#پیام_پرسنل
سلام به مخاطبان شهردارچی
ما جمعی از کارکنان #شرکت_شهر_سالم هستیم که دیگه صدای‌مون به جایی نمی‌رسه. شرکت باید جای تخصص و شایسته‌سالاری باشه، یا رابطه‌محوری و استخدام‌های ناعادلانه.
اگر فردی متولد ۱۳۴۵ بیاد بخش خدمات، ولی به پرستار جانباز که سنش کمتره بگن «سنت زیاده، قرارداد نمی‌بندیم»! تصویر ذهنی شما چیست، جز اینکه اگر پارتی داشته باشی، سنت مهم نیست؛ اگه نداشته باشی، حتی سابقه و فداکاری هم فایده‌ای نداره.
آیا فرد دارای معلولیت می‌تواند در بخش نگهبانی درمانگاه منطقه ۵ استخدام بشه؟
احترام به عزیزان معلول واجبه، اما انتخاب این پُست برای افراد دارای معلولیت سخت نیست و این نشان دهنده عدم روند صحیح استخدام متناسب با موقعیت شغلی نیست؟
آیا بی‌انصافی نیست اگر مدیری را که سال‌ها در شرکت زحمت کشیده و از بدنه‌ی خود مجموعه‌ست، چند ماه مانده به بازنشستگی، عزل کنی و جوانی متولد ۷۲ را جایگزین کنی؟
آیا می‌توان بدون نگرانی فردی را با مدرک دیپلم و بدون سابقه تخصصی، به عنوان رئیس یکی از مهم‌ترین درمانگاه‌های رو به توسعه در منطقه ۱۴ منصوب کرد؟
همه‌ی این‌ها سوالات یک نقطه اشتراک دارن: آیا ورود افراد بی‌تجربه، بدون صلاحیت، با ارتباطات خاص. کسانی که فقط دنبال چیدن تیم خودشونن تا بعد از رفتن مدیرها هم پابرجا بمونن. تو این مسیر، نیروهای باسابقه حذف می‌شن، تبعید می‌شن، و باهاشون بدرفتاری می‌شه، در ذهن متصور نمی‌شه؟
خیلی از همکارامون با سابقه و دانش بالا، به بخش‌هایی منتقل شدن که کمترین اضافه‌کار رو می‌دن. این یعنی مجازات تخصص و شرافت کاری!
آیا در شهرداری تهران کسی به این وضع رسیدگی می‌کنه؟
واقعاً مدیران ارشد از این وضعیت بی‌خبرن یا فقط خودشونو به بی‌خبری زدن؟
ما فقط می‌خواهیم حقمون خورده نشه.
رابطه و قوم‌وخویشی جایگزین تخصص شده و این یعنی نابودی آینده‌ی سلامت شهری!
خواهش می‌کنیم صدای ما رو بلندتر کنید. شاید بالاخره کسی، یه‌جا گوشش بدهکار باشه…
جمعی از کارکنان شرکت شهرسالم
Instagram.com/shahrdarchi
@shahrdarchi 👈

شهردارچي

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیمایش به بالا