تجاوز به محوطۀ ۳۰۰۰ سالۀ «جوبَجی»
سیاوش آریا✍
یک پژوهشگر و کُنشگر میراث فرهنگی درباره برداشت شن و ماسه و معدنکاوی و فعالیت قاچاقچیان گنج در عَرصه و حریم ممنوعۀ محوطۀ ۳ هزار ساله ایلامی «جوبَجی»، هشدار داد.
«محوطۀ باستانی «جوبَجی» را با کشف گنجینههای ارزشمند فرهنگی آن میشناسند که در میانۀ دهۀ هشتاد خورشیدی در پِی عملیات لولهکشی و فاضلاب در روستای جوبَجی شهرستان رامهرمز به گونۀ ناگهانی بدست آمد و نامش بر سر زبانها افتاد. پس از آن، باستانشناسان برای نجاتبخشی محوطه دست به کار شدند و بانو «آرمان شیشهگر»، کاوشگر محوطه، رازهای «جوبَجی» را گشود و با کشف دو آرامگاه از دورۀ ایلام نو با دیرینگی ۷۰۰ تا ۸۰۰ پیش از میلاد از فرمانروا و یا پادشاه بومی منطقه، پرده برداشت و نوری بر تاریکیهای جهان باستان در منطقه تاباند. اما با همۀ ارزش و اهمیت محوطۀ «جوبَجی» و تعیین عرصه و حریم آن از سوی باستانشناسان و ابلاغ به استان خوزستان، همچنان دستدرازی و تجاوز معدنکاوی بر روی محوطه ادامه دارد و لایههای باستانشناختی محوطه زیر و رو شده و آسیبهای برگشتناپذیری به آن وارد شده است. همچنین پیشرفت زمینهای کشاورزی و کِشت و کاشت روی عرصۀ محوطۀ ایلامی «جوبَجی» و شخم زمینها، آیندهای ناروشن را پیشروی یکی از مهمترین یادگارهای ایلامی کشور قرار داده است.
نصب تیرهای برق روی عرصۀ محوطۀ ثبت ملی از دیگر دشواریهای محوطۀ باستانی «جوبَجی» است که با وجود ممنوعیت و شفاف بودن قانون و ضابطههای میراث فرهنگی، ادارۀ برق بدون استعلام از ادارۀ میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی شهرستان رامهرمز و با زیر پا گذاشتن قانونهای میراث فرهنگی، به کارگزاری تیرهای برق اقدام کرده است.
اما یکی از چالشهای بزرگ محوطههای تاریخی کشور، کَندوکاوهای غیرمجاز قاچاقچیان به بهانههای پوچ و خیالاَنگیز یافتن گنجی که هیچ وجود خارجی ندارد، است. قاچاقچیان با تاراج محوطۀ باستانی و ارزشمند «جوبجی» و کندن کف محوطه و پدیداری گودالهای بزرگ و کوچک به لایههای باستانشناختی محوطه، آسیبهای برگشت ناپذیری را وارد کرده و یادگار ایلامیان را در خطر نابودی قرار دادهاند.
isna.ir/xdTxDK
https://t.me/reesjomhoormiras
سیاوش آریا✍
یک پژوهشگر و کُنشگر میراث فرهنگی درباره برداشت شن و ماسه و معدنکاوی و فعالیت قاچاقچیان گنج در عَرصه و حریم ممنوعۀ محوطۀ ۳ هزار ساله ایلامی «جوبَجی»، هشدار داد.
«محوطۀ باستانی «جوبَجی» را با کشف گنجینههای ارزشمند فرهنگی آن میشناسند که در میانۀ دهۀ هشتاد خورشیدی در پِی عملیات لولهکشی و فاضلاب در روستای جوبَجی شهرستان رامهرمز به گونۀ ناگهانی بدست آمد و نامش بر سر زبانها افتاد. پس از آن، باستانشناسان برای نجاتبخشی محوطه دست به کار شدند و بانو «آرمان شیشهگر»، کاوشگر محوطه، رازهای «جوبَجی» را گشود و با کشف دو آرامگاه از دورۀ ایلام نو با دیرینگی ۷۰۰ تا ۸۰۰ پیش از میلاد از فرمانروا و یا پادشاه بومی منطقه، پرده برداشت و نوری بر تاریکیهای جهان باستان در منطقه تاباند. اما با همۀ ارزش و اهمیت محوطۀ «جوبَجی» و تعیین عرصه و حریم آن از سوی باستانشناسان و ابلاغ به استان خوزستان، همچنان دستدرازی و تجاوز معدنکاوی بر روی محوطه ادامه دارد و لایههای باستانشناختی محوطه زیر و رو شده و آسیبهای برگشتناپذیری به آن وارد شده است. همچنین پیشرفت زمینهای کشاورزی و کِشت و کاشت روی عرصۀ محوطۀ ایلامی «جوبَجی» و شخم زمینها، آیندهای ناروشن را پیشروی یکی از مهمترین یادگارهای ایلامی کشور قرار داده است.
نصب تیرهای برق روی عرصۀ محوطۀ ثبت ملی از دیگر دشواریهای محوطۀ باستانی «جوبَجی» است که با وجود ممنوعیت و شفاف بودن قانون و ضابطههای میراث فرهنگی، ادارۀ برق بدون استعلام از ادارۀ میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی شهرستان رامهرمز و با زیر پا گذاشتن قانونهای میراث فرهنگی، به کارگزاری تیرهای برق اقدام کرده است.
اما یکی از چالشهای بزرگ محوطههای تاریخی کشور، کَندوکاوهای غیرمجاز قاچاقچیان به بهانههای پوچ و خیالاَنگیز یافتن گنجی که هیچ وجود خارجی ندارد، است. قاچاقچیان با تاراج محوطۀ باستانی و ارزشمند «جوبجی» و کندن کف محوطه و پدیداری گودالهای بزرگ و کوچک به لایههای باستانشناختی محوطه، آسیبهای برگشت ناپذیری را وارد کرده و یادگار ایلامیان را در خطر نابودی قرار دادهاند.
isna.ir/xdTxDK
https://t.me/reesjomhoormiras
تجاوز به محوطۀ ۳۰۰۰ سالۀ «جوبَجی»
یک پژوهشگر و کُنشگر میراث فرهنگی درباره برداشت شن و ماسه و معدنکاوی و فعالیت قاچاقچیان گنج در عَرصه و حریم ممنوعۀ محوطۀ ۳ هزار ساله ایلامی «جوبَجی» در خوزستان هشدار داد.