🔴 آفریقا نمیخواهد قربانی شود
کنفرانس تغییرات اقلیمی سازمان ملل (COP30) با ارائه تعهدات داوطلبانه ضعیف که عملا زمینه سوءاستفاده را فراهم میکند، به پایان رسید. بزرگترین بازندگان این نشست، ایالات متحده غایب یا اتحادیه اروپای مردد نبودند. بلکه کشورهای آفریقایی بودند که آینده اقلیمیشان به طور فزایندهای توسط تصمیماتی که فراتر از مرزهایشان گرفته میشود، خواه در واشنگتن و یا پکن، شکل میگیرد.
در حال حاضر، تسلط چین بر آینده آفریقا اهمیت بسیاری دارد. در حالی که جهان بر تعهد داوطلبانه متمرکز است و حتی نامی از سوختهای فسیلی نمیآورد، پکن از خلاء دیپلماتیک بهرهمند شد و رهبریاش را تثبیت و به این طریق نفوذش بر مواد معدنی، جنگلها و سیستمهای انرژی که مسیر آفریقا را برای نسلهای آینده شکل میدهند، تثبیت کرد.
بسته سیاسی Belém کنفرانس COP30، که به عنوان متغیری برای مصالحه جهت زنده نگه داشتن این روند مورد ستایش قرار گرفت، وضع موجود را برای شرکتهای بزرگ نفتی، کشورهای نفتی و بزرگترین تولیدکنندگان گازهای گلخانهای جهان حفظ کرد.
در چنین شرایطی هیچ کشوری بیش از چین، بازیگری که یک سوم از انتشار گازهای گلخانهای جهان را تولید میکند – بیش از مجموع ایالات متحده، اتحادیه اروپا و هند – سود نبرد.
تقریبا 60 درصد از آفریقاییها زیر 25 سال قرار دارند و این نسل در حال ظهور در حال تغییر شکل فعالیتهای اقلیمی، حاکمیت جامعه و پاسخگویی زیستمحیطی است که اغلب شکافهای مدیریتی را که به وسیله سرمایهگذاران غارتگر ایجاد شده پر میکند. همزمان جامعه مدنی – از گروههای محیط زیستی گرفته تا جنبشهای مذهبی – که همچنان معتبرترین نهادها در قاره هستند، به آنها میپیوندند. از همین رو FFOP که توسط محمد العیسی کلید خورد، بهویژه در مناطقی که نظارت دولتی ضعیف است و سرمایهگذاران خارجی با بررسی کمی مواجه، تاثیرگذار شده است.
این نهاد از زمان تاسیس خود، اجلاسهایی را در سراسر جهان برگزار کرده، با اتحادیه آفریقا و برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد همکاری داشته و اولویتهای اقلیمی آفریقا را در مجامع جهانی مانند COP28 مطرح کرده است.
در این میان جنبشهای جوانان و جامعه مدنی اهمیت دارند زیرا فشارهای خارجی که مدتهاست آسیبپذیریهای اقلیمی آفریقا را تعریف کردهاند، متعادل میکنند. آنها تابآوری ایجاد میکنند و به اقدامات اقلیمی مشروعیت میدهد؛ تنها شکلی از اقتدار در قارهای که به شدت توسط قدرت خارجی شکل گرفته است.
آفریقا قصد ندارد این منطقه قربانی بعدی جهان باشد. آفریقاییها میخواهند گذار جهانی را با شرایطی که از سرزمین، مردم و آینده آنها محافظت میکند، تقویت کنند. اگر غرب به عقبنشینی خود ادامه دهد، «کاپ 30» صرفا به عنوان یک شکست دیپلماتیک قلمداد نمیشود؛ بلکه به عنوان لحظهای که آفریقا آخرین خط دفاعی خود را از دست داد، به یاد خواهد آمد. بدون یک وزنه تعادل معتبر غربی، چین بدون اهرم فشاری پیش خواهد رفت و جهان به سوی آیندهای گام بر میدارد که در آن منابع آفریقا، نه مردم آن، نقشش را در نظم جهانی تعریف میکنند./ تجارت نیوز
🔰به مابپیوندید🔰
🌍کانال جغرافیدانان ایران🌍
👇👇👇
🆔 @Geographers_Iranian
🆔 @Geographers_Iranian
کنفرانس تغییرات اقلیمی سازمان ملل (COP30) با ارائه تعهدات داوطلبانه ضعیف که عملا زمینه سوءاستفاده را فراهم میکند، به پایان رسید. بزرگترین بازندگان این نشست، ایالات متحده غایب یا اتحادیه اروپای مردد نبودند. بلکه کشورهای آفریقایی بودند که آینده اقلیمیشان به طور فزایندهای توسط تصمیماتی که فراتر از مرزهایشان گرفته میشود، خواه در واشنگتن و یا پکن، شکل میگیرد.
در حال حاضر، تسلط چین بر آینده آفریقا اهمیت بسیاری دارد. در حالی که جهان بر تعهد داوطلبانه متمرکز است و حتی نامی از سوختهای فسیلی نمیآورد، پکن از خلاء دیپلماتیک بهرهمند شد و رهبریاش را تثبیت و به این طریق نفوذش بر مواد معدنی، جنگلها و سیستمهای انرژی که مسیر آفریقا را برای نسلهای آینده شکل میدهند، تثبیت کرد.
بسته سیاسی Belém کنفرانس COP30، که به عنوان متغیری برای مصالحه جهت زنده نگه داشتن این روند مورد ستایش قرار گرفت، وضع موجود را برای شرکتهای بزرگ نفتی، کشورهای نفتی و بزرگترین تولیدکنندگان گازهای گلخانهای جهان حفظ کرد.
در چنین شرایطی هیچ کشوری بیش از چین، بازیگری که یک سوم از انتشار گازهای گلخانهای جهان را تولید میکند – بیش از مجموع ایالات متحده، اتحادیه اروپا و هند – سود نبرد.
تقریبا 60 درصد از آفریقاییها زیر 25 سال قرار دارند و این نسل در حال ظهور در حال تغییر شکل فعالیتهای اقلیمی، حاکمیت جامعه و پاسخگویی زیستمحیطی است که اغلب شکافهای مدیریتی را که به وسیله سرمایهگذاران غارتگر ایجاد شده پر میکند. همزمان جامعه مدنی – از گروههای محیط زیستی گرفته تا جنبشهای مذهبی – که همچنان معتبرترین نهادها در قاره هستند، به آنها میپیوندند. از همین رو FFOP که توسط محمد العیسی کلید خورد، بهویژه در مناطقی که نظارت دولتی ضعیف است و سرمایهگذاران خارجی با بررسی کمی مواجه، تاثیرگذار شده است.
این نهاد از زمان تاسیس خود، اجلاسهایی را در سراسر جهان برگزار کرده، با اتحادیه آفریقا و برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد همکاری داشته و اولویتهای اقلیمی آفریقا را در مجامع جهانی مانند COP28 مطرح کرده است.
در این میان جنبشهای جوانان و جامعه مدنی اهمیت دارند زیرا فشارهای خارجی که مدتهاست آسیبپذیریهای اقلیمی آفریقا را تعریف کردهاند، متعادل میکنند. آنها تابآوری ایجاد میکنند و به اقدامات اقلیمی مشروعیت میدهد؛ تنها شکلی از اقتدار در قارهای که به شدت توسط قدرت خارجی شکل گرفته است.
آفریقا قصد ندارد این منطقه قربانی بعدی جهان باشد. آفریقاییها میخواهند گذار جهانی را با شرایطی که از سرزمین، مردم و آینده آنها محافظت میکند، تقویت کنند. اگر غرب به عقبنشینی خود ادامه دهد، «کاپ 30» صرفا به عنوان یک شکست دیپلماتیک قلمداد نمیشود؛ بلکه به عنوان لحظهای که آفریقا آخرین خط دفاعی خود را از دست داد، به یاد خواهد آمد. بدون یک وزنه تعادل معتبر غربی، چین بدون اهرم فشاری پیش خواهد رفت و جهان به سوی آیندهای گام بر میدارد که در آن منابع آفریقا، نه مردم آن، نقشش را در نظم جهانی تعریف میکنند./ تجارت نیوز
🔰به مابپیوندید🔰
🌍کانال جغرافیدانان ایران🌍
👇👇👇
🆔 @Geographers_Iranian
🆔 @Geographers_Iranian