان لرستان که خود باستانشناس است، در این خصوص میگوید: این تپه چون ثبتی است نمیتوانند روی آن سازهای ایجاد کنند. قبلا سازهای اینجا وجود داشته که تخریبش کردیم و کار از چند ماه پیش متوقف و مقرر شد اگر قرار است شهرداری کاری انجام دهد برای ما طرح بیاورد، اگر طرح در شورای فنی تصویب شد میتواند کار انجام دهد. چون طرحی نیاوردند جلوی کار را گرفتیم.
🔸او توضیح میدهد: شهرداری تخریبی انجام نداده است. ما از شهرداری خواستیم تا حوضها و پلکانها را جمع کند.شهرداری هم در همکاری با ما این سازهها را جمع کرده است. سازهها را تخریب کردیم و تپه دستنخورده است. حتی شهرداری گفت میخواهیم سازه ایجاد کنیم، ما هم گفتیم ابتدا طرح را به میراث فرهنگی بیاورند. اگر طرح سازه سبک و قابل جابهجایی باشد قابلیت اجرا دارد، در غیر اینصورت خیر که فعلا طرحی نیاورده است.
🔸او در پاسخ به این پرسش میراثباشی که چرا در مسیر ثبت جهانی دره خرمآباد کاوشی در این تپه صورت نمیگیرد، تشریح میکند: این تپه در مسیر مورد نظر و جزو آثار ثبت جهانی نیست.در ضمن در اوایل دوره پهلوی تقریبا در تمام سطح تپه کاج کاشتهاند. اکنون درختانی با ارتفاع ۱۰ـ۲۰ متر تمامی تپه را محصور کرده است و اصلا جایی برای کاوش ندارد. تنها جایی که امکان کاوش داشت همین محدوده فعلی است که شهرداری در دهه ۶۰ و ۷۰ یک سازه قطور آجری، آبنما و حوض و پلکان ایجاد کرده است و پایین آن هم که آزاد بوده چمن و درخت کاشته یعنی عملا در حال حاضر هیچجای کاوشی در این تپه وجود ندارد. ما حتی دلیل این که گفتیم سازهها را بردارند این بود که بتوان در آینده اینجا کاوش کرد و مطالعاتی انجام داد.
🔻لینک عکس🔻
https://t.me/mirasbashi/17509?single
instagram.com/miras_bashi
@mirasbashi