بهترین آموزش های کاربردی در شهرسازی
بهترین آموزش های کاربردی در شهرسازی را از Urbanity.ir بخواهید
Wednesday, 24 April , 2024
امروز : چهارشنبه, ۵ اردیبهشت , ۱۴۰۳
شناسه خبر : 2676
  پرینتخانه » مقالات تاریخ انتشار : 15 دسامبر 2023 - 12:25 | 13 بازدید | ارسال توسط :

پس از همه گیری، حمل و نقل عمومی برای دستیابی به اهداف جهانی آب و هوا باید به مسیر خود بازگردد

مسافرانی که سوار می شوند AntRay تراموا – یکی از دو خط حمل و نقل ریلی سبک ارائه شده در آنتالیا، ترکیه. عکس: aquatarkus/iStock حمل و نقل عمومی یکی از بهترین هاست، مقرون به صرفه ترین راه حل های موجود برای رسیدگی به چالش های آب و هوا و توسعه امروزی. اتوبوس ها و قطارها […]

پس از همه گیری، حمل و نقل عمومی برای دستیابی به اهداف جهانی آب و هوا باید به مسیر خود بازگردد


مسافرانی که سوار می شوند AntRay تراموا – یکی از دو خط حمل و نقل ریلی سبک ارائه شده در آنتالیا، ترکیه. عکس: aquatarkus/iStock

حمل و نقل عمومی یکی از بهترین هاست، مقرون به صرفه ترین راه حل های موجود برای رسیدگی به چالش های آب و هوا و توسعه امروزی.

اتوبوس ها و قطارها می توانند انتشار گازهای گلخانه ای (GHG) را تا دو سوم به ازای هر مسافر، در هر کیلومتر در مقایسه با وسایل نقلیه شخصی کاهش دهند. آخرین گزارش اقدام آب و هوایی سازمان ملل می گوید که تغییر سفرهای بیشتر به حمل و نقل عمومی «ضروری استبرای مهار تغییرات آب و هوایی. در عین حال، افزایش دسترسی به حمل و نقل عمومی قابل اعتماد به ارمغان می آورد مزایای مهم برای جامعه، مانند نرخ مرگ و میر کمتر در ترافیک، ساکنان شهر فعال تر و دسترسی گسترده تر به مشاغل، آموزش و خدمات شهری. این امر آن را به یک محرک کلیدی برای توسعه عادلانه و پایدار در شهرهای سراسر جهان تبدیل می کند.

اما علیرغم رشد آهسته و پیوسته زیرساخت ها در دهه های اخیر، بخش حمل و نقل عمومی به خوبی از مسیری که برای دستیابی به اهداف آب و هوایی و توسعه باید باشد، فاصله دارد.

برآوردها می گویند که ظرفیت حمل و نقل عمومی جهانی باید تا سال ۲۰۳۰ دو برابر شود اگر قرار است جهان گرمایش زمین را به ۱٫۵ درجه سانتیگراد (۲٫۷ درجه فارنهایت) محدود کند و از بدترین تأثیرات تغییرات آب و هوایی جلوگیری کند – فقط در هفت سال آینده. شهرها و کشورها باید ساخت زیرساخت‌های بسیار بیشتری را با سرعتی بسیار سریع‌تر آغاز کنند و گام‌هایی را برای تقویت سواری بردارند، که هنوز از کاهش ناشی از کووید در بسیاری از نقاط بهبود نیافته است.

جاده پیش رو ممکن است شیب دار باشد، اما شهرها و کشورها می توانند برای درس و الهام گرفتن به دیگران نگاه کنند که در حمل و نقل عمومی پیشرو هستند. در اینجا نگاهی به وضعیت کنونی بخش حمل و نقل عمومی و نحوه قرار دادن آن در مسیر درست می اندازیم.

حمل و نقل عمومی هنوز از همه گیر بهبود می یابد

تعداد مسافران حمل و نقل عمومی در طول همه گیری COVID-19 به شدت کاهش یافت و کاهش یافت به اندازه ۹۰% در برخی شهرها از آن زمان، آن را برگشت کرده است در نقاط خاص یا نزدیک به سطوح قبل از همه گیری. بهبودی کامل در کشورهای با درآمد کم و متوسط ​​مانند اندونزی، مکزیک و آفریقای جنوبی رایج بود، جایی که درصد قابل توجهی از جمعیت برای دسترسی به نیازهای روزانه به وسایل حمل و نقل عمومی متکی هستند. برخی از کشورها، از جمله کلمبیا، کنیا و هند، حتی شاهد پیشی گرفتن تعداد سواران از سطح قبل از همه گیری بودند.

اما بهبود در کشورهای با درآمد بالا در سراسر آمریکای شمالی و جنوبی و اروپا بسیار کندتر بوده است. برخی از آنها مانند کانادا، ژاپن، سوئد و بریتانیا، همچنان سطح سواری را کمتر از آنچه در فوریه ۲۰۲۰ قبل از اوج گیری همه گیری کووید-۱۹ بود، مشاهده می کنند.

این افت ها می توانند اثرات طولانی مدتی بر سیستم های حمل و نقل عمومی داشته باشند. سواری کم اغلب به معنای درآمد کمتر برای اپراتورهای حمل و نقل به دلیل از دست دادن کرایه است. این به نوبه خود می تواند منجر به کاهش اشتغال، خدمات، مسیرها و کیفیت و در نتیجه کاهش بیشتر استفاده شود و مارپیچ رو به پایین. این امر می تواند به ویژه برای جوامع آسیب پذیر و افراد کم درآمد، که توانایی خرید وسایل نقلیه شخصی را ندارند و ممکن است از دسترسی به فرصت های شغلی و سایر خدمات مهم سرگردان شوند، مضر باشد.

که در برزیلبه عنوان مثال، حمایت دولت از حمل و نقل عمومی در طول تاریخ کم بوده است و بیشتر بودجه برای هزینه های عملیاتی از کرایه ها تامین می شود. هنگامی که سواری در طول همه گیری کاهش یافت و درآمد کرایه ها را کاهش داد، تأثیر زیادی داشت: بین مارس ۲۰۲۰ تا فوریه ۲۰۲۳، ۵۵ اپراتور اتوبوس تعطیل شدند و بیش از ۳۶ میلیارد ریال (۷٫۳ میلیارد دلار) از دست رفتند، و همچنین ۹۰,۰۰۰ شغل در بخش اتوبوس شهری در پاسخ، این کشور از آن زمان حمایت خود را از بخش حمل و نقل عمومی برای حفظ خدمات افزایش داده است. کمتر از ۱۰ شهر قبل از همه گیری یارانه داشت، در حالی که در سال ۲۰۲۳ بیش از ۱۶۳ مورد حمایت مالی برای پوشش هزینه های عملیاتی دریافت کردند. به عنوان مثال، دو شهر در جنوب برزیل، پورتو آلگره و نوو هامبورگو، به دنبال منابع جایگزین برای درآمد مالی هستند. هدایت درآمدها از هزینه های پارکینگ تا حمل و نقل عمومی، به طور بالقوه ۲۰ میلیون ریال اضافی (۴ میلیون دلار) در سال افزایش می یابد.

بسیاری از سیستم‌های حمل‌ونقل دیگر در سراسر جهان در طول همه‌گیری، بودجه محرک دولتی دریافت کردند. با این حال، این کمک ها به طور کامل میزان درآمد از دست رفته از کرایه ها را پوشش نمی داد و فقط موقتی بود. با پایان یافتن بودجه محرک، دولت‌ها و آژانس‌های حمل‌ونقل عمومی به نوآوری در نحوه عملکرد و تأمین مالی سیستم‌های خود نیاز خواهند داشت تا بتوانند فرکانس خدمات را حفظ کنند، دسترسی به مشاغل و فرصت‌ها را برای ساکنان بهبود بخشند و به عنوان راه‌حلی برای تغییرات آب و هوایی عمل کنند.

استفاده از حمل و نقل عمومی به عنوان یک راه حل اقلیمی

مشارکت در حمل و نقل پایدار با کربن پایین (SLOCAT) اخیراً خود را منتشر کرده است گزارش وضعیت حمل و نقل و تغییر اقلیم، گزارش شاخص جهان در مورد نقش حمل و نقل در مبارزه با تغییرات آب و هوایی. کارشناسان WRI فصل حمل و نقل عمومی را تالیف کردند و نکات کلیدی را در مورد بهترین اقدامات برای به حداکثر رساندن پتانسیل آب و هوایی این بخش ارائه کردند. اینجا بیشتر بیاموزید.

زیرساخت های حمل و نقل عمومی در سطح جهانی در حال رشد است، اما به اندازه کافی سریع نیست

با وجود کاهش بودجه و تأخیر در طول همه‌گیری، پروژه‌های توسعه حمل‌ونقل عمومی در تمام مناطق اصلی و سطوح درآمدی کشور ادامه یافت. بین سال‌های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۲ خطوط جدید مترو ایجاد شد ساخته شده است در چین، اکوادور، فرانسه، ایالات متحده و چندین کشور در آفریقا از جمله الجزایر، نیجریه و مصر. این شامل ایجاد یک سیستم جدید در قاهره، یکی از بزرگترین شهرهای جهان است که قبلاً بدون شبکه مترو قابل توجهی بود.

درحالی‌که رشد نسبت به سال‌های قبل از همه‌گیری کندتر بود، در سال ۲۰۲۲ همچنین شاهد راه‌اندازی کریدورهای حمل و نقل اتوبوس جدید در شش شهر بودیم که نزدیک به ۹۰ کیلومتر در سطح جهان به آن افزوده شد. (در مقایسه، سالی که بیشترین رشد جهانی را داشت، در سال ۲۰۱۳، شاهد ساخت ۴۰۰ کیلومتر راهروهای حمل و نقل اتوبوس جدید بودیم.) نمونه های قابل توجه شامل گوادالاخارا، ۴۲ ایستگاه مکزیک، ۴۵ کیلومتر است. BRT جانبی – که یک کمربند ماشین محور در مدار شهر را به یک کریدور بزرگ حمل و نقل سریع تبدیل کرد – و اولین بار در آفریقا مسیر اتوبوس ۱۰۰% برقی که به زودی در داکار، سنگال، ۱۸ کیلومتر و ۲۳ ایستگاه در سراسر شهر افتتاح خواهد شد.

اما در حالی که جهان به توسعه زیرساخت‌های حمل‌ونقل عمومی ادامه می‌دهد، تقریباً به اندازه کافی سریع رشد نمی‌کند. WRI ها آزمایشگاه تغییر سیستم ها دریافته است که شهرها باید تا سال ۲۰۳۰ شبکه حمل و نقل سریع خود را شش برابر سریعتر رشد دهند تا سفرهای کافی را از سفر با وسایل نقلیه شخصی دور کنند تا بخش حمل و نقل را با اهداف اقلیمی ۱٫۵ درجه سانتیگراد هماهنگ کنند. در ۵۰ شهر پر انتشار جهان، حمل و نقل سریع نیاز به دو برابر شدن دارد بین ۲۰۲۰ و ۲۰۳۰

این افزایش همچنین برای اطمینان از دسترسی ساکنان شهری در سراسر جهان به مشاغل، مراقبت های بهداشتی، آموزش و سایر خدمات حیاتی حیاتی خواهد بود. سازمان ملل اهداف توسعه پایدار (SDGs) برای سال ۲۰۳۰ بیان می کند که جهان باید “دسترسی به سیستم های حمل و نقل ایمن، مقرون به صرفه، در دسترس و پایدار را برای همه … به ویژه با گسترش حمل و نقل عمومی فراهم کند.” پیشرفت با درصد افراد در فاصله ۰٫۵ کیلومتری حمل و نقل عمومی که حداقل هر ۲۰ دقیقه انجام می شود اندازه گیری می شود. از سال ۲۰۲۲، کمی بیش از نیمی از ساکنان جهان این معیارها را داشتند و فقط ۳۷ درصد از مناطق شهری اصلاً خدمات رسانی می کردند. کمترین عملکرد منطقه جنوب صحرای آفریقا بود که تنها ۲۳٫۳ درصد از مناطق شهری توسط حمل و نقل عمومی خدمات رسانی می شود.

مهار سیستم های حمل و نقل غیررسمی

بسیاری از مردم در سراسر جهان به جای سیستم‌های رسمی و دولتی، به سیستم‌های «حمل و نقل غیررسمی» به‌عنوان روش اصلی حمل‌ونقل خود متکی هستند. از آنجایی که شهرها و کشورها برای افزایش و بهبود دسترسی به حمل و نقل عمومی به ویژه در مناطق کم درآمد مانند آفریقای جنوب صحرا و آمریکای لاتین تلاش می کنند، این سیستم ها می توانند نقش مهمی ایفا کنند. اینجا بیشتر بیاموزید.

تسریع برق رسانی اتوبوس برای دستیابی به اهداف اقلیمی حیاتی خواهد بود

علاوه بر گسترش زیرساخت‌ها و افزایش بودجه برای حمل‌ونقل عمومی، تسریع برق‌رسانی اتوبوس‌ها برای شهرها و کشورها حیاتی خواهد بود.

در حالی که حمل و نقل ریلی مترو و راه آهن سبک عمدتاً با برق کار می کنند، اتوبوس های جهان هنوز هم عمدتاً با گازوئیل یا سایر سوخت های فسیلی کار می کنند. اینها نه تنها باعث می شوند انتشار قابل توجهی، بلکه به آن کمک می کند آلودگی هوا و خطرات بهداشتی مرتبط در شهرها. تأثیرات اغلب در جوامع کم درآمد و محروم بدترین است، که نامتناسب قرار گرفته است نزدیک زیرساخت های حمل و نقل در مقابل، اتوبوس‌های برقی عمومی گزینه‌ای بسیار تمیزتر هستند و در حال انتشار هستند کمتر از نصف کربن به اندازه خودروهای شخصی گازسوز در هر مسافر-کیلومتر سفر.

بر اساس WRI آزمایشگاه تغییر سیستم هااتوبوس های برقی و سلول سوختی باید تا سال ۲۰۳۰ حدود ۶۰ درصد از کل فروش اتوبوس را تشکیل دهند تا با محدود کردن گرمایش زمین تا ۱٫۵ درجه سانتیگراد مطابقت داشته باشند. ناوگان اتوبوسرانی جهانی چین همچنان به تسلط خود در بازار ادامه می دهد بیش از ۸۰% فروش اتوبوس برقی

با این حال، با پیشروی برخی کشورها، شتاب در حال ایجاد است. هند قصد دارد تا سال ۲۰۳۰ ۵۰۰۰۰ اتوبوس برقی مستقر کند و در حال حاضر در راه است: طرح ملی اتوبوس برقی این کشور که اخیراً اعلام شده است قصد دارد تا ۱۰۰۰۰ اتوبوس برقی به بیش از ۱۰۰ شهر که نیاز به بهبود حمل و نقل عمومی دارند، در صورت ترکیب با برنامه های قبلی، تعداد کل آن به ۲۰۰۰۰ می رسد. در همین حال، اتحادیه اروپا یک دستورالعمل وسایل نقلیه پاک در سال ۲۰۲۳، که ۸۵ درصد اتوبوس‌ها در اتحادیه اروپا باید تا سال ۲۰۳۰ و ۱۰۰ درصد تا سال ۲۰۳۵ آلاینده‌های خروجی از اگزوز نداشته باشند. صدها اتوبوس برقی قبلا خریداری و مستقر شده و بیش از ۲۵۰۰۰ تا سال ۲۰۳۰ در منطقه پیش بینی می شود.

این رهبران، در برخی موارد، استراتژی های مالی نوآورانه ای را برای ایجاد ناوگان اتوبوس های برقی خود نشان داده اند. این شامل دسترسی به منابع مالی خصوصی اقلیم با استفاده از بودجه عمومی برای ارائه ضمانت‌ها یا طرح‌های «خطر زدایی» اتوبوس‌های برقی برای سرمایه‌گذاران خصوصی است.

به عنوان مثال، بوگوتا، کلمبیا، خریداری کرد اتوبوس برقی ۴۰۱ با استفاده از یک مدل تامین مالی ترکیبی که وجوه عمومی از بانک توسعه بین آمریکایی و برنامه زیرساخت پایدار بریتانیا را با تامین مالی خصوصی از بانک BNP Paribas برای مجموع وام ۶۱۰۰۰۰ میلیون پزو کلمبیایی (۱۳۴ میلیون دلار) ترکیب می‌کند. در هند، دولت فدرال و دولت های محلی برای حمایت از خرید اتوبوس های برقی در چندین شهر با تجمیع بودجه از طریق یک نهاد دولتی-خصوصی که توسط شرکت های انرژی کشور تأسیس شده است، همکاری کرده اند. بیشتر این نوآوری از طرف دولت ها و بخش مالی می تواند به غلبه بر موانع بالای هزینه های اولیه کمک کند.

برای اینکه حمل و نقل عمومی در مسیر درست قرار بگیرد چه چیزی لازم است؟

دولت ها باید تعهدات حمل و نقل عمومی خود را به طور چشمگیری افزایش دهند تا رشد سریع در این بخش را هدایت کنند. اقدامات کلیدی که دولت های ملی و محلی باید انجام دهند عبارتند از:

  • تعیین اهداف و مسیرهای حمل و نقل عمومی شفاف از طریق برنامه های آب و هوایی ملی. تجزیه و تحلیل اخیر داده های WRI پلتفرم Climate Watch نشان داد که از ۱۷۷ کشور دارای تعهدات ملی آب و هوایی تحت توافقنامه پاریس – به نام “مشارکت های تعیین شده ملی” (NDCs) – فقط ۶۸ کشور شامل اقدامات مربوط به حمل و نقل عمومی هستند. همه اینها شامل اهداف خاصی نیستند. به عنوان مثال، ۱۶ NDC اهدافی را برای جابجایی وسایل نقلیه شخصی به سمت حمل و نقل عمومی و تنها چهار هدف تعیین کردند تا به سمت پیاده روی و دوچرخه سواری حرکت کنند. با وجود امکان سنجی و مزیت مالی رو به رشد اتوبوس های برقی، فقط ۱۲ NDCها حاوی اهداف خاصی برای آنها هستند. و ۱۶ NDC شامل اقداماتی برای انطباق حمل و نقل عمومی با اثرات نامطلوب تغییرات آب و هوایی است. کشورها باید اطمینان حاصل کنند که NDCهای به روز شده آنها که قرار است در سال ۲۰۲۵ انجام شود، شامل اهداف و اهدافی برای بخش حمل و نقل عمومی باشد که با تلاش ها برای دو برابر کردن سهم حمل و نقل بدون سوخت فسیلی تا سال ۲۰۳۰ هماهنگ باشد.
  • افزایش ظرفیت و پشتیبانی آژانس ترانزیت. همانطور که کشورها تعهدات حمل و نقل عمومی خود را تقویت می کنند، باید حمایت از آژانس های مسئول اجرای این اهداف را نیز افزایش دهند. آژانس های حمل و نقل در سراسر جهان باید به طور همزمان خدمات را بهبود بخشند، زیرساخت های بیشتری ایجاد کنند و ناوگان اتوبوسرانی را برای دستیابی به اهداف بلندپروازانه تا سال ۲۰۳۰ برقی کنند، که این کار کوچکی نیست. آنها به بودجه اضافی برای گسترش ظرفیت سواری و سازگاری با جمعیت رو به رشد شهری، پشتیبانی فنی برای سیستم‌های حرکتی یکپارچه، و افزایش منابع مالی از منابع دولتی و خصوصی برای انجام صحیح انتقال نیاز دارند. کشورها می توانند از مکان هایی مانند چین که اکثر اتوبوس های عمومی در حال حاضر برقی هستند، درس بگیرند سالوادور، برزیل، که به طور همزمان زیرساخت های حمل و نقل سریع اتوبوس را اضافه می کند و ناوگان اتوبوسرانی خود را برق می بخشد.
  • افزایش بودجه هدفمند و مبتکرانه برای حمل و نقل عمومی، از جمله بخش خصوصی. دولت ها، بانک های توسعه چندجانبه و سایر موسسات مالی جهانی باید به دنبال راه های جدید و نوآورانه برای افزایش منابع مالی برای زیرساخت ها و عملیات حمل و نقل عمومی باشند. این شامل ابداع مکانیسم های تامین مالی جدید برای کاهش ریسک سرمایه گذاری در تحرک پایدار و جذب بیشتر منابع مالی بخش خصوصی است. کشورها می‌توانند به رهبرانی مانند هند نگاه کنند، جایی که سرمایه‌گذاری عمومی در اتوبوس‌های برقی با مکانیسم تامین مالی خصوصی-دولتی برای حمایت از هزینه‌های عملیاتی همراه است. در حالی که هزینه اولیه گسترش و برق‌رسانی حمل‌ونقل عمومی ممکن است بالا باشد، این باید به عنوان یک سرمایه‌گذاری بلندمدت تلقی شود: برآوردها می‌گویند که گسترش حمل‌ونقل عمومی می‌تواند هزینه کل تحرک شهری را کاهش دهد. ۵٫۳ تریلیون دلار در سال در سال ۲۰۵۰
  • افزایش سرمایه گذاری و استقرار انرژی های تجدیدپذیر برای حمایت از برق رسانی حمل و نقل. تلاش‌ها برای برق‌رسانی ناوگان اتوبوسرانی باید همراه با تلاش‌ها برای سوخت رسانی به حمل‌ونقل از طریق انرژی‌های تجدیدپذیر باشد. حمل و نقل عمومی الکتریکی زمانی کارآمدتر است که به جای سوخت های فسیلی از انرژی خورشیدی یا بادی استفاده کند. همانطور که جهان به دنبال آن است انرژی های تجدید پذیر سه گانه تا سال ۲۰۳۰، بخش حمل و نقل عمومی می تواند با حمایت از توسعه آن، از جمله تشکیل بخشی از این امر باشد. قراردادهای خرید برق (تعهدهای بلند مدت برای خرید انرژی پاک با قیمت از پیش تعیین شده). با این تعهد، توسعه‌دهندگان انرژی‌های تجدیدپذیر می‌توانند سرمایه‌گذاری بیشتری در ظرفیت بیشتر با ریسک کمتر انجام دهند.

جهان یک پنجره باریک برای کاهش مصرف سوخت فسیلی و کاهش انتشار گازهای گلخانه ای به اندازه کافی برای جلوگیری از بدترین پیامدهای گرمایش جهانی دارد. حمل و نقل عمومی قطاری است که همه باید سوار شوند تا این اتفاق بیفتد.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد حمل و نقل عمومی به عنوان یک راه حل اقلیمی و اقداماتی که می توان در این بخش انجام داد، به گزارش مراجعه کنید چگونه قفل حمل و نقل عمومی را برای آب و هوا و توسعه پایدار باز کنیم از تحرک پایدار برای همه، و همچنین مقاله اخیر WRI، “۳ راه برای تجسم مجدد حمل و نقل عمومی برای مردم و آب و هوا

این مقاله در ابتدا در WRI's Insights ظاهر شد.

بن وله مدیر حمل و نقل و نوآوری یکپارچه در مرکز WRI Ross برای شهرهای پایدار است.

آنا کوستر یک تحلیلگر پژوهشی برای برنامه تحرک شهری در مرکز WRI Ross برای شهرهای پایدار است.

تت هاین تون عضو ارشد تحقیقات حمل و نقل در مرکز WRI Ross برای شهرهای پایدار است.

کریستینا آلبوکرکی مدیر تحرک جهانی برق برای مرکز WRI Ross برای شهرهای پایدار و WRI برزیل است.

منبع:
۱- shahrsaz.ir ,پس از همه گیری، حمل و نقل عمومی برای دستیابی به اهداف جهانی آب و هوا باید به مسیر خود بازگردد
,۲۰۲۳-۱۲-۱۵ ۱۲:۲۵:۰۰
۲- https://thecityfix.com/blog/post-pandemic-public-transport-needs-to-get-back-on-track-to-meet-global-climate-goals/

به اشتراک بگذارید
تعداد دیدگاه : 0
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.