💠 بیانیه انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران و علوم پزشکی تهران در واکنش به اعتراضات ۹ دیماه دانشگاه تهران
بسم الله الرحمن الرحیم
🔹نهم دیماه در دانشگاه تهران، در واکنش به بحرانهای متعددی که کشور را با مخاطره مواجه کرده است، اعتراضاتی شکل گرفت؛ بحرانهایی که در عرصههای مختلف بروز یافته و عینیترین نمود آنها، معضلات اقتصادی و معیشتی کنونی است. اعتراض دانشجویان حدود چهار ساعت به طول انجامید و فضای دانشگاه بهجای آنکه بستری برای شنیدهشدن صدای دانشجویان باشد، به سمت تنش و درگیری سوق داده شد. اعتراض، حق بدیهی و غیرقابل انکار دانشجویان است، آنچه در این تجمع رخ داد بار دیگر نشان داد که این حق بهجای بهرسمیتشناختهشدن، با رویکردی امنیتی پاسخ داده میشود؛ رویکردی که عملاً امکان گفتوگو و حل مسئله را از بین میبرد.
🔹دانشگاه باید محل تضارب آرا، نقد آزادانه و بیان بیواسطه مطالبات باشد. با این حال، امنیتی شدن فضای دانشگاه و تبدیل آن به محیطی ملتهب، در تضاد آشکار با رسالت دانشگاه و شأن دانشجو قرار دارد و این وضعیت نمیتواند بهعنوان یک روند عادی پذیرفته شود.
🔹در تشدید تنشهای رخداده، حضور سازمانیافته افراد و نهادهای غیردانشگاهی نقشی جدی و تعیینکننده داشته است. ورود افرادی که هیچ نسبت مستقیمی با بدنه دانشجویی ندارند، از جمله فعالان و ادوار تشکلهای شبهدانشجویی از دانشگاههای دیگر، فضای دانشگاه را از یک اعتراض دانشجویی به عرصهای برای مداخله، تنشزایی و درگیری تبدیل کرد. همچنین حضور نیروهای حراست دانشگاه بدون هرگونه لیبل و اتیکت مشخص، موجب سردرگمی، ناامنی و تشدید التهاب در میان دانشجویان میشود. این موارد از جمله نقدهای جدی به مدیریت دانشگاه است که مسئولیت مستقیم جلوگیری و کنترل آن را بر عهده دارد.
🔹در جریان این اعتراضات، تعدادی از دانشجویان مورد ضرب و شتم قرار گرفتند؛ اتفاقی که بهطور قاطع محکوم است. این برخوردها نتیجه فضایی ملتهب و تنشزا بود که در اثر مداخلات بیرونی و حضور سازمانیافته جریانهایی شکل گرفت که سالهاست نسبت به نقش تنشزای آنها در دانشگاه هشدار داده میشود. امنیت جانی و روانی دانشجویان خط قرمزی است که نباید قربانی چنین روندهایی شود.
🔹در این میان، انتظار میرود ریاست دانشگاه تهران نقش فعالتر و مسئولانهتری در مواجهه با اعتراضات دانشجویی ایفا کند. تجربه دورههای پیشین نشان داده است که حضور مستقیم رئیس دانشگاه در میان دانشجویان [همانگونه که در دوره سرپرستی پیشین دانشگاه تهران، دکتر حسینی، در جریان اعتراضات به قتل امیرمحمد خالقی، شاهد آن بودیم] میتواند نقش مؤثری در کاهش تنش، باز کردن مسیر گفتوگو و جلوگیری از بحرانآفرینی داشته باشد. غیبت مدیریت عالی دانشگاه در چنین بزنگاههایی، عملاً میدان را برای امنیتیسازی فضا و مداخلات غیرمسئولانه باز میگذارد. انتظار میرود ریاست دانشگاه با حضور در جمع دانشجویان، ضمن فراهمسازی بستر گفتوگوی مستقیم، امکان دریافت، انتقال و پیگیری مطالبات دانشجویان از مسیر نهادهای بالادستی را فراهم سازد.
🔹در چنین شرایطی، بازداشت تنی چند از دانشجویان معترض را شاهد بودیم؛ این برخورد امنیتی، نهتنها راهحل نیست، بلکه پاک کردن صورتمسئله و افزودن بر بحران موجود است. برخوردهای انضباطی و پروندهسازی، تجربهشده و شکستخوردهاند و تنها به افزایش بیاعتمادی، تشدید خشم و عمیقتر شدن شکافها منجر میشوند. تکرار سیاستهای غلط گذشته و اتکا به ابزارهای قهری، دانشگاه را بیش از پیش به سمت دوقطبیسازی و رادیکالشدن سوق خواهد داد.
🔹ما خواستار و پیگیر آزادی هرچه سریعتر دانشجویان بازداشتی و پایان دادن به هرگونه پروندهسازی و اتهام زنی هستیم. اعتراض، حق مسلم شهروندی و قانونی دانشجویان است و دانشگاه باید مأمنی امن برای مطالبهگری باشد.
🆔 @shahremaa
بسم الله الرحمن الرحیم
🔹نهم دیماه در دانشگاه تهران، در واکنش به بحرانهای متعددی که کشور را با مخاطره مواجه کرده است، اعتراضاتی شکل گرفت؛ بحرانهایی که در عرصههای مختلف بروز یافته و عینیترین نمود آنها، معضلات اقتصادی و معیشتی کنونی است. اعتراض دانشجویان حدود چهار ساعت به طول انجامید و فضای دانشگاه بهجای آنکه بستری برای شنیدهشدن صدای دانشجویان باشد، به سمت تنش و درگیری سوق داده شد. اعتراض، حق بدیهی و غیرقابل انکار دانشجویان است، آنچه در این تجمع رخ داد بار دیگر نشان داد که این حق بهجای بهرسمیتشناختهشدن، با رویکردی امنیتی پاسخ داده میشود؛ رویکردی که عملاً امکان گفتوگو و حل مسئله را از بین میبرد.
🔹دانشگاه باید محل تضارب آرا، نقد آزادانه و بیان بیواسطه مطالبات باشد. با این حال، امنیتی شدن فضای دانشگاه و تبدیل آن به محیطی ملتهب، در تضاد آشکار با رسالت دانشگاه و شأن دانشجو قرار دارد و این وضعیت نمیتواند بهعنوان یک روند عادی پذیرفته شود.
🔹در تشدید تنشهای رخداده، حضور سازمانیافته افراد و نهادهای غیردانشگاهی نقشی جدی و تعیینکننده داشته است. ورود افرادی که هیچ نسبت مستقیمی با بدنه دانشجویی ندارند، از جمله فعالان و ادوار تشکلهای شبهدانشجویی از دانشگاههای دیگر، فضای دانشگاه را از یک اعتراض دانشجویی به عرصهای برای مداخله، تنشزایی و درگیری تبدیل کرد. همچنین حضور نیروهای حراست دانشگاه بدون هرگونه لیبل و اتیکت مشخص، موجب سردرگمی، ناامنی و تشدید التهاب در میان دانشجویان میشود. این موارد از جمله نقدهای جدی به مدیریت دانشگاه است که مسئولیت مستقیم جلوگیری و کنترل آن را بر عهده دارد.
🔹در جریان این اعتراضات، تعدادی از دانشجویان مورد ضرب و شتم قرار گرفتند؛ اتفاقی که بهطور قاطع محکوم است. این برخوردها نتیجه فضایی ملتهب و تنشزا بود که در اثر مداخلات بیرونی و حضور سازمانیافته جریانهایی شکل گرفت که سالهاست نسبت به نقش تنشزای آنها در دانشگاه هشدار داده میشود. امنیت جانی و روانی دانشجویان خط قرمزی است که نباید قربانی چنین روندهایی شود.
🔹در این میان، انتظار میرود ریاست دانشگاه تهران نقش فعالتر و مسئولانهتری در مواجهه با اعتراضات دانشجویی ایفا کند. تجربه دورههای پیشین نشان داده است که حضور مستقیم رئیس دانشگاه در میان دانشجویان [همانگونه که در دوره سرپرستی پیشین دانشگاه تهران، دکتر حسینی، در جریان اعتراضات به قتل امیرمحمد خالقی، شاهد آن بودیم] میتواند نقش مؤثری در کاهش تنش، باز کردن مسیر گفتوگو و جلوگیری از بحرانآفرینی داشته باشد. غیبت مدیریت عالی دانشگاه در چنین بزنگاههایی، عملاً میدان را برای امنیتیسازی فضا و مداخلات غیرمسئولانه باز میگذارد. انتظار میرود ریاست دانشگاه با حضور در جمع دانشجویان، ضمن فراهمسازی بستر گفتوگوی مستقیم، امکان دریافت، انتقال و پیگیری مطالبات دانشجویان از مسیر نهادهای بالادستی را فراهم سازد.
🔹در چنین شرایطی، بازداشت تنی چند از دانشجویان معترض را شاهد بودیم؛ این برخورد امنیتی، نهتنها راهحل نیست، بلکه پاک کردن صورتمسئله و افزودن بر بحران موجود است. برخوردهای انضباطی و پروندهسازی، تجربهشده و شکستخوردهاند و تنها به افزایش بیاعتمادی، تشدید خشم و عمیقتر شدن شکافها منجر میشوند. تکرار سیاستهای غلط گذشته و اتکا به ابزارهای قهری، دانشگاه را بیش از پیش به سمت دوقطبیسازی و رادیکالشدن سوق خواهد داد.
🔹ما خواستار و پیگیر آزادی هرچه سریعتر دانشجویان بازداشتی و پایان دادن به هرگونه پروندهسازی و اتهام زنی هستیم. اعتراض، حق مسلم شهروندی و قانونی دانشجویان است و دانشگاه باید مأمنی امن برای مطالبهگری باشد.
🆔 @shahremaa