⁉️آیا هر شهروند یک شهردار شده است؟!
🔘در آستانه آغاز سومین دوره طرح من شهردارم قرار گرفته ایم. طرحی که از معدود طرح های مورد افتخار مدیریت شهری ششم، اما مورد انتقاد بی شمار کارکنان شهرداری تهران است و شهروندانی که اصلی ترین مخاطبین این طرح شمرده می شوند، تعداد بسیارشان نمیدانند از دو سال پیش قرار بوده است هر کدامشان یک شهردار شوند.
🔘سال 1401 طرح من شهردارم با هدف گذاری مشارکت نیم میلیون نفر، تاکید می کنم، «هدف گذاری مشارکت نیم میلیون نفر» آغاز به کار کرد. البته چون در دوره اول این طرح هنوز رقابت ها میان مدیران شهری خیلی بالا نگرفته بود، از 500 هزار نفر هدفگذاری شده، تارگت 360 هزار نفری زده شد، اما این سوال پیش می آید که هدف از هدف گذاری تعداد مشارکت کنندگان برای شهرداری تهران چیست؟! چرا شهرداری تهران می خواهد برای انجام وظایف ذاتی اش به زور به عددهای مشارکتی تعیین شده برسد؟!
🔘مثلا اگر 100 شهروند به آسفالت شدن یک کوچه بن بست رای ندهند، آیا این کوچه آسفالت نمی شود یا اگر 1000 شهروند به آسفالت شدن این کوچه بن بست رای بدهند، کیفیت آسفالت این کوچه بن بست تغییری می کند؟
🔘و اما دوره دوم، طرح من شهردارم موفق به اخذ مشارکت هدفگذاری شده، یعنی یک میلیون نفر شد که معاون برنامه ریزی توسعه سرمایه انسانی و امور شورا تاکید بر مشارکت یک میلیون و 352 هزار و 256 نفری به دلیل اهمیت تک تک افراد رای دهنده، دارد. اما آیا با مشارکت پر شائبه این تعداد از شهروندان در دومین دوره طرح من شهردارم که به گفته معاون برنامه ریزی «هدف من شهردارم تبدیل هر شهروند به یک شهردار» است، در حال حاضر تهران یک میلیون و 352 هزار و 256 شهردار دارد؟ شهرداری تهران از یک میلیون شهردار که هزینه های بسیاری برای جلب آن ها شده است، چه بهره ای برده است؟
🔘به گفته معاون برنامه ریزی، توسعه سرمایه انسانی و امور شورا ثبت ایده های سومین دوره من شهردارم از امروز آغاز می شود که استفاده از واژه ایده برای پروژه های مشخص محلی، نشانگر عدم پختگی این طرح پس از 3 دوره دارد. اما آنچه جای تفکر دارد، راه یافتن سومین دوره طرح من شهردارم به مدارس است. مدیریت شهری ششم که در 3 سال گذشته با راه اندازی قرارگاه های مختلف قدم بر وظایف دیگر سازمان ها گذاشته است این بار با من شهردارم راهی مدارس تهران می شود، اما آیا از بودجه طرح من شهردارم یا توسعه پروژه های کوچک مقیاس محلی می توان برای توسعه یا مرمت مدارس استفاده کرد؟ که اگر بشود یک تیر و دو نشان آماری خوبی به دست می آید.
🔘جایزه جهانی بریکس نیز یکی دیگر از عنوان هایی است که این روزها طرح من شهردارم را یادآور می شود. جایزه ای که در سال 2024 شامل 9 دسته بندی و در هر دسته بندی 3 کشور نامزد داشت که شهرداری تهران در رقابت با سه کشور از 10 کشور عضو بریکس از 195 کشور جهان اول شد که البته چنین رقابت تنگاتنگی را به راحتی نمی توان موجب افتخار و صحیح بودن یک طرح دانست!
🔻و اما سخن آخر:
ای کاش مدیریت شهری برای تک تک کارکنانش مثل تک تک آرای جمع آوری شده برای طرح من شهردارم ارزش قائل بود و برای رضایت آن ها که بی چونه و چرا برای شهر کار می کنند تلاش می کرد و تعداد بسیاری از آن ها را با اجبار، با تلفن همراه شخصی و اینترنت شخصی برای جمع آوری رای طرح من شهردارم راهی کوچه ها و خیابان ها نمی کرد.
ای کاش شهرداری تهران برای تک تک شهروندان شهر 12 میلیون نفری تهران هم ارزش قائل بود و امروز شاهد شهری مملو از زباله با شیرابه های راه افتاده بر روی آسفالت ها و جوی های مملو از زباله و … نبودیم.
Instagram.com/shahrdarchi
@shahrdarchi 👈
🔘در آستانه آغاز سومین دوره طرح من شهردارم قرار گرفته ایم. طرحی که از معدود طرح های مورد افتخار مدیریت شهری ششم، اما مورد انتقاد بی شمار کارکنان شهرداری تهران است و شهروندانی که اصلی ترین مخاطبین این طرح شمرده می شوند، تعداد بسیارشان نمیدانند از دو سال پیش قرار بوده است هر کدامشان یک شهردار شوند.
🔘سال 1401 طرح من شهردارم با هدف گذاری مشارکت نیم میلیون نفر، تاکید می کنم، «هدف گذاری مشارکت نیم میلیون نفر» آغاز به کار کرد. البته چون در دوره اول این طرح هنوز رقابت ها میان مدیران شهری خیلی بالا نگرفته بود، از 500 هزار نفر هدفگذاری شده، تارگت 360 هزار نفری زده شد، اما این سوال پیش می آید که هدف از هدف گذاری تعداد مشارکت کنندگان برای شهرداری تهران چیست؟! چرا شهرداری تهران می خواهد برای انجام وظایف ذاتی اش به زور به عددهای مشارکتی تعیین شده برسد؟!
🔘مثلا اگر 100 شهروند به آسفالت شدن یک کوچه بن بست رای ندهند، آیا این کوچه آسفالت نمی شود یا اگر 1000 شهروند به آسفالت شدن این کوچه بن بست رای بدهند، کیفیت آسفالت این کوچه بن بست تغییری می کند؟
🔘و اما دوره دوم، طرح من شهردارم موفق به اخذ مشارکت هدفگذاری شده، یعنی یک میلیون نفر شد که معاون برنامه ریزی توسعه سرمایه انسانی و امور شورا تاکید بر مشارکت یک میلیون و 352 هزار و 256 نفری به دلیل اهمیت تک تک افراد رای دهنده، دارد. اما آیا با مشارکت پر شائبه این تعداد از شهروندان در دومین دوره طرح من شهردارم که به گفته معاون برنامه ریزی «هدف من شهردارم تبدیل هر شهروند به یک شهردار» است، در حال حاضر تهران یک میلیون و 352 هزار و 256 شهردار دارد؟ شهرداری تهران از یک میلیون شهردار که هزینه های بسیاری برای جلب آن ها شده است، چه بهره ای برده است؟
🔘به گفته معاون برنامه ریزی، توسعه سرمایه انسانی و امور شورا ثبت ایده های سومین دوره من شهردارم از امروز آغاز می شود که استفاده از واژه ایده برای پروژه های مشخص محلی، نشانگر عدم پختگی این طرح پس از 3 دوره دارد. اما آنچه جای تفکر دارد، راه یافتن سومین دوره طرح من شهردارم به مدارس است. مدیریت شهری ششم که در 3 سال گذشته با راه اندازی قرارگاه های مختلف قدم بر وظایف دیگر سازمان ها گذاشته است این بار با من شهردارم راهی مدارس تهران می شود، اما آیا از بودجه طرح من شهردارم یا توسعه پروژه های کوچک مقیاس محلی می توان برای توسعه یا مرمت مدارس استفاده کرد؟ که اگر بشود یک تیر و دو نشان آماری خوبی به دست می آید.
🔘جایزه جهانی بریکس نیز یکی دیگر از عنوان هایی است که این روزها طرح من شهردارم را یادآور می شود. جایزه ای که در سال 2024 شامل 9 دسته بندی و در هر دسته بندی 3 کشور نامزد داشت که شهرداری تهران در رقابت با سه کشور از 10 کشور عضو بریکس از 195 کشور جهان اول شد که البته چنین رقابت تنگاتنگی را به راحتی نمی توان موجب افتخار و صحیح بودن یک طرح دانست!
🔻و اما سخن آخر:
ای کاش مدیریت شهری برای تک تک کارکنانش مثل تک تک آرای جمع آوری شده برای طرح من شهردارم ارزش قائل بود و برای رضایت آن ها که بی چونه و چرا برای شهر کار می کنند تلاش می کرد و تعداد بسیاری از آن ها را با اجبار، با تلفن همراه شخصی و اینترنت شخصی برای جمع آوری رای طرح من شهردارم راهی کوچه ها و خیابان ها نمی کرد.
ای کاش شهرداری تهران برای تک تک شهروندان شهر 12 میلیون نفری تهران هم ارزش قائل بود و امروز شاهد شهری مملو از زباله با شیرابه های راه افتاده بر روی آسفالت ها و جوی های مملو از زباله و … نبودیم.
Instagram.com/shahrdarchi
@shahrdarchi 👈