بهترین آموزش های کاربردی در شهرسازی
بهترین آموزش های کاربردی در شهرسازی را از Urbanity.ir بخواهید
Wednesday, 24 April , 2024
امروز : چهارشنبه, ۵ اردیبهشت , ۱۴۰۳
شناسه خبر : 2554
  پرینتخانه » مقالات تاریخ انتشار : 10 ژانویه 2024 - 6:38 | 13 بازدید | ارسال توسط :

درک شکستگی، ناسازگاری و یادگاری در شکل شهری

درک شکستگی، ناسازگاری و یادگاری در شکل شهری | ۲۰۲۴-۰۱-۱۰ ۰۶:۳۸:۳۹ آیا نسل سوهارتو حتی رویای نسلی را که باید از آن پیروی کند را در سر می پروراند؟ (کوسنو نقل قول۲۰۲۳، viii) شهر توسط لایه‌های ابعادی زیادی تشکیل شده است، اما از آنجایی که آنها همیشه از نظر رابطه سازمان‌یافته نیستند، نظم همه چیز […]

درک شکستگی، ناسازگاری و یادگاری در شکل شهری
| ۲۰۲۴-۰۱-۱۰ ۰۶:۳۸:۳۹

آیا نسل سوهارتو حتی رویای نسلی را که باید از آن پیروی کند را در سر می پروراند؟ (کوسنو نقل قول۲۰۲۳، viii)

شهر توسط لایه‌های ابعادی زیادی تشکیل شده است، اما از آنجایی که آنها همیشه از نظر رابطه سازمان‌یافته نیستند، نظم همه چیز نه تنها نامرتب بلکه پوچ است. . . جاکارتا را نمی‌توان اندازه‌گیری کرد (و بنابراین درک کرد) مگر اینکه از نظر روانی به آن نزدیک شویم. (کوسنو نقل قول۲۰۲۳، ۱۱ – ۱۲)

در عرصه فکری مطالعات محیط ساخته شده، به ندرت با متنی مواجه می شویم که بستر درک ما را به چالش بکشد. دلایل زیادی برای این وقفه وجود دارد. در میان این موارد، گرایش عمومی به فرآیندهای جهانی سازی استانداردسازی، کمی سازی و انطباق مورد نیاز خود فرآیند انتشار است. اکنون دانشگاهیان تشویق می شوند تا در فرآیندهای خطی خاص فکر کنند که غالباً تخیل و خلاقیت را خفه می کند.

به طور کلی، تصویر کلان اصرار نویسنده بر این است که فضای شهری و شکل‌گیری (طراحی) آن را نمی‌توان درک کرد، مگر اینکه ما آماده پرداختن به ایدئولوژی‌ها، فرهنگ‌ها، سیاست شهری، درگیری‌های اجتماعی و تاریخ‌هایی باشیم که آن را تعریف کرده‌اند. با جایگزینی گوگل، حافظه با وجود غیرقابل اعتماد بودن سرگیجه‌آور به پردازنده تبدیل می‌شود. ابیدین کوسنو اکنون سابقه ای محکم از سه متن پیشین دارد که هر کدام یک مکاشفه و در پرهیز سازش ناپذیرش از روش شناسی تاثیرگذار است. با این حال در این روند او رمانی را تبلیغ می کند روش تحلیل شهری، بی سر و صدا در اقناع غیرقابل انکار متن قرار می گیرد. روش شناسی در هر چهار متن نوظهور و مترقی است. هر پیشنهادی در موقعیت خود شجاعانه است، جایی که او تصمیم می گیرد “سایت های متعدد را کاوش کند و موضوعات مختلفی را پوشش دهد، که وقتی گرد هم می آیند بعد اجتماعی-سیاسی را تشکیل می دهند که نه رسمی است و نه بی نظم” (Kusno). نقل قول۲۰۰۰، xii). او عمداً از یک موقعیت نظری منفرد اجتناب می‌کند تا از محدودیت‌های آن فراتر رود. احتمالاً نکته بیشتر موضع او این است که دنبال کردن ایده‌هایی که با ایدئولوژی‌های رایج در تضاد هستند، برای هر حرکت نظری یا به نقل از فایرابند ضروری و ضروری است.نقل قول۱۹۷۵، ۹)، “تاریخ پر از “حادثه ها و زمان ها و کنار هم قرار دادن کنجکاوی رویدادها” است. آیا واقعاً باور داریم که قوانین ساده‌اندیشی و ساده‌اندیشی که روش‌شناسان به عنوان راهنمای خود در نظر می‌گیرند، می‌توانند چنین «پیچ و خم تعاملات» را توجیه کنند. تحلیل شهری به همان اندازه که در مورد شکست، ناپیوستگی، پاستیچ و شانس است، به کلیت، پیش‌بینی و خطی بودن نیز مربوط می‌شود، و به دلیل مشکلاتی که نشان‌دهنده آن است، معمولاً از اولی اجتناب می‌شود. بنابراین، کتاب‌های کوسنو بیش از شرح وطن او در اندونزی است، بلکه سفری برای کشف حداقل در چهار سطح است. اول، گفتمان واقعی درباره جاکارتا و تکامل آن وجود دارد. دوم، مبارزه پنهانی و مستمر با نظریه (یا انحلال آن)، شکلی که به خود می گیرد و چگونگی تطبیق ذهنی حاکم بر متون وجود دارد. سوم، پاسخ‌هایی است که به تعارض ذاتی در امر نامرئی، به ماهیت جدایی ناپذیر تاریخ و امر یادگاری تعلق دارد (Halbwachs نقل قول۱۹۹۲; سینتوسینگها و کینگ نقل قول۲۰۲۱). چهارم، کوسنو از عکس‌ها، بسیاری از عکس‌های خودش، به‌عنوان یک گفتمان قابل مشاهده در متن استفاده می‌کند. بسیاری از آنها صرفاً تصویرسازی نیستند، بلکه بخش ثابتی از نقد هستند. کاریکاتورها هم محدود نیستند، و اینها گاهی تفسیر را فراتر از محدودیت های گفتگو گسترش می دهند.

در اینجا لازم است در مورد سیلوهایی که از طراحی شهری، برنامه ریزی شهری، سیاست شهری و منظر شهری ایجاد کرده ایم، به اختصار توضیح دهیم. در حالی که اینها یک منطقه آسایش برای دانشگاهیان و متخصصان هستند، از پیچیدگی شگفت‌انگیز، سردرگمی، حرص و آز و سیاستی که به طور همزمان چنین مقوله‌هایی را انکار می‌کنند و آگاه می‌کنند، بیزار هستند. کوسنو در افشای این نیروها که شکل شهر را ایجاد می کند، مشکلات ساخت سیلو را با افشای شالوده ای که از آن بیرون می آیند دور می زند. این موقعیت بخشی جدایی ناپذیر از مطالعات محیط ساخته شده را تشکیل می دهد، ماتریس امگا که همه طراحان شهری باید با آن آشنا باشند. آشفته است، اما واقعی است. همچنین نبردی بین این ایده است که طراحی شهری چیزی است که به عنوان طراحی شهری در پروژه ها ظاهر می شود، نه اینکه چگونه به آنجا رسیده اند. جاکارتا یک شروع ضروری است در حالی که متن روشنگر بود، به‌عنوان مجموعه‌ای از قطعات، مجموعه‌ای از شیوه‌ها ظاهر می‌شد، که هرگونه نیاز ناخودآگاه برای یک فرآیند «منطقی» را تضعیف می‌کرد. ما مجبور شدیم به ادبیات متوسل شویم (جورج سبالد نقل قول۱۹۹۸و مصاحبه ای با ژان لوک گدار، فیلمساز (البته فیلم های من شروع، میانه و پایان دارند، اما نه لزوماً به این ترتیب.»پاورقی۱) – برای الهاماتی که یک جهان موازی را با جهانی که در حال بررسی بود، قاب می کند. ادوین فرانک (نقل قول۲۰۲۳) کتاب دوم سبالد را توصیف کرد حلقه های زحل بنابراین، «از بسیاری جهات یک کار کمتر رضایت بخش است. اما پس از آن مشخص نیست که آن را به منظور رضایت. به نظر می‌رسد کتاب قبلی، اکنون سبالد می‌گوید، آرامش بیش از حدی را ارائه کرده است (فرانک نقل قول۲۰۲۳: برخط). این عبارت می تواند برای نشان دادن انتقال کوسنو از یک اثر به اثر دیگر استفاده شود. این نیرویی است که بسیاری از نویسندگان را ادامه می دهد.

از همان ابتدا، کوسنو پیشنهاد می‌کند: «فکر می‌کنم اگر از نظر قطعات به جاکارتا نزدیک شویم، می‌توان گفت‌وگوهای جالب‌تری درباره شهر داشت.» نقل قول۲۰۰۰، xii). همراه با ایده ساختارهای ریزوماتیک، هر دو ایده در متن نفوذ می کنند. این ایده ها به طور منحصر به فردی در ادبیات طراحی و برنامه ریزی شهری وجود ندارند، اما به نظر می رسد فرصت های دست نخورده ای را ارائه می دهند. با این حال، مفهوم تحلیل شهری با استفاده از قطعات یا به عنوان کلاژ، نه در هنر، نه در طراحی و نه در ادبیات جدید نیست. در حالی که می‌توان ادعا کرد که طرح طراحی شهری رم (Planta Grande de Roma، ۱۷۴۸) ایده یک مفهوم طراحی پراکنده را معرفی کرد، اما این اصل در اوایل سال ۱۹۷۵ زمانی که کریستوفر الکساندر به طراحی شهری معاصر معرفی شد. ماتریس الگوهای خود را در آغاز کرد آزمایش اورگان (نقل قول۱۹۷۵). این ایده به طور کامل به عنوان نظریه طراحی شهری در او توسعه یافت (نقل قول۱۹۷۷) قضیه یک زبان الگو، برای تجزیه شهر به ۲۵۳ قطعه. فرد کوتر و کالین رو که از اختراع کلاژ (papier collé) توسط پابلو پیکاسو و ژرژ براک در سال ۱۹۱۲ نشأت گرفته اند، ایده خود را ارائه کردند. شهر کلاژ (۱۹۷۸). به سرعت به نماد طراحی شهری تبدیل شد. متن هم بدیع و چالش برانگیز بود و هم جلوتر از زمان. بعداً در متن اصلی طراحی شهری دیگر به عنوان فرآیندی توصیف شد – که در آن تعدادی از اجزای مجزا در یک مجموعه تصادفی و عملی گرد هم می آیند، کلاژی که در آن دیالکتیک بین اجزای غیرمشابه به اندازه خود قطعات مهم است. ™ (گاسلینگ و میتلند نقل قول۱۹۸۴، ۱۳۸). با رد نظریه های بزرگی مانند «مدل جامع عقلانی» (فالودی) بی سر و صدا بسیاری از اصول طراحی و برنامه ریزی شهری آن زمان را تضعیف کرد. نقل قول۱۹۷۳که مدیون آگوست کامپت (۱۷۹۸-۱۸۵۷)، یا «نظریه سیستم» (مک لافلین) است. نقل قول۱۹۶۹) جایگزین آنها با آرمانشهرهای مینیاتوری اما قابل تحقق. این فرآیند نه تنها عملی بود، بلکه به ظاهر ماهیت واقعی توسعه و تولید مواد متعاقب آن پروژه های طراحی شهری را منعکس می کرد. ده سال بعد برنارد چومی از همان اصل کلی در طراحی خود استفاده کرد پارک ویلت (میگایرو نقل قول۲۰۱۴). به روزتر، ما این ایده را داریم که “شهرها به طور فزاینده ای از نظر مادی، اجتماعی و فضایی تکه تکه می شوند، از توالت های شکسته و چیزهای روزمره گرفته تا هنر و اشکال نوشتار، تکه ها نشانه هایی از جهان های شهری و تحریکاتی برای تغییر هستند”. قطعات به عنوان چیزهای مادی، به عنوان اشکال دانش، به عنوان استراتژی های نوشتن ظاهر می شوند (مک فارلین نقل قول۲۰۲۱، ۱). بنابراین، تاریخچه طراحی شهری قابل توجهی در پس نیاز کوسنو وجود دارد که از مبداهایی شروع شود که نسبتاً ناشناخته هستند و به پیشبرد شیوه جدیدی از فکر که طراحی شهری و ارتدکس برنامه ریزی را مختل می کند، وجود دارد.

در اولین متن خود، پشت پسااستعمار (۲۰۰۰) کوسنو با جاکارتا به عنوان یک “شهر فانتوم یک گذشته استعماری” (Kusno) برخورد می کند. نقل قول۲۰۰۰، xiii) ردیابی با جزئیات همه جانبه خشونت های قبل و بعد از استعمار که تنها با سقوط سوهارتو در ۲۹ مه ۱۹۹۸ پایان یافت. جاکارتا اختصاص داده شده است. اولین کتاب کینگ، توسعه شهری استعماری (نقل قول۱۹۷۶) دنبال شد شهرسازی، استعمار و اقتصاد جهانی (نقل قول۱۹۹۰). احتمالاً متون کلاسیک او در مورد فرم ساختمان برای خوانندگان JUD آشناتر است (نقل قول۱۹۸۴) و در خانه ییلاقی – تولید فرهنگ جهانی (نقل قول۱۹۹۵) یک پوشش دایره المعارفی از یک نوع شناسی ساختمان جهانی که هنوز جایگزین نشده است، و قطعی آن فضاهای فرهنگ های جهانی، معماری، شهرسازی و هویت (نقل قول۲۰۰۴). متن دوم کوسنو، ظواهر حافظه (نقل قول۲۰۱۰) ۱۰ سال در حال ساخت بود و ارزش انتظار را داشت. این جلد در جلد اول گسترش یافت و از نظر محتوا، فرآیند یادگاری کامل تری را در بر گرفت. در یک سطح، رد عقلانیت است که در بخش‌های دو و سه، «یادآوری و فراموشی» و «یادآوری» یک انحراف تا حدی غیرعادی از ساختار منسجم بیشتر ادبیات پژوهشی را معرفی می‌کند. در مورد توسعه شهری ظواهر حافظه به عنوان “مجموعه ای از دستیاران-خاطراتی که باستان شناسی پیچیده ای از اندیشه را در بر می گیرد” توصیف شد. لایروبی یادگاری به دلیل محتوای مادی، نمادین و خلاقانه آن و نقش آنها در تفسیر و پیکربندی مجدد فضای شهری (Cuthbert) نقل قول۲۰۱۲، ۴۵۳). سومین اثر او، پس از نظم جدید، نشان دهنده ادامه پشت پسااستعمار “بقایای یک رویای دیستوپیایی”. این متن جهش کرد ظواهر حافظه وارد دیکتاتوری پس از سوهارتو شد. ترومای اضطراری مستلزم سفری در طول زمان بود – بازیابی تاریخ فراموش شده، اشیاء دور ریخته شده و گذشته های اتوپیایی برای پاسخ به سؤالات مربوط به آینده (کوسنو) نقل قول۲۰۱۳، xiii).

عابدین کوسنو جاکارتا، مکاشفه دیگری در تحلیل توسعه شهری است که در آن هر فصل مانند یک تکه مکعب روبیک است که تا زمانی که عنصر نهایی در جای خود قرار نگیرد خود را به عنوان یک کل آشکار نمی کند. در این فرآیند، جایی برای ایده آنارشی معرفتی وجود دارد و قابل توجه است که هرج و مرج با هرج و مرج تلفیق نمی شود. منظور ما آزادی مطلق فرد به عنوان یک آرمان سیاسی است، نه یک واقعیت (فرهنگ لغت آکسفورد). همانطور که فایرابند می گوید، “[w]باید یک سیستم مفهومی جدید ابداع کرد که با دقت تثبیت‌شده‌ترین نتایج مشاهده‌ای به حالت تعلیق درآید یا در تضاد با آن باشد – شرط سازگاری که ایجاب می‌کند فرضیه‌های جدید با نظریه‌های پذیرفته شده مطابقت داشته باشند، منطقی نیست، زیرا نظریه قدیمی‌تر را حفظ می‌کند و نه نظریه بهتر (فیرابند) نقل قول۱۹۹۳، ۵). این به عنوان جلدهای قبلی مشهود است، کتاب مجموعه ای از قطعات را هم در ساختار و هم در جزئیات به کار می برد. گواهی بر گسستگی و ناهماهنگی است و به تناسب «منطق» و «عقل» در تفسیر پدیده‌های شهری ایستاده است. در حالی که جاکارتا خطی تر از متون قبلی است، اصل عدم توسل به یک فرآیند کاملاً قابل پیش بینی باقی می ماند. سه دلیل عمده وجود دارد جاکارتا هم آشکار و هم قابل توجه است. اول، نشان می دهد که کمیت مجلات محیطی ساخته شده در حال حاضر متأسفانه نکته اصلی را از دست داده است (Suartika و Cuthbert نقل قولدر مطبوعات). کمی سازی بیش از گفتمان شهودی، درهم و برهم، گفتمانی و در عین حال حیاتی جای افتخار دارد. اگرچه این قابل درک است، اما غیرقابل قبول است. سؤال این است که آیا ما حتی به کمیت‌سازی بیشتر پدیده‌های غیرمستقیم نیاز داریم یا به تفکر انتقادی گسترده در مورد محیط ساخته شده، هر چند تصادفی به نظر برسد، نیاز داریم؟ از آنجایی که اندازه گیری موضوع ذهنی بسیار دشوار است، محتوای فکری واقعی هر رشته، به ویژه طراحی شهری، به ندرت به طور جدی به چالش کشیده می شود. چه از نظر شکل و چه در ماهیت، دست نخورده برای حداقل نیم قرن باقی می ماند (Cuthbert نقل قول۲۰۰۷). این امر حتی در اوایل ۶۵ سال پیش، با مخالفت کوین لینچ علیه منطق غالب، به وجود آمد، زیرا مشاهده کرد که نظریه شهری بسیار خسته کننده است بیش از آن که دلسرد کننده است. این باید نشانه مشکلات عمیق تر باشد، آزمایشی که هنوز مغلوب نشده است (لینچ نقل قول۱۹۸۱، ۳۴۲). این تقصیر کسی نیست این صرفاً یک واقعیت زندگی است که کمی کردن امر ذهنی هم خطرناک و هم مملو از خطر است. جاکارتا یک درس عینی است که چگونه می توان مشکل را جایگزین کرد. این نشان می دهد که ادغام حقایق و فرضیات می تواند در کنار هم وجود داشته باشد و روند فکری را هم افزایی کند.

دوم، متن کوسنو با ترکیبی مقاومت ناپذیر از منطق، حافظه، تاریخ و نقد با این مانع روبرو می شود. این کتاب بر روی موضوعی تقریباً نامرئی در بیشتر ادبیات شهری تمرکز می‌کند که در آن حافظه و تاریخ در درک ما از آنچه جرأت می‌کنیم «شهری» (به ندرت تعریف می‌شود) به عنوان جنبه‌های تقسیم‌ناپذیر تبدیل شوند. بنابراین منصفانه است که بپرسیم چرا این باید مهم باشد. پاسخ کوسنو این است که تاریخ و خاطره یک چیز هستند و به هم جوش داده شده اند تا زمان حال را شکل دهند. بدون حافظه، تاریخ در یک سیاهچاله فکری ناپدید می شود. مفهوم در اینجا این است که یک بعد اصلی در تمام تحلیل های ما باید این باشد که چگونه تاریخ و حافظه برای ساختار حال ترکیب می شوند. سوم، روش اجتناب ناپذیر کوسنو برای نوشتن متن، با استفاده از یک سری فصلی خطی، متعارف و متوالی است. اما این اشتباه است که فرض کنیم شکل ضروری انتشار (فصل پس از دیگری) باید با سفر فکری نویسنده همسو شود. تا این حد، ما شاهد مجموعه‌ای از موضوعات تا حدی آنارشیک هستیم که ارتباط متقابل آنها با تمام فصل‌های دیگر ضمنی است، تا حدی تصادفی و در عین حال به روش‌های پیچیده همپوشانی دارند. دنیا اینگونه کار می کند. در اینجا، ما مجبور شدیم نیاز خود را به درک فراتر از مدل‌هایی که سبالد و گدار (یا الکساندر) به کوروساوا تنظیم کرده‌اند، گسترش دهیم.نقل قول۱۹۵۰) فیلم معروف راشومون “که در آن چهار نفر نسخه های مختلف یک رویداد را بازگو می کنند” به اصطلاح “واقعیت” نامیده می شود و بنابراین ماهیت عدالت و حقیقت را در کانون توجه قرار می دهد. Kusno ظرفیت انجام این کار را در بیل دارد.

اکنون بسیاری از آنها می پرسند “پس کتاب جدید در واقع در مورد چیست؟” به معنای واقعی کلمه، این کتاب به طور همزمان شهر را هم از بالا به پایین و هم از پایین به بالا تجزیه و تحلیل می کند. فصل‌ها موضوعات متنوعی مانند کمپنگ، تاریخ‌گرایی و اعمال قدرت، ریزوم‌ها و رژیم‌ها، بانجیر و سیل، شهر جدید، سیاست شهری، شهرسازی اسلام‌گرا، کاهش آینده، و سیاست و حکومت شهری را پوشش می‌دهند. همانطور که انتظار داشتیم، متن متراکم، عالمانه، علمی، آموزنده و در محتوای خود بدیع است. این مفهوم عمق زیادی از معنی را تراوش می کند و به طور یکپارچه اطلاعات را با ابزار تفسیر آن ترکیب می کند. به عنوان یک فرآیند، نه تنها سیلوهای ذکر شده در بالا، بلکه ایدئولوژی هایی که از چنین تقسیم بندی حمایت می کنند را نیز به چالش می کشد. اصالت آن در توانایی اش برای فرار از برچسب ها منعکس می شود. اینها در راستای منافع یک واقعیت جدید جابجا شده اند، واقعیتی که به نظر می رسد به آرامی به سمت اقتصاد سیاسی فضایی بدون ماتریالیسم عجیب و غریب که بیشتر آن را همراهی می کند، پیش می رود. ۱۰ فصل وجود دارد که عنوان را منعکس می کند، که هر کدام توانایی دربرگرفتن و اصلاح بافت شهری جاکارتا را دارند. به طور متوالی، Kusno در فصل ۱ با شرح عمیقی از سیاست، مشکلات و توسعه یک فضای ترکیبی آغاز می شود که توسط تری مک گی به عنوان دساکوتا (McGhee) ابداع شده است. نقل قول۱۹۹۱). این مفهوم مربوط به شکل اصلی شهرنشینی منحصر به فرد در جنوب شرقی آسیا است و به بقای کامپونگ (دهکده)، بلوک ساختمانی اساسی شهرهای اندونزی وابسته است. این معمولاً به عنوان یک “منطقه پیرامون شهری” (اصطلاح تا حدی بی فایده) در نظر گرفته می شود زیرا از هر زمینه واقعی در نظریه “شهری” محروم است. کوسنو وقتی به خاستگاه تکمیلی کامپونگ در شهر مرکزی اشاره می کند، این را پیشنهاد می کند. به عبارت دیگر، کامپونگ یک پدیده شهری، یک واحد اساسی اجتماعی و طراحی است و نه صرفاً تجمع تصادفی روستاها در حاشیه توسعه شهری.

او تحلیل تأثیر کامپونگ را بسط می‌دهد و عبارت «شهرسازی متوسط» را برای توصیف سردرگمی‌های زمانی و مادی که ظاهر می‌شوند، به کار می‌برد، و این بحث را به فصل ۲ تعمیم می‌دهد. قانون بسیاری از دستورات نشان دهنده نفوذ سیاسی است که توسط توسعه دهندگان خصوصی، نظم جدید سوهارتو، بانک جهانی و سایر بازیگران اصلی در توسعه جاکارتا اعمال شده است. این فصل کوتاهی است که این سوال را مطرح می کند: «چه چیزی پس از پایان رژیم سوهارتو تغییر کرده است؟» در حالی که کوتاه شده است، با این وجود از زمان حرکت از اقتصاد سیاسی اندونزی در دوران پیش از به سیاست سوهارتو از نظر تأثیر کاملاً تکتونیکی بوده است. بالی مثالی است از آنجایی که این جزیره نشان دهنده یک گلدان عسل بود که باید مصادره شود. این امر در کل اندونزی صدق می کرد، اما بالی هدف بود، و محیط ساخته شده جزیره با پیامدهای زنجیره تامین مالکیت آنها در خطوط هوایی، فرودگاه ها، هتل ها، حمل و نقل، آژانس های گردشگری، و تعداد زیادی از امکانات گردشگری و توریستی پر شده بود. منابع (Aditjondro نقل قول۱۹۹۵، نقل قول۲۰۰۷). در جاکارتا، کوسنو به نظرات هرناندو دو سوتو در مورد «سرمایه مرده» اشاره می‌کند، جایی که زمین‌های غیررسمی می‌توانند از طریق گواهی زمین به دارایی‌های ارزشمند تبدیل شوند، و کامپونگ‌ها را به دارایی‌های مالی با ارزش یا «سرمایه زنده» تبدیل کنند. ™ (د سوتو نقل قول۲۰۰۳). این امر به وضوح ساختار روستایی را که در همه جا حاضر است تغییر می دهد و این سؤال باقی می ماند که چرا چنین منطق مالکیتی اتخاذ نشده است. یک سناریوی واضح این است که بهره برداری از زمین های بدون سند برای سرمایه های بزرگ آسان تر است (همچنین به Obeng-Odoom مراجعه کنید. نقل قول۲۰۲۱).

در فصل ۳ جاده ها، ریزوم ها و رژیم ها، تاریخ حمل و نقل شهری به “شکل گیری ابعاد از هم گسیخته شهر” کمک کرده است که از دوران استعمار وجود داشته است و با حذف سیستم تراموا توسط سوکارنو به دلیل منشأ استعماری آن تشدید شده است. ایده شکل‌های ریزوماتیکی که ساختار شهر را تشکیل می‌دهند، گزاره‌ای منحصربه‌فرد است که از تفکر سنتی «شهری» فرار می‌کند و نیازمند بررسی جدی است. اما آنچه نیز حذف شد، حس مکان و آنچه که «عمومی» را تشکیل می‌داد، به دلیل یکپارچه‌سازی ترامواها به مکان‌های مهمی بود که مردم به اشتراک می‌گذاشتند. پس از سوهارتو، هرج و مرج کامل شد و کوسنو اشاره می‌کند که چگونه نقش سیستم‌های حمل و نقل فراتر از هرگونه تلاش دولت برای حل مشکل جابجا شده است. از این رو، تقریباً هر نوع وسیله نقلیه‌ای می‌تواند به کسب‌وکار خودش تبدیل شود، به هر کجا که دوست دارد می‌رود و برای جابجایی افراد در کلان شهرها، از موتورسیکلت‌های شخصی گرفته تا اتوبوس‌های شخصی، مینی‌کاب‌ها و سایر وسایل نقلیه شخصی استفاده می‌شود. به این «ناوگان پشه‌ها» گفته می‌شود که هنوز هم وجود دارد، اما موتورسیکلت‌ها بر آن غالب هستند. در این فرآیند، خیابان‌های جاکارتا به‌طور غیررسمی طبقه‌بندی شده‌اند، زیرا هر خیابان در صورتی که مناسب مقصد مسافران باشد، بازی منصفانه است. تلاش ضعیف برای سلسله مراتب حمل و نقل، جای خود را به زندگی غیررسمی، تصادفی و آشفته ای داده است که زندگی مردم را به نحو شایسته تری برآورده می کند و بازسازی فضایی که بخشی ذاتی این فرآیند است. در واقع ریزوماتیک

بعد، در فصل ۴، آب به کجا خواهد رفت شهرت بدنام جاکارتا به دلیل ترافیک و سیستم حمل و نقل کاملاً ورشکسته به موازات تاریخ فاجعه‌بار سیل و تلاش‌های آن از زمان استعمار برای جلوگیری از آن است. سیل و شهری در حال غرق شدن از زمان توسعه نقشه ون برین در سال ۱۹۱۷، مسئولیت ماهیت کتاب مقدسی سیل بین همه بازیگران، استعمار هلند، بخش‌های دولتی و خصوصی، سازمان‌های غیرانتفاعی، شهرنشینی، فقرا، جمع‌آوری زباله‌های شهر، فساد و حتی مبادله شده است. جنبه های فرهنگی بنجیر، به طوری که تا سال ۲۰۱۲، ۷۰ درصد از تمام آبراه ها مسدود شده بود. با بررسی خصوصی‌سازی یک کالای عمومی (آب) نسبت به علل عمده سیل، می‌توان به این بخش افزوده شد. ماهیت درنده‌انگیز شیوه‌های انحصاری تأثیرگذار بوده است، به‌ویژه در فیلیپین و اندونزی. سه شرکت بزرگ بین‌المللی در سال ۲۰۰۵ بر شرکت‌های آب شهری جهان تسلط داشتند، یعنی Suez Lyonnaise des Eaux، Vivendi Universal، و Thames Water بریتانیا (متعلق به آلمان). لاکیان (نقل قول۲۰۰۵، ۲۲۸-۲۳۸) پیش بینی کرد که تا سال ۲۰۲۰ چنین شرکت های بزرگی ۶۵ تا ۷۵ درصد از این سیستم ها را در اختیار خواهند داشت (Laquian) نقل قول۲۰۰۵، ۲۲۹). ۵۰ شرکت بین المللی دیگر نیز فعال بودند.

بلایای آشکار یک سیستم حمل و نقل ورشکسته، یک شهر در حال غرق شدن و سیل غیرقابل کنترل هنوز هم امروز جاکارتا را گرفتار می کند و به نظر می رسد که هیچ راه حلی جز یک راه حل ندارد. بیل بیرون تنها راه حل هم برای زمین های سیل زده و هم جاده های فلج شده به دلیل ترافیک، رها کردن این مشکل بوده است. در فصل ۵ شهر نوین اسمبلیج، کوسنو در مورد طرح بحث می کند میکارتا، در ۳۴ کیلومتری شرق جاکارتا. میکارتا در فاز اول ۲۵۰۰۰۰ واحد مسکونی با ارزش بیش از ۲۱ میلیارد دلار خواهد داشت. این شرکت توسط یک شرکت خانوادگی به نام Lippo Group ساخته خواهد شد که مرکز اقتصادی موجود کشور را به مناطق امن تر منتقل می کند. شرح مفصلی از ظهور و سقوط این دموکراسی پسا حومه در ترویج “پسا حومه” لایه دیگری به رسوب مشکلاتی می افزاید که همچنان بر جاکارتا آزار می دهد.

این وضعیت ما را ملزم می کند که تا حدودی منحرف شویم زیرا چنین جابجایی فضایی عظیم مستلزم توجه به عملکرد دولت است. در یک نظام سیاسی دموکراتیک مدرن، مذهب موضوعی جدا از هر نظام سیاسی است/باید/باید باشد و نمادهای شهری آن شامل (برای جزئیات بیشتر) فرم شهری در جهان اسلام، بیانکا را ببینید نقل قول۲۰۰۰). واضح است که این غیرممکن است، و اینکه چقدر غیرممکن است یک سوال بزرگ در سیاست اندونزی باقی مانده است. اندونزی دارای بیشترین جمعیت اسلامی در جهان است. بنابراین، سیاست اندونزی تحت سلطه ۲۴۰ میلیون نفر از طرفداران اعلام شده اسلام است، یعنی ۸۷ درصد از جمعیت ۲۷۷ میلیونی. در مقابل، هندوهای بالی، به عنوان مثال، ۱٫۷٪ از جمعیت را تشکیل می دهند. اگر نظام سیاسی با ایدئولوژی مذهبی غالب آمیخته شود، هیچ دموکراسی زنده نخواهد ماند. با این حال، در مفاد سوکارنو از فلسفه پانکاسیلا (پنج اصل تضمین کننده عدالت و برابری) ثبت شده است که او معنای نمادین «پنج» را از آنجایی که پنج ستون اسلام وجود داشت، دوست داشت. از همان ابتدا، مذهب در ایدئولوژی دولت اندونزی رخنه کرده بود. تأثیر اسلام تأثیرات مستقیمی بر فضا و فرم شهری دارد (گونه‌شناسی ساختمان، گونه‌شناسی فضایی، کارکردهای سکولار و غیرسکولار، حتی تأثیر شریعت در آچه). در حالی که قانون اساسی اندونزی در پانکاسیلا است، واقعیت عملی سیاست در زمین متفاوت است. مرگ آهوک فرماندار سابق جاکارتا یک مورد اخیر است که در آن گروه‌های اسلام‌گرای تندرو یک مورد توهین به مقدسات را مطرح کردند، ۲۱۲ تظاهرات علیه موقعیت او برگزار کردند و دولت او را سرنگون کردند. پرونده علیه وی توسط سایر ادیان و افراد میانه روتر به عنوان یک ترور سیاسی و مذهبی پذیرفته شده است، زیرا او یک مسیحی با اصل و نسب چینی بوده است. در آن رویداد هم مذهب و هم نژادپرستی حضور داشتند. این نوع موقعیت به طور جدی این سوال را مطرح می کند که آیا پانکاسیلا یک شعار باقی می ماند یا یک واقعیت.

بنابراین، در فصل ششم، سؤال واضحی که باید پرسیده شود این است که «کدام کدام است؟» آیا سیاست شهری در اندونزی تابعی از شهرسازی اسلامی است یا برعکس؟ مسئله بزرگتر این است که آیا حکومت بر اساس عقاید مذهبی واقعاً یک نظام سیاسی را تشکیل می دهد یا اجرای یک ایدئولوژی دینی با تأثیر بالقوه و عظیم آن بر شکل و نماد فضا و مکان شهری. در ابتدا به این نکته اشاره می شود که ایده هر «سیاست شهری» از نظر تاریخی تعیین شده است و تنها پس از سقوط رژیم سوهارتو به طور کامل به عنوان یک مفهوم اجتماعی در اندونزی ظاهر شد. کوسنو به برخی از نیروهایی اشاره می‌کند که سیاست شهری را محبوب‌تر از سیاست ملی می‌کنند، از جمله مقدار معینی تمرکززدایی، اختراع سنت مناسب، با شهر جایگزین ایالت به عنوان عرصه نمایش ارزش‌های مردمی. مشکلاتی که باید بر آن غلبه کرد در سخنرانی جوکووی قبل از انتخابش گنجانده شد، یعنی “فساد، عدم تحمل تفاوت ها، طمع، خودخواهی، تمایل به استفاده از خشونت در حل مشکلات، آزار و اذیت قانونی و فرصت طلبی”. نقل قول۲۰۰۰، ۱۲۹). همه اینها خواستار یک انقلاب ذهنی بود که در اصل سیاست‌های رسوا و غارتگرانه گذشته را معکوس می‌کرد.

در فصل ۷، «شهرسازی اسلامی» به برخی مسائل بسیار تند می پردازد که حول سرمایه گذاری معنا در فضای عمومی متمرکز هستند. معنای “اسلامیست” به معنای تعهد اسلامی جناح راست، ایدئولوگ های هسته سختی است که ترجیح می دهند قوانین شریعت را دارای قطب نمای بسیار گسترده تری ببینند. در ابتدا، این ادعا مطرح می شود که از آنجایی که دین و نفوذ آن بر فضای عمومی ممکن است فوراً به هم مرتبط نباشند، این فرض باید این باشد که اسلام (احتمالاً مانند سایر ادیان) به حوزه خصوصی تنزل یافته است. میزان تحقق این امر تعیین کننده میزان حاکمیت یک نظام دموکراتیک خواهد بود. این موضوعی نیست که در ادبیات طراحی شهری به خوبی نشان داده شود، و برای فرض اینکه چنین است، باید اجرای قدرتی را که از نظر استراتژیک تحت تأثیر ایدئولوژی اسلام‌گرایانه است کنار گذاشت. همچنین نفوذ فراگیر مشولاها (محل های کوچک عبادت و تدریس) به سیستم کامپونگ ها شناخته شده است، و این تولید مداوم کارکرد، شهرنشینی اسلام گرا با نامی دیگر، تغییری را از تحلیل معمول مردم می طلبد. میدان یا مسجد به عنوان یک بنای تاریخی تحت حمایت دولت، برای تجزیه و تحلیل سیاست های جامعه مدنی (Kusno) نقل قول۲۰۰۰، ۱۶۴). جالب اینجاست که حتی دانشمندان اسلامی مانند جنت ابولقود (نقل قول۲۰۰۹) استدلال کرده اند که هرگز چیزی به نام شهر اسلامی نمی تواند وجود داشته باشد، به اندازه یک شهر مسیحی یا یهودی، زیرا ابزار تولید فضای شهری از پایه مادی آن ایجاد می شود، نه از ایدئولوژی مذهبی آن. این نکته خوبی است که باید به آن اشاره کرد و باید دید که آیا اسلام گرایی تأثیر بیشتری بر فضای شهری جاکارتا در قرن آینده خواهد داشت یا خیر.

فصل ۸، فرار از جاکارتا، جزئیات مصیبت های پیرامون ساختمان پایتخت جدید در جنگل های کالیمانتان را شرح می دهد. این رویداد سابقه‌ای داشت که در سال ۱۷۴۵ با پادشاه پاکوبوانا که مایل به انتقال پایتخت خود بود آغاز شد. به طرز متناقضی، این رئیس جمهور سوکارنو، معمار، بود که قصد داشت پایتخت ملی را به کالیمانتان منتقل کند تا پالانگکارایا نامگذاری شود، که اکنون نوسانتارا (مجمع الجزایر) نامیده می شود، کوسنو خاطرنشان می کند که این بخشی از هدف ملت سازی سوکارنو به عنوان پادزهر بود. “به کشوری ویران شده توسط سالها اشغال استعماری، جنگ و انقلاب” (Kusno نقل قول۲۰۰۰، ۱۷۲). در دهه ۱۹۸۰، سوهارتو قصد داشت پایتخت را به جونگگل، در جهت مخالف میکارتا، منتقل کند. در طول دوره میانی، مقایسه هایی نیز با کانبرا، برازیلیا، آنکارا، پوتراجایا و نایپایدو (که دومی یک شهر ارواح است) انجام شده است. با اشاره به حمایت جوکووی از این پروژه، کوسنو پیشنهاد می‌کند که «این از آرزوی بازیابی آنچه در تاریخ از دست رفته است ناشی می‌شود». بدیهی است که پایتخت جدید در نتیجه یک پویایی سیاسی جدید است که هنوز به طور کامل ظهور نکرده است.

فصل‌های ۹ و ۱۰ و پس‌گفتار، اگر اصطلاحات درستی باشد، کتاب را به نتیجه می‌رسانند، زیرا هیچ پاسخ واقعی برای سؤالات مطرح شده وجود ندارد. فصل نهم با عنوان جاکارتا: یک گفتگو، که در واقع مصاحبه ای با چهار محقق دیگر (اندی فولر، یورگن هلمن، ماری تینل و روآن ون وورست) است که در آن کوسنو به طور غیررسمی به عناصر متن خود بسط می دهد. این وسیله جالبی است که به خواننده اجازه می‌دهد تا مطالب مهمی را که قبلاً پیشنهاد شده است مطالعه کند. مستقیم‌تر، سؤالات به توسعه سریع شهرهای اندونزی، محرک‌های واقعی اقتصاد جاکارتا، میزان رهایی شهر از دولت ملی، سیاست پوپولیستی و تأثیر همه این‌ها بر شکل و شکل شهر. با انعکاس دوران استعمار که در آن وحدت در تکه تکه شدن تنها امر خیالی بود، این سؤال پیش می‌آید که چگونه می‌توان در چنین سیستم پراکنده مداخله کرد و از آن به طور مثبت در برنامه‌ریزی استفاده کرد؟ حتی در زمان سوکارنو، پراکندگی مستقیم پس از استقلال ناپایدار بود. ایجاد و طراحی تحولات جدید عظیم در میکارتا و نوسانتارا باید به عنوان تلاشی برای منحرف کردن پراکندگی و در عین حال تسریع تأثیرات آن در جاکارتا با سرمایه گذاری های عظیم در جاهای دیگر تلقی شود. متأسفانه، این ممکن است به عنوان ایجاد عمدی طبقه فرودست جدید تلقی شود که وارث مشکلات لاینحل است و در محیط های اقتصادی و سیاسی جدید در حال تکامل سهیم نیست.

در فصل ۱۰، خیابان های ما، بازتابی در مورد یک شهر همه گیر، مقاله ای است در مورد جاکارتا در طول همه گیری COVID-19 – تجسم دنیای رویا و فاجعه (Kusno) نقل قول۲۰۰۰، ۲۰۶) در اینجا کوسنو مشکلات و اهمیت جاده های ترکیبی، موتورسیکلت ها و کوچه ها، بازارها، موانع حرکت و ایده مقاومت در برابر کنترل توتالیتر بر آزادی های فردی در طول همه گیری را مورد بحث قرار می دهد. او به مضاعف عبارت اشاره می کند پایین به خیابان در باهاسا، که می تواند به معنای انقلاب (جنبش های اعتراضی، تظاهرات، و غیره) یا بازگشت به زندگی خیابانی به عنوان روشی برای حفظ معیشت باشد. این تضاد آشکار بر سر معنا در طول کووید تار شد. دولت نه تنها باید نظم و قانون را حفظ می کرد، بلکه زندگی خیابانی را نیز تحریم می کرد، که با توجه به فروپاشی تاریخ توتالیتاریسم اندونزی که تنها ۲۵ سال قبل از آن فروپاشید، مقاومت قابل درک ایجاد کرد. علاوه بر این، و با وجود انقلاب دوچرخه سواری که چندین سال قبل از ظهور کووید توسط فرماندار به منظور کاهش مشکلات ترافیکی ترویج شد، دوچرخه سواری به عنوان تنها حمل و نقل پایدار در طول یک بیماری همه گیر در طول کووید ممنوع شد، زمانی که شهرهای سراسر جهان استفاده از آن را تشویق می کردند.

نتیجه

نمونه کارها Abidin Kusno در حال حاضر روش جدیدی از دید را برای دانشگاهیان ایجاد کرده است که به دنبال درک محیط ساخته شده و به نمایش گذاشتن درک جایگزینی از زندگی شهری به طور کلی هستند. این احتمالاً به طور خاص در جنوب جهانی صدق می‌کند، جایی که استعمار کل فرهنگ‌ها را از ماتریس بومی اعمال، باورها، فرهنگ و اقتصاد آنها تخلیه کرده است. دولت‌های پسااستعماری نیز پادزهری برای جنگ‌های داخلی، فساد گسترده، ضرب و جرح و قتل و در برخی موارد عقب‌نشینی به سمت قبیله‌گرایی ارائه نکرده‌اند. پس از تعیین سرنوشت خود در سال ۱۹۴۶، اندونزی تنها ۲۰ سال آزادی داشت تا اینکه حکومت توتالیتر بر مردم تحمیل شود. تکه تکه شدن فضا، سیاست، فرهنگ و سنت‌ها بخش وجودی زندگی است. اما محیط ساخته شده در جاکارتا از این تأثیرات مصون نمانده است، که به راحتی خود را به تحلیل های ارتدکس نمی دهد. این وظیفه کوسنو بوده است که چنین تقسیم بندی را مستند کند. به یک معنا، روش او اجتناب ناپذیر بود. زیرا چگونه می توان چنین هرج و مرج را به صورت عقلانی توضیح داد؟ کوسنو در سه کتاب قبلی خود ماتریس جدیدی از درک را در ایجاد فضای شهری در جاکارتا و فراتر از آن به نوسانتارا ارائه کرده است تا پیچیدگی مشکلات را در قطعاتی که به طرق گوناگون با هم ترکیب می‌شوند، توضیح دهد.

که در جاکارتا، یک فرآیند جهت‌دارتر از آنچه قبلاً اتخاذ شده بود، نشان‌دهنده گرایش به سمت اقتصاد سیاسی به عنوان روشی برای کنار هم قرار دادن قطعات متعدد آن است. در مجموع، متن وحی است، اما خالی از اشکال نیست (انگار اختلاف نظر لزوماً روش بهتری را پیشنهاد می کند) – که البته اینطور نیست. رابطه بین دین و سیاست، که احتمالاً می‌تواند به صورت فصل‌هایی معکوس شود، موضوع محرمانه‌ای است که به خودی خود شایسته یک کتاب است، به‌ویژه زمانی که تمرکز بر مادی‌سازی فضای شهری در چیزی است که ما آن را طراحی شهری بنامیم. علاوه بر این، کوسنو ممکن است ذخایر عکس‌ها و تصاویر معنادار خود را تمام کرده باشد. ازدواج بین متن و تصویر از قدرت کمتری برخوردار است جاکارتا و ما هنوز هم روشنگری او را در نظر می گیریم ظواهر حافظه و حضور تداعی کننده آن به عنوان یک درس شی در ارائه. این متن مورد علاقه ما در رباعی از پیشنهادات او باقی مانده است.

بیانیه افشاگری

هیچ تضاد منافع احتمالی توسط نویسندگان گزارش نشده است.

برای مشاهده مقاله اینجا کلیک کنید

منابع:
۱- shahrsaz.ir ,درک شکستگی، ناسازگاری و یادگاری در شکل شهری
,۱۷۱۲۰۱۵۷۸۰
۲- https://www.tandfonline.com/doi/full/10.1080/13574809.2023.2291921?af=R | 2024-01-10 06:38:39

به اشتراک بگذارید
تعداد دیدگاه : 0
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.