🟠 تئاتر شهر؛ چرا اجازه دادیم تکه‌ای از شهر که متعلق به ماست، محصور شود؟
✍️ فاطمه محمودی پناه، کارشناس شهرسازی
#اختصاصی_روزن‌آنلاین
🔸دومین روز از زمستان سال 1402، درست وسط تمام قیل و قال‌ها، اهالی شهر که از خواب بیدار شدند، یک چیزی در شهر مثل دیروز نبود. دور تا دور ساختمان دوّارِ تئاترشهر با تمام کاشی‌های فیروزه‌ای‌اش حصاری کشیده‌ بودند. روی حصار این عبارت نوشته شده بود: تهران، شهرِ تلاش و سرزندگی.
🔸به این فکر می‌کردم که اگر صبحِ آن روزِ شنبه اتفاق دور از انتظاری می‌افتاد و هر کدام از اهالی این شهر به جای اینکه بروند سرکار، دانشگاه، جلسه یا هر جای دیگری که قرار بود بروند؛ همگی می‌آمدیم به چهارراه ولی‌عصر و دور تئاتر شهر زنجیره‌ی انسانی می‌ساختیم چه می‌شد؟
متن کامل
https://rozanonline.ir/fa/tiny/news-4570

کانال تلگرام شهرسازی و نیاز های شهر

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیمایش به بالا