بهترین آموزش های کاربردی در شهرسازی
بهترین آموزش های کاربردی در شهرسازی را از Urbanity.ir بخواهید
Wednesday, 24 April , 2024
امروز : چهارشنبه, ۵ اردیبهشت , ۱۴۰۳
شناسه خبر : 2435
  پرینتخانه » مقالات تاریخ انتشار : 18 ژانویه 2024 - 9:26 | 6 بازدید | ارسال توسط :

خیابان های مرتفع، پیری و رفاه

خیابان های مرتفع، پیری و رفاه | ۲۰۲۴-۰۱-۱۸ ۰۹:۲۶:۳۳ خلاصه علیرغم کاهش درک شده، خیابان‌های بلند محلی در بریتانیا مکان‌های مرکزی و باارزشی هستند که می‌توانند پیری را در محل تقویت کنند، با این حال پتانسیل آنها برای حفظ رفاه در دوران پیری نادیده گرفته شده است. با استفاده از روش‌های کیفی، این مقاله به […]

خیابان های مرتفع، پیری و رفاه

خیابان های مرتفع، پیری و رفاه
| ۲۰۲۴-۰۱-۱۸ ۰۹:۲۶:۳۳

خلاصه

علیرغم کاهش درک شده، خیابان‌های بلند محلی در بریتانیا مکان‌های مرکزی و باارزشی هستند که می‌توانند پیری را در محل تقویت کنند، با این حال پتانسیل آنها برای حفظ رفاه در دوران پیری نادیده گرفته شده است. با استفاده از روش‌های کیفی، این مقاله به بررسی ویژگی‌های خیابان‌های بلند محلی از رفاه افراد مسن در سه مرکز شهر محلی در ادینبورگ، اسکاتلند می‌پردازد. یافته‌ها نشان می‌دهد که سه حوزه اصلی از حوزه عمومی خیابان‌های مرتفع محلی وجود دارد که رفاه سالمندان را امکان‌پذیر می‌سازد، یعنی منظره خیابان، سازمان فضایی و دسترسی به امکانات و خدمات، و تهیه مسکنی که می‌تواند مرکز شهر را تقویت کند. زندگي كردن.

معرفی

در بریتانیا، خیابان‌های مرتفع یکی از ویژگی‌های بارز محیط شهری است که در آن افراد پیر می‌شوند. آنها در مطالعات و گزارش های سیاستی در مورد کاهش و احیای محسوس خود توجه را به خود جلب کرده اند (وزارت مسکن، جوامع و دولت محلی نقل قول۲۰۲۱; جرقه ها نقل قول۲۰۲۱a). با این حال، علیرغم بحث در مورد پتانسیل آنها برای حمایت از پیری و کمک به رفاه افراد مسن (پارکینسون، هانتر، و باراک نقل قول۲۰۱۳; فیلیپس و همکاران نقل قول۲۰۲۱)، هیچ کاوشی در مورد تجربیات افراد مسن برای درک اینکه چگونه این مکان ها می توانند رفاه آنها را افزایش دهند، انجام نشده است. این مقاله یافته‌های تحقیقاتی را ارائه می‌کند که هدف آن درک این است که چگونه استفاده روزمره از خیابان‌های محلی می‌تواند از رفاه سالمندان حمایت کند، با تمرکز بر ویژگی‌های مربوط به محیط اجتماعی- فضایی که به عنوان قلمرو عمومی نیز تعریف می‌شود (Carmona et al. نقل قول۲۰۰۳). بخش‌های بعدی در مورد توجه محدود افراد مسن در بحث‌ها و سیاست‌های خیابانی و در تحقیق در مورد ارتباط بین رفاه و محیط‌های شهری بحث می‌کنند. این مقاله سپس به تشریح تحقیقات تجربی انجام شده با افراد مسن‌تر در سه خیابان محلی در ادینبورگ (اسکاتلند) پرداخته و ویژگی‌های گزارش‌شده مرتبط با رفاه را که در این مکان‌ها یافت می‌شود مورد بحث قرار می‌دهد.

خیابان های بزرگ و افراد مسن

خیابان‌های مرتفع در بریتانیا مکان‌های شهری رایج، «عمومی» و مرکزی و به‌طور مشخصی بدون برنامه‌ریزی هستند (کارمونا) نقل قول۲۰۲۱; دابسون نقل قول۲۰۲۲; گریفیث و همکاران نقل قول۲۰۰۸). به طور سنتی به فعالیت تجاری اختصاص داده شده است، آنها اغلب “تکامل یافت تا به مکان های فوق العاده متنوع تبدیل شود(کارمونا نقل قول۲۰۲۱، ۴). آنها می توانند خیابان تجاری اصلی یا بالاتر در شهرها و شهرک ها باشند که معمولاً توسط مارک های چند فروشگاهی شرکتی اشغال می شود، یاسطح مرکز ثانویهیا مرکز شهرهای کوچک یا مراکز محلی که به محله‌های شهرهای بزرگتر خدمت می‌کنند (ریگلی و لامبیری) نقل قول۲۰۱۴). در هر دو مورد، خیابان‌های مرتفع از لحاظ تاریخی بخش بزرگی از فعالیت‌های شهری را به‌دلیل «»شان پشتیبانی می‌کنندعملکرد دوگانه به عنوان “پیوندها” در یک سیستم حرکتی که مکان ها و به عنوان مقصد، یا “مکان” را به خودی خود به هم متصل می کند.ایجاد زیرساخت برای فعالیت های روزمره و فرصت های مسکن مرتبط (جونز، رابرتز و موریس نقل قول۲۰۰۷، xi). از اواخر دهه ۱۹۸۰، تعادل بین “لینک” و “مکان” به سمت اولی تغییر کرده و پایگاه تجاری آنها به دلیل رقابت مراکز خرید خارج از شهر ابتدا کاهش یافته است (داوسون نقل قول۱۹۸۸، و افزایش خرید آنلاین اخیراً (Conisbee and Murphy نقل قول۲۰۰۴; هیوز و جکسون نقل قول۲۰۱۵; سیمز و همکاران نقل قول۲۰۰۲روندی که با همه‌گیری COVID-19 (ONS) تسریع شده است نقل قول۲۰۲۱; جرقه ها نقل قول۲۰۲۱a).

شواهد افول شدید خیابان ها جهانی نیست (میلینگتون نقل قول۲۰۱۸) و تنوع زیادی در میان محلات (Findlay و Sparks) یافت شده است نقل قول۲۰۱۳)، با این حال بسیاری از خیابان های مرتفع از افزایش نرخ بالای جای خالی و بیش از â رنج می برندبد برای سلامتیفروشگاه‌هایی مانند وام‌دهنده‌های روز، کتاب‌فروشی‌ها، سالن‌های برنزه کردن و فست فودها (RSPH) نقل قول۲۰۱۵، نقل قول۲۰۱۸; تاونشند نقل قول۲۰۱۶). برای مقابله با این روندها، در انگلستان بودجه برای حمایت از ابتکارات تحت رهبری جامعه و اقدامات کوتاه مدت برای بهبود تعمیر و نگهداری مکان در دسترس قرار گرفته است.گرفتن مخلوط [of amenities and services] درست– نگه داشتن خیابان‌های مرتفع به‌عنوان مکان‌های تجمعی که تجربیات مبتنی بر مکان را افزایش می‌دهد (جوامع و دولت محلی نقل قول۲۰۱۸; گریمسی نقل قول۲۰۱۸; میلینگتون نقل قول۲۰۱۸; پورت ها نقل قول۲۰۱۱). همه‌گیری اهمیت فروشگاه‌ها و خدمات مستقل محلی را برجسته کرده است، و نیاز به استراتژی‌های جامع‌تر و کمتر متمرکز بر خرده‌فروشی برای احیای این مناطق (کوک، استرب و برنز) را برجسته کرده است. نقل قول۲۰۲۰; گریمسی نقل قول۲۰۲۱; وزارت مسکن، جوامع و حکومت محلی نقل قول۲۰۲۱; مامفورد و همکاران نقل قول۲۰۲۰; جرقه ها نقل قول۲۰۲۱a). تحقیقات نشان داده است که خیابان‌های مرتفع می‌توانند فراگیرتر باشند و دسترسی به مغازه‌ها، خدمات و سایر امکانات را برای افراد کم‌درآمد، افراد با محدودیت‌های حرکتی و افراد مسن‌تر فراهم کنند (گریفیث و همکاران. نقل قول۲۰۰۸; RSPH نقل قول۲۰۱۵; تیبالدز نقل قول۲۰۱۲تقویت تعامل اجتماعی، زندگی عمومی و حس محلی جامعه (کارمونا و همکاران. نقل قول۲۰۰۳; دابسون نقل قول۲۰۱۵). افزایش پیش بینی شده جمعیت بالای ۶۵ سال نیز منجر به اذعان به نیاز بهمناسب سازی مرکز برای سالمندان(میلینگتون نقل قول۲۰۱۸، ۱۹) و خواستار خیابان های بزرگ استبرای جذب افراد جوان و مسن تر و ایجاد حس و حال(گریمسی نقل قول۲۰۱۸، ۲۷)، نشان می دهد که آنها می توانند نقش مثبتی در حمایت از تعامل بین نسل ها ایفا کنند (کوکا-استفانیاک، پارکر و گریمسی). نقل قول۲۰۱۸).

جنبش شهرهای دوستدار سن (AFC) (WHO). نقل قول۲۰۰۷نقش طراحی شهری را در انطباق محیط با جمعیت سالخورده، شناسایی ابعاد کلیدی مانند مسکن، حمل و نقل و فضاهای بیرونی و ساختمان هایی که می توانند پیری سالم و فعال را تقویت کنند، تشخیص می دهد (بافل و فیلیپسون). نقل قول۲۰۱۸; فینکلشتاین نقل قول۲۰۰۸; جکیش و همکاران نقل قول۲۰۱۵). در راستای استراتژی های بهبود پس از همه گیری (Corfe نقل قول۲۰۲۱; فیلیپس و همکاران نقل قول۲۰۲۱; جرقه ها نقل قول۲۰۲۱b; سازمان بهداشت جهانی نقل قول۲۰۰۷) خوشه بندی بهداشت، مراقبت های اجتماعی، امکانات اجتماعی؛ تقویت همکاری بین نسلی برای ایجاد اشتغال و ایجاد شبکه های مراقبت از جامعه؛ و فرصت‌هایی برای مشاوره و کار داوطلبانه می‌تواند خیابان‌های محلی را برای جمعیت سالخورده حمایت کند (مکت، تیتریج، و آچوتان) نقل قول۲۰۱۰; گروه مشاوره طراحی شهردار نقل قول۲۰۱۶; ریگلی و لامبری نقل قول۲۰۱۴). با این حال، دستور کار AFC اغلب به یک رویکرد کلان امتیاز می دهد (فیلیپس و همکاران. نقل قول۲۰۲۱، و محیط های خاصی مانند خیابان های محلی و مراکز خرده فروشی محلی را در اولویت قرار نمی دهد، اگرچه آنها بخشی جدایی ناپذیر از تجربه روزمره افراد مسن هستند (وایت و هاموند). نقل قول۲۰۱۸).

به طور کلی، طراحان شهری تمایلی به درگیر شدن با موضوع پیری ندارند، و اغلب نیازهای افراد مسن را به مسائل طراحی جهانی تعمیم می دهند (هندلر نقل قول۲۰۱۸). از نظر تاریخی، به استثنای انتقاد مامفورد از تقسیم‌بندی بازار مسکن در ایالات متحده (مامفورد) نقل قول۱۹۵۶) و الگوی اسکندر شماره ۴۰، ‘افراد مسن در همه جا(اسکندر نقل قول۱۹۷۷، ۲۱۶)، متون کلاسیک طراحی شهری فقط به افراد مسن تر اشاره می کنند (جیکوبز نقل قول۱۹۶۱) یا در رابطه با مسافت پیاده روی و در دسترس بودن صندلی عمومی (Gehl نقل قول۲۰۱۱). سالمندان با اشاره به تامین مسکن، برنامه ریزی برای جابجایی، دسترسی به امکانات و مغازه های محلی ذکر شده اند، و اغلب با گروه های به اصطلاح محروم با دسترسی و سایر نیازهای خاص جمع می شوند (بارتون، گرانت، و گیز). نقل قول۲۰۰۶; بنتلی نقل قول۱۹۸۵; کارمونا و تیزدل نقل قول۲۰۰۷; کارمونا و همکاران نقل قول۲۰۰۳). اخیراً رشته طراحی شهری تأثیر دگرگون کننده ای را که این تغییر جمعیتی بر جامعه خواهد داشت و تقاضاهای جدیدی که جمعیت سالخورده برای شهرها ایجاد می کند و همچنین پتانسیلی که محیط های شهری برای حمایت از کیفیت افراد مسن دارند را تشخیص داده است. زندگی و رفاه (ARUP نقل قول۲۰۱۵; پارکینسون، هانتر و باراک نقل قول۲۰۱۳).

قلمرو عمومی شهری، افراد مسن و رفاه

محققان پیوندهایی بین رفاه سالمندان و قلمرو عمومی شهری در دو حوزه اصلی یافته‌اند: (۱) تحرک و دسترسی به امکانات و امکانات رفاهی و فرصت‌هایی که می‌توانند برای تعامل اجتماعی فراهم کنند، و (۲) توسعه مرتبط. وابستگی عاطفی و حس مکان

تحرک و دسترسی به امکانات و امکانات

مشخص شده است که کارهای روزمره مانند خرید، بازدید از باشگاه ها، فعالیت های مذهبی و غیره با احساس استقلال و خودمختاری مرتبط هستند (Carp) نقل قول۱۹۸۸; چیرکوف و همکاران نقل قول۲۰۰۳; رایان، هوتا و دسی نقل قول۲۰۰۸; قو، نرده و بولینگ نقل قول۲۰۱۲). ویژگی های کلیدی که می تواند تأثیر مثبتی بر تحرک افراد سالمند داشته باشد و دسترسی به امکاناتی مانند مسیرهای پیاده ثابت و مسطح، تفکیک ترافیک، گذرگاه های منظم، سرسبزی خیابان ها و در دسترس بودن توالت ها و صندلی های عمومی به عنوان پیش نیاز فضاهای عمومی موفق پیشنهاد شده است (Carmona) و همکاران نقل قول۲۰۰۳; کارمونا نقل قول۲۰۱۹) و توسط تحقیقات تجربی تایید شده است (برسون و همکاران. نقل قول۲۰۱۱; IDGO نقل قولnd; میچل، برتون و رامان نقل قول۲۰۰۴; نیوتن و همکاران نقل قول۲۰۱۰; تامپسون و همکاران نقل قول۲۰۱۴). برعکس، محیط می تواند مانع از سفر فعال برای زندگی روزمره شود و رفاه را تضعیف کند (شوانن و زیگلر نقل قول۲۰۱۱) و واگذاری فرصت های فعالیت فیزیکی و اجتماعی به خانه (بروکفیلد و همکاران. نقل قول۲۰۱۵). متمایز بودن و آشنایی با محیط شهری نیز برای مقابله با سردرگمی حافظه کوتاه مدت مرتبط است و می تواند به افراد مبتلا به زوال عقل کمک کند تا خود را جهت دهی کنند (برتون و میچل). نقل قول۲۰۰۶; میچل نقل قول۲۰۱۴، اعتبار جدیدی را برای مفاهیم کلیدی طراحی شهری مانند لینچ (نقل قول۱۹۶۰) خوانایی فضای شهری. برعکس، موانع محیطی درک شده، خطرات و ترس برای ایمنی شخصی می‌تواند بر رفتارهای راه رفتن تأثیر منفی بگذارد و تجربه بیرون بودن و اطراف را تضعیف کند (بروکفیلد، وارد تامپسون و رابرت نقل قول۲۰۱۷; کارلسون و همکاران نقل قول۲۰۱۲; سرین و همکاران نقل قول۲۰۱۷; زندیه و همکاران نقل قول۲۰۱۶).

محیط ساخته شده می تواند از شایستگی های افراد مسن حمایت کند و به کیفیت زندگی آنها کمک کند (گلس و بالفور) نقل قول۲۰۰۳; لوتون نقل قول۱۹۹۹و دسترسی به مقاصد و حرکت فیزیکی در طول سفر می تواند حس خودآگاهی، عزت نفس، آزادی و استقلال را افزایش دهد (برتون و میچل). نقل قول۲۰۰۶; دیهر و هیرش نقل قول۲۰۱۰; هالند و همکاران نقل قول۲۰۰۵; صلح، کلهر، و هلند نقل قول۲۰۰۶; شوانن و زیگلر نقل قول۲۰۱۱; قو، نرده و بولینگ نقل قول۲۰۱۲). مقاصد جذاب پیاده روی را به عنوان روش اصلی حمل و نقل تقویت می کنند (دمپسی، براون و براملی نقل قول۲۰۱۲و پیاده روی می تواند از طریق فعالیت بدنی تأثیر مثبتی بر سلامتی داشته باشد (اندروز و همکاران. نقل قول۲۰۱۲; اتما و اسماجیک نقل قول۲۰۱۵) و برخورد تجربی با محیط (سرد نقل قول۲۰۰۱; لیندال و هارتیگ نقل قول۲۰۱۳; مودون و لی نقل قول۲۰۰۳) از جمله تعامل اجتماعی در فضای عمومی (اتما و اسماجیک نقل قول۲۰۱۵; گاترسلبن و اوزل نقل قول۲۰۰۷; ناتان و همکاران نقل قول۲۰۱۲).

تعامل اجتماعی و حس مکان

پیری شناسی محیطی بر وابستگی متقابل بین رفاه گزارش شده افراد و حس هویت، تعلق و مکان، به عنوان مثال مرتبط با دسترسی به تنظیمات روزمره خارج از خانه، از جمله امکانات محلی، تاکید کرده است (فیلیپس و همکاران. نقل قول۲۰۱۳; فیلیپس، والفورد و هاکی نقل قول۲۰۱۱; رولز نقل قول۱۹۷۸، نقل قول۱۹۸۳، نقل قول۱۹۹۳، نقل قول۲۰۰۰). مشارکت اجتماعی در فضاهای عمومی در زندگی بعدی رابطه مثبتی با احساس هویت و دلبستگی به جامعه دارد (برکمن و گلس) نقل قول۲۰۰۰) با تأثیر مثبت بر بهزیستی (بولینگ نقل قول۲۰۰۵; داینز و همکاران نقل قول۲۰۰۶; فرقهار نقل قول۱۹۹۵; جگر و بریتانیا نقل قول۲۰۱۴; میانگین و تیمز نقل قول۲۰۰۵; سرل نقل قول۲۰۰۸; ورپول و ناکس نقل قول۲۰۰۷). تعامل اجتماعی و ارتباط نیز با دلبستگی عاطفی و احساس مکان مرتبط است و یکی از ویژگی‌های مرتبط جوامع دوستدار سن است که می‌تواند با کمبود فضاهای فیزیکی برای مشارکت اجتماعی و در دسترس بودن وسایل حمل‌ونقل برای دسترسی به آن شبکه‌های اجتماعی مانع شود. و موسری نقل قول۲۰۱۲).

علیرغم توجه قابل توجهی که سیاستگذاران، دانشگاهیان و بخش‌های مختلف در بریتانیا به خیابان‌ها پرداخته‌اند، جای تعجب است که تحقیقات کمی بر دیدگاه جمعیت سالخورده متمرکز شده است. هیچ مطالعه قبلی به طور کامل نحوه استفاده افراد مسن از این فضاها یا ارتباط بین قلمرو اجتماعی – فضایی و رفاه آنها را بررسی نکرده است. برای پر کردن این شکاف، پژوهش ارائه شده در این مقاله با هدف بررسی تأثیر خیابان‌های بلند محلی بر سلامت و رفاه ادراک شده افراد مسن‌تر و درک اینکه چگونه عناصر طراحی شهری خاص در قلمرو عمومی خیابان‌های بزرگ می‌توانند بهزیستی را ترویج یا مانع شود.

مواد و روش ها

یک تحقیق عمیق و استقرایی مبتنی بر مکان برای بررسی سلامتی خود گزارش شده در میان افراد مسن در سراسر خیابان های محلی در شهر ادینبورگ، اسکاتلند انجام شد. به این مراکز “مرکز شهرهای محلی” (CEC نقل قول۲۰۱۶) و بنابراین هر دو اصطلاح در این اثر به جای یکدیگر استفاده می شوند.

طرح توسعه محلی ادینبورگ ۹ خیابان مختلف محلی را توصیف می کند () به عنوان ‘نقاط کانونی مهم برای افرادی که در ادینبورگ زندگی و کار می کنند، فراهم کردن امکانات خرید، اوقات فراغت و اجتماعی در مکان هایی که می توان به راحتی با پیاده روی، دوچرخه سواری یا حمل و نقل عمومی به آنها دسترسی داشت. (CEC نقل قول۲۰۱۶، ۳۵). این مناطق با توجه به طیفی از نه پارامتر مربوط به عملکردهای “پیوند” و “مکان” آنها (جونز، رابرتز و موریس) ممیزی شدند. نقل قول۲۰۰۷، xi)، فهرست شده در و تصویر در .

شکل ۱٫ نقشه مراکز شهر محلی ادینبورگ و مناطق داده در نظر گرفته شده است. منبع: داده‌های Ordnance Survey © Crown copyright and database right 2023. اقتباس شده توسط L. Brunelli در ArQGIS.

شکل ۲٫ نمودار ۹ پارامتر مورد استفاده برای بررسی ۹ خیابان محلی ادینبورگ.

شکل 2. نمودار 9 پارامتر مورد استفاده برای بررسی 9 خیابان محلی ادینبورگ.

میز ۱٫ نه پارامتر مورد استفاده برای ارزیابی مراکز شهر محلی و امتیازدهی مربوطه.

سپس سه خیابان بزرگ انتخاب شدند تا طیف وسیعی از این متغیرها را به تصویر بکشند: مرکز شهر کورستورفین (CTC) در غرب ( و مرکز شهر لیث مرکزی (LTC) در شمال شرقی ( و ) و مرکز شهر مورنینگ ساید (MTC) در جنوب ( و ).

شکل ۳٫ مرکز شهر کورستورفین (CTC). منبع: L. Brunelli.

شکل 3. مرکز شهر کورستورفین (CTC).  منبع: L. Brunelli.

شکل ۴٫ نقشه CTC. منبع: راهنمای تکمیلی طرح توسعه محلی شورای شهر ادینبورگ. © حق چاپ تاج و پایگاه داده ۲۰۲۳٫ کلیه حقوق محفوظ است. شماره مجوز بررسی مهمات ۱۰۰,۰۲۳,۴۲۰٫

شکل 4. نقشه CTC.  منبع: راهنمای تکمیلی طرح توسعه محلی شورای شهر ادینبورگ.  © حق چاپ تاج و پایگاه داده 2023. کلیه حقوق محفوظ است.  شماره مجوز بررسی مهمات 100,023,420.

شکل ۵٫ خیابان تقاطع بزرگ در مرکز شهر لیث (LTC). منبع: L. Brunelli.

شکل 5. خیابان تقاطع بزرگ در مرکز شهر لیث (LTC).  منبع: L. Brunelli.

شکل ۶٫ نقشه LTC. منبع: راهنمای تکمیلی طرح توسعه محلی شورای شهر ادینبورگ. © حق چاپ تاج و پایگاه داده ۲۰۲۳٫ کلیه حقوق محفوظ است. شماره مجوز بررسی مهمات ۱۰۰,۰۲۳,۴۲۰٫

شکل 6. نقشه LTC.  منبع: راهنمای تکمیلی طرح توسعه محلی شورای شهر ادینبورگ.  © حق چاپ تاج و پایگاه داده 2023. کلیه حقوق محفوظ است.  شماره مجوز بررسی مهمات 100,023,420.

شکل ۷٫ مرکز شهر Morningside به سمت شمال (MTC) نگاه می کند. منبع: L. Brunelli.

شکل 7. مرکز شهر Morningside به سمت شمال (MTC) نگاه می کند.  منبع: L. Brunelli.

شکل ۸٫ نقشه MTC (بخش جنوبی). منبع: راهنمای تکمیلی طرح توسعه محلی شورای شهر ادینبورگ. © حق چاپ تاج و پایگاه داده ۲۰۲۳٫ کلیه حقوق محفوظ است. شماره مجوز بررسی مهمات ۱۰۰,۰۲۳,۴۲۰٫

شکل 8. نقشه MTC (بخش جنوبی).  منبع: راهنمای تکمیلی طرح توسعه محلی شورای شهر ادینبورگ.  © حق چاپ تاج و پایگاه داده 2023. کلیه حقوق محفوظ است.  شماره مجوز بررسی مهمات 100,023,420.

جمع آوری داده ها

از آنجایی که این تحقیق نه تنها “چیزی” بلکه “چگونه” و “چرا” را از دیدگاه افراد مسن بررسی می کند، مصاحبه روش اصلی جمع آوری داده ها بود. سه نوع مصاحبه به کار گرفته شد: مصاحبه های پیاده روی به عنوان روش ارجح تحقیق برای قرار دادن روایت تجربه افراد مسن در زمینه فضایی آن انتخاب شد. مصاحبه های نیمه ساختاریافته گزینه جایگزین برای کسانی بود که حاضر نشدند یا نتوانستند در یک مصاحبه پیاده روی شرکت کنند. این روش‌ها بحث‌های عمیقی را در مورد استفاده از خیابان‌ها و تأثیر آن بر رفاه ارائه کردند. علاوه بر این، گروه های متمرکز برای استخراج درک جمعی از مکان انجام شد.

مصاحبه های پیاده روی (nمدت زمان  = ۲۵، ۱–۲ ساعت) اولویت بندی شد تا امکان درک بیشتر از تعامل با محیط ساخته شده و مشاهده و ثبت برخوردهای اجتماعی در موقعیت را فراهم کند (بروکفیلد، وارد تامپسون، و رابرت نقل قول۲۰۱۷; ایوانز و جونز نقل قول۲۰۱۱; فیل و همکاران نقل قول۲۰۰۸; ون کوونبرگ و همکاران نقل قول۲۰۱۲). شرکت کنندگان نقطه شروعی را در امتداد یا نزدیک خیابان های بزرگ انتخاب کردند و تجربیات روزانه خود را در حین راه رفتن به بحث گذاشتند. هر زمان که بدون دخالت در جریان مصاحبه امکان پذیر بود، عکس هایی از ویژگی های ذکر شده در گفتگو گرفته می شد که شواهد بصری در پیوندهای بینآنچه مردم با جایی که می گویند(جونز و همکاران نقل قول۲۰۰۸، ۲). مصاحبه‌های پیاده‌روی برای جمع‌آوری اطلاعات دقیق‌تر در مورد ویژگی‌های خیابان‌های مرتفع و «جوی» عمومی‌تر مکان، که اغلب تحت‌تاثیر سر و صدا و سایر شرایط محیطی قرار می‌گیرد که بین محقق و مصاحبه‌شونده در طول پیاده‌روی به اشتراک گذاشته می‌شد، مفید بود. پیاده‌روی‌ها یک ویژگی فضایی به بحث ارائه می‌کردند، و جنبه‌های بدیهی محیط روزمره را آشکار می‌کردند که سپس به عنوان یک پیشنهاد برای بحث توسط محقق مورد استفاده قرار می‌گرفت. به عنوان مثال، این اتفاق در رابطه با ویژگی های منظره خیابان مانند عرض پیاده روها و گذرگاه ها رخ داد. علاوه بر این، مصاحبه‌های پیاده‌روی نیز فرصتی را برای مشاهده �� فراهم کردریتم راه رفتن(لی و اینگولد نقل قول۲۰۰۶، ۶۹)، یعنی تجربه فیزیکی و تجسم یافته افراد به ویژه در رابطه با موانع فیزیکی و نحوه تأثیر آنها بر استفاده روزمره. راه رفتن با سرعت یکسان در یک پیاده رو، “همسویی” بین محقق و مصاحبه شونده را تسهیل کرد که به درک بیشتر نسبت به پاسخ آنها به محیط کمک کرد. به طور کلی، همچنین مشخص شد که با به اشتراک گذاشتن عمل راه رفتن، یک ‘اجتماعی بودن راه رفتن(لی و اینگولد نقل قول۲۰۰۶، ۶۹) بین محقق و مصاحبه شونده پدیدار شد. رسمی بودن فرآیند مصاحبه به نوعی با حضور فیزیکی همزمان با هم کاسته شد. علاوه بر این، و همانطور که توسط Kinney (نقل قول۲۰۱۷راه رفتن، اغلب صحبت کردن را آسان‌تر می‌کرد و مکالمه را تسهیل می‌کرد، با کنار هم بودن برخی از عدم تعادل قدرت را در روش‌های سنتی کاهش می‌داد، به عنوان مثال، هنگام نشستن روبروی کسی به عنوان بخشی از یک مصاحبه کیفی رو در رو.

مصاحبه های نیمه ساختاریافته (n = ۱۶، ۱–۱٫۵ ساعت به مدت) در مکانهای به راحتی در دسترس به انتخاب شرکت کنندگان، مانند کافی شاپ ها یا مراکز اجتماعی برگزار شد. همه شرکت کنندگان در مصاحبه های پیاده روی و نیمه ساختاریافته (n = ۴۱)، قبل از مصاحبه، یک دفتر خاطرات فعالیت کوتاه را تکمیل کردند که بر الگوهای خرید هفتگی آنها و سایر فعالیتهای خارج از خانه متمرکز بود. از یادداشت های روزانه برای توضیح سریع در طول فرآیند مصاحبه استفاده شد.

دوازده گروه تمرکز (n = ۵۱، ۳ تا ۸ شرکت کننده هر کدام) در میان گروه های اجتماعی پیرامون برنامه ها و فعالیت های از قبل برنامه ریزی شده انجام شد و در مکان هایی انجام شد که مردم از قبل با آن آشنا بودند، از جمله مراکز روزانه، سالن های محله و کتابخانه های محلی.

اطلاعات زمینه ای غنی در مورد حوزه عمومی و شیوه های استفاده، به ویژه در رابطه با گروه های سنی مسن تر، از طریق مشاهدات میدانی مستقیم و بدون ساختار اضافی به دست آمد (Gehl و Svarre نقل قول۲۰۱۳; زایزل نقل قول۱۹۸۴). مشاهدات بدون ساختار ثبت شده در یادداشت ها و عکس ها به افزایش آشنایی با سایت ها و ایجادهمدل(Zeisel نقل قول۱۹۸۴) مشاهدات رفتارهای افراد، به عنوان مثال، توجه به تفاوت های ظریف رفتارها و بیان زندگی روزمره که ممکن است مهم باشد. عکس های گرفته شده در حین مشاهده میدانی در ثبت ظرافت های رفتارها و جزئیات محیط که ثبت آنها دشوار بود، ارزشمند بودند (Zeisel نقل قول۱۹۸۴). به عنوان مثال، مشاهدات سرنخ هایی را در مورد استراتژی های عبور از خیابان برای افراد مسن ارائه کرد. با این حال، تنها از طریق مصاحبه ها می توان تأثیر گذرگاه های قانونی را بر رفاه شرکت کنندگان درک کرد. بنابراین، روش‌ها از نظر ایجاد دیدگاه‌ها و بینش‌های متفاوت یکدیگر را تکمیل کردند.

برای جمع‌آوری داده‌های کمی مرتبط با سن در مورد پای پیاده در سه مطالعه موردی، مشاهدات ساختاری در ساعات خرده‌فروشی و اوایل عصر در نقاط ثابت در امتداد خیابان، شمارش و ثبت ویژگی‌های جمعیتی عابران پیاده (Gehl و Svarre) انجام شد. نقل قول۲۰۱۳; هالند و همکاران نقل قول۲۰۰۷). شمارش به مدت ۱۵ دقیقه در هر ساعت در ساعات خرده فروشی و اوایل عصر، بین ساعت ۹ صبح تا ۶ بعد از ظهر، در روزهای هفته و شنبه انجام می شد. محدودیت ها و مفروضات در مورد داده های مشاهده ای، از جمله چالش های استفاده از نشانگرهای قابل مشاهده برای شناسایی شرکت کنندگان بر اساس سن، منعکس شد.

شركت كنندگان

شرکت‌کنندگان از طریق یک استراتژی نمونه‌گیری هدفمند در جوامع محلی، عمدتاً از طریق ارائه‌دهندگان خدمات محلی که پروژه تحقیقاتی را با کمک مدیران و کارکنان معرفی کردند، استخدام شدند. معیارهای اصلی ورود به مطالعه، سن (۶۰ و بالاتر، شامل افراد در بازنشستگی پیش از موعد، در حال گذار، و مشاغل پل) و «همگنی جغرافیایی» (رابینسون) بود. نقل قول۲۰۱۴)، با تمرکز بر استفاده از یکی از خیابان های انتخابی. غربالگری جنسیت، سطوح تحرک، و زمینه اجتماعی-اقتصادی نیز برای اطمینان از دیدگاه‌های متنوع در تحقیق انجام شد (امل و همکاران، نقل قول۲۰۰۷). نمونه گیری ارجاعی و «راهنماهای محلی» (لوفلند و لوفلند نقل قول۲۰۰۶، ۶۶ تا ۶۷) برای افزایش نمونه به کار گرفته شد (Noy نقل قول۲۰۰۸در حالی که تجزیه و تحلیل داده ها در حال انجام بود، حجم نمونه بر اساس اشباع داده ها تعیین شد (Guest et al. نقل قول۲۰۰۶). در مجموع ۸۴ نفر در جمع آوری داده های کیفی در محدوده سنی ۶۳ تا ۹۶ سال (میانگین ۷۸) شرکت کردند و ۶۱٪ زن بودند (نگاه کنید به ).

جدول ۲٫ توزیع نمونه و مصاحبه در سه مطالعه موردی.

از همه شرکت کنندگان، از جمله کسانی که در گروه های متمرکز شرکت کردند، خواسته شد تا یک مصاحبه پیاده روی انجام دهند. یک شرکت‌کننده هم در یک گروه متمرکز و هم در یک مصاحبه پیاده‌روی شرکت کرد، در حالی که پنج شرکت‌کننده در ابتدا مصاحبه‌های پیاده‌روی را رد کردند اما بعداً نظر خود را تغییر دادند و در هر دو نوع مصاحبه شرکت کردند. یک مطالعه مقدماتی برای اصلاح روش مصاحبه پیاده روی و راهنمای مصاحبه انجام شد.

تحلیل داده ها

هر سه نوع مصاحبه ضبط و کلمه به کلمه رونویسی شد. تحلیل موضوعی (براون و کلارک نقل قول۲۰۰۶، نقل قول۲۰۱۲; برایمن نقل قول۲۰۱۲; ناول و همکاران نقل قول۲۰۱۷) برای تجزیه و تحلیل داده ها، سازماندهی آن در رشته های کلیدی معنا و پرداختن به این سوال مورد استفاده قرار گرفت: ویژگی های اصلی خیابان های محلی که به رفاه کمک می کنند چیست؟ رونویسی ها کدگذاری شدند و چارچوبی برای شناسایی منابع مرتبط با رفاه، از جمله ویژگی های محیط فیزیکی، تنظیمات اجتماعی و فعالیت ها ایجاد کردند. نرم افزار تحلیل کیفی برای توسعه یک چارچوب تحلیلی بر اساس خوشه های در حال ظهور مضامین و کدها مورد استفاده قرار گرفت. تجزیه و تحلیل رویکردی استقرایی داشت و با دیدگاه‌ها و تفسیرهای شرکت‌کنندگان از واقعیت همسو بود (اشتراوس نقل قول۱۹۸۷، به نقل از برایمن نقل قول۲۰۱۲، ۵۷۳). نام مستعار برای محافظت از هویت شرکت‌کنندگان بدون شخصی‌سازی استفاده شد.

اطلاعات متنی جمع‌آوری‌شده با غربالگری و یادداشت‌های فعالیت هفتگی، علاوه بر داده‌های کمی از تجزیه و تحلیل قدمت، از تحلیل موضوعی مصاحبه‌ها پشتیبانی می‌کند. یادداشت‌های فعالیت امکان مقایسه فراوانی استفاده، روش‌های حمل‌ونقل و اهمیت درک شده از سه مطالعه موردی را در رابطه با مقصدهای جایگزین فراهم کردند. داده‌های مربوط به قدمت جمع‌آوری‌شده از طریق مشاهدات ساخت‌یافته به ارائه نظرات شرکت‌کنندگان در رابطه با الگوهای استفاده هفتگی، نسبت افراد مسن در خیابان و تأثیر بر دسترسی و استفاده از طریق آب و هوا، دما و جهت خیابان‌ها کمک کرد. مشاهدات بدون ساختار تفاوت های ظریف بیشتری را برای تجزیه و تحلیل نظرات در رابطه با محیط فیزیکی واقعی مراکز شهرها ارائه می دهد. با این حال، یادداشت‌ها و عکس‌های مشاهدات میدانی مستعد خوانش نادرست از انگیزه رفتارهای افراد هستند (Zeisel نقل قول۱۹۸۴) و در این کار در ترکیب با تجربیات گزارش شده شرکت کنندگان به جای فرض هر گونه تأثیر مثبت (یا منفی) بر رفاه مورد استفاده قرار گرفتند.

تحقیقات تصویری تاریخی در مورد سیر تکاملی سه خیابان بزرگ محلی – نمونه هایی از آن عکس های تاریخی موجود در و همچنین به زمینه سازی تجربیات افراد مسن از فضای عمومی در برابر ارزیابی عینی تر از تکامل مکان ها در طول زمان کمک کرد.

شکل ۹٫ سمت چپ، عکس‌های گرفته شده در MTC در سال ۱۹۶۴٫

© توماس مورگان مک گورک. سمت راست: همان خیابان در سال ۲۰۱۵٫
© ۲۰۲۴ گوگل.

شکل 9. سمت چپ، عکس های گرفته شده در MTC در سال 1964.

شکل ۱۰٫ New Kirkgate در دهه ۱۹۸۰٫

۰۰۰-۲۹۹-۹۸۹-۱۰۴-R © کمیسیون سلطنتی بناهای باستانی و تاریخی اسکاتلند.

شکل 10. New Kirkgate در دهه 1980.

این تحقیق از کمیته اخلاق پژوهشی دانشگاه هریوت وات تأییدیه اخلاقی دریافت کرد.

نتایج

این بخش توصیفی از ویژگی‌های خیابان‌های محلی محلی را ارائه می‌دهد که شرکت‌کنندگان آن‌ها را به عنوان مرتبط‌ترین خیابان‌ها با رفاه خود شناسایی کردند. پیوندهای مربوط به دومی و ادبیات مربوطه سپس در بخش بحث زیر بیان می شود. ویژگی‌های اصلی مرتبط با رفاه خیابان بلند محلی که از تحلیل موضوعی داده‌ها پدیدار شد، به طور گسترده به دو حوزه مختلف طراحی و برنامه‌ریزی شهری مرتبط است: مقیاس خرد منظر خیابان و اجزای اصلی آن مانند روسازی‌ها، نماها. و ویژگی های راحتی مانند صندلی ها و توالت های در دسترس عموم؛ و مسائل دسترسی و استفاده از قبیل در دسترس بودن وسایل حمل و نقل عمومی، توزیع فضایی مغازه ها و امکانات رفاهی و موقعیت محل سکونت در رابطه با خیابان های مرتفع.

مناظر خیابانی برای حمایت از رفاه

چندین جنبه از محیط فیزیکی و طراحی خیابان ها از این تحقیق پدیدار شد که بر رفاه شرکت کنندگان تأثیر دارد.

زمین چالش برانگیز

پیاده روها مکانی هستند که در آن خیابان های بلند محلی تجربه می شوند. آنها برای تسهیل راه رفتن ضروری هستند، اما در پس زمینه مورد توجه قرار نمی گیرند مگر اینکه مانع حرکت شوند. در سه مطالعه موردی، آنها اغلب به عنوان “” توصیف می شدندناگوار“، “بدیایک ننگمحدود کردن دسترسی به مغازه‌ها و امکانات رفاهی و تضعیف بعد اجتماعی بیرون بودن با شخصی برای کسانی که از وسایل کمک حرکتی استفاده می‌کنند، یا افراد ضعیف‌تری که تصمیم می‌گیرند به تنهایی بیرون بروند تا تمرکز خود را بر راه رفتن حفظ کنند.).

شکل ۱۱٫ پیاده روهای ضعیفی که در طول مصاحبه پیاده روی در CTC ثبت شده اند.

منبع: L. Brunelli.

شکل 11. پیاده روهای ضعیفی که در طول مصاحبه پیاده روی در CTC ثبت شده اند.

علاوه بر این، پیاده‌روهای بی کیفیت نیز قدردانی از ویترین مغازه‌ها را تضعیف می‌کند و تعامل در آستانه بین پیاده‌رو و محل را کاهش می‌دهد که در غیر این صورت زندگی عمومی و رفاه اجتماعی را تقویت می‌کند. این اغلب با بی نظمی تشدید می شود. “وحشتناک، همه چیز تمام شده است! – مانند سطل زباله، آشغال یا علائم A که مسیر را مسدود می کند ().

شکل ۱۲٫ بحث درمورد به هم ریختگی علائم A در طول مصاحبه پیاده روی در CTC. منبع: L. Brunelli.

شکل 12. بحث درمورد به هم ریختگی علائم A در طول مصاحبه پیاده روی در CTC.  منبع: L. Brunelli.

هرچه پیاده رو باریک تر باشد، تأثیر درهم و برهمی و تلاش لازم برای بیرون آمدن و اطراف بیشتر می شود، به ویژه در اواسط روز که میزان پا در مکان های خاص بیشتر بود ().

جدول ۳٫ تعداد فوت در سه مطالعه موردی.

اکثر شرکت‌کنندگان در پیاده‌روهای باریک با احساس همنوایی درمانده مذاکره کردند، و قادر نبودند مرکز شهر محلی را متفاوت از آنچه می‌دانستند تصور کنند. آنها احساس می کردند که هر گونه بزرگ شدن مسیر پیاده رو به ضرر ترافیک خواهد بود و منعکس کننده منافع متضاد در امتداد مراکز شهری محلی بین ترافیک موتوری، تامین پارکینگ و نیازهای عابران پیاده است. در دو مورد از مطالعات موردی، MTC و CTC، هنگام مقایسه عکس‌های گرفته شده با فاصله ۳۰ یا ۴۰ سال، تغییرات ناچیزی در نمای خیابان قابل تشخیص است.) و این ممکن است توضیح دهد که چرا تصور یک منظره خیابانی متفاوت برای اکثر شرکت کنندگان بسیار دشوار است. فقط یک مصاحبه شونده توانست توضیح دهد که چه چیزی یک محیط دوستانه برای عابر پیاده است:

کاش می توانست مثل یک مربع بزرگ باشد. می دانید، هیچ ترافیکی وجود ندارد، و مغازه ها در اطراف این و کافه ها و [LAUGHS] و فقط می نشینم و همه را که می گذرند تماشا می کنم. [Morag, 89, MTC]

یک میدان کوچک در LTC یافت می شود که پس از پاکسازی خانه های قدیمی در دهه ۱۹۶۰، خیابان اصلی با یک مرکز خرید جایگزین شد.).

این فضای شهری طی دهه‌ها یک سری بازسازی‌ها را پشت سر گذاشت و بدون ترافیک باقی ماند و همچنان احساس امنیت را برای شرکت‌کنندگان محلی ایجاد می‌کرد، اگرچه صندلی‌ها در طول سال‌ها حذف شده بودند (مقایسه کنید ).

شکل ۱۳٫ New Kirkgate در سال ۲۰۱۵٫

منبع: L. Brunelli.

شکل 13. New Kirkgate در سال 2015.

در همین منطقه روسازی ها اخیراً بهبود یافته اند () و شرکت کنندگان در راه رفتن روی سطح جدید احساس راحتی بیشتری می کردند و تشویق می شدند که به دفعات بیشتر بیرون بروند: بنابراین من همه این کارها را اکنون انجام می دهم [going out and about everyday] به دلیل چیزهای جدید، باعث می شود هنگام راه رفتن احساس امنیت بیشتری داشته باشید، اما در بالا و پایین تر، تخته ها همچنان بالا و پایین هستند. [Lucy, 67, LTC].

شکل ۱۴٫ سنگفرش جدید در پای لیث واک (LTC).

منبع: L. Brunelli.

شکل 14. سنگفرش جدید در پای لیث واک (LTC).

در این مکان، مصاحبه‌های پیاده‌روی همچنین نشان داد که مردم چگونه اعتماد به نفس بیشتری داشتند و با سرعت ثابت‌تری راه می‌رفتند.

تداوم مسیر و تقاطع

تداوم مسیرهای پیاده‌روی و در دسترس بودن گذرگاه‌ها می‌تواند از حرکت در عرصه عمومی حمایت یا مانع شود. گذرگاه‌ها نقش مهمی در حفظ مسیرهای عابر پیاده در امتداد خیابان‌های مرتفع بازی می‌کنند، بر دسترسی به منطقه و تأثیرگذاری بر تجربه پیاده‌روی، به‌ویژه برای افراد مسن‌تر، تأثیر می‌گذارند. هنگامی که مصاحبه شوندگان در مورد گذرگاه ها بحث می کردند، معمولاً به تعداد گذرگاه های تنظیم شده و مکان آنها در ارتباط با امکانات رفاهی در دو طرف خیابان اشاره می کردند. در حالی که گذرگاه‌های گورخری اضافی که پس از بهبود در خیابان اصلی LTC (عرض ۲۵ میلیون متر) در دسترس قرار گرفت، مورد استقبال قرار گرفت، اکثر شرکت‌کنندگان همچنان گذرگاه‌های کنترل‌شده با سیگنال را ترجیح می‌دادند – حتی اگر زمان عبور اغلب ناکافی بود – احساس ناامنی در غیرنظامی‌ها کنترل شده و در نظر گرفتن ‘این یک خطر برای زندگی خواهد بود! [Thelma, LTC, 73]. عرض خیابان و شدت ترافیک نیز بر تجربه عبور تأثیر گذاشت. زمانی که گذرگاه‌های علامت‌گذاری شده خیلی از هم دور بودند یا نسبت به جاذبه‌های کلیدی موقعیت بدی داشتند، برخی از شرکت‌کنندگان تصمیم گرفتند برای کاهش مسافت از هر نقطه عبور کنند.، یا حتی انتخاب خدمات خود را برای به حداقل رساندن تلاش فیزیکی و حفظ استقلال تنظیم کردند.

شکل ۱۵٫ کوتاه کردن فواصل: عبور در LTC.

منبع: L. Brunelli.

شکل 15. فاصله کوتاه: عبور در LTC.

گذرگاه‌های فرعی که در ادبیات به آن «نزدیک تقاطع تقاطع» نیز گفته می‌شود، بر تداوم درک شده پیاده‌روی در امتداد خیابان اصلی تأثیر می‌گذارند. هنگامی که مردم نسبت به نزدیک شدن خودروها به اندازه کافی سریع واکنش نشان نمی دهند و تمایل به اجتناب از تماس چشمی دارند، آنها نگران هستند: “من فقط سرم را پایین انداختم و به راهم ادامه می دهم و آنها واقعاً باید متوقف شوند.” [Maidie, 87, MTC]. ترافیک یک مانع جدی در میان افرادی است که محدودیت های حرکتی دارند و ناپیوستگی مسیر پیاده روی در گذرگاه های فرعی، توانایی افراد را برای بیرون آمدن و اطراف به چالش می کشد.

نماهای متنوع

مردم به طور کلی توسط انواع سردر مغازه‌ها که کنجکاوی می‌کنند و حس وسوسه را برای کشف آنچه مغازه‌ها ارائه می‌دهند و لذت یافتن چیزی در محل ایجاد می‌کنند جذب می‌کنند:

من از روی کنجکاوی این مغازه ها را مرور می کنم – فقط دوست دارم ببینم آنجا چه چیزی وجود دارد. [Glen, 76, MTC].

این امر به‌ویژه در مکان‌های مرفه‌تر (MTC) مشهود بود، در حالی که کاهش محدوده سنتی و پیشرفته‌تر بازار در CTC باعث ایجاد حس ناامیدی شد که نمادی از از دست دادن جذابیت به مکان است. یکی دیگر از ویژگی‌های مهم نماها که توسط شرکت‌کنندگان ارزش قائل شد، شفافیت بود که امکان دیدن داخل ساختمان را فراهم می‌کرد.، اتصال فضای داخلی به حوزه عمومی خیابان:

شکل ۱۶٫ مرکز اجتماعی موقت در CTC، ۲۰۱۶٫

منبع: L. Brunelli.

شکل 16. مرکز اجتماعی موقت در CTC، 2016.

فکر کنم نمیدونستی جریان چیه [in the previous community centre] در حالی که اگر از اینجا رد شوید متوجه می شوید که وجود دارد [something going on]. نورا [۶۳, CTC]

ویژگی های راحتی

تعداد معدودی توالت‌ها و صندلی‌های عمومی که در سه مطالعه موردی موجود بودند، به‌عنوان ویژگی‌های مهم محیط، به‌ویژه توسط افرادی که دارای اختلالات حرکتی بودند، شناسایی شدند. این ویژگی‌های آسایش آنها را قادر می‌سازد استراحت کنند، زمان بیشتری را در خارج از منزل بگذرانند و به طور منظم بیرون بروند و از تحرک و اجتماعی بودن و در نتیجه رفاه آنها در استفاده روزمره از مراکز شهری حمایت کنند.

صندلی در LTC به عنوان حمایت از تعامل اجتماعی در نظر گرفته شد. با این حال، آنها همچنین احساس ناامنی و اضطراب را برانگیختند، زیرا گروه‌هایی از معتادان را جذب کردند و در نتیجه شورا، نیمکت‌های عمومی را برای جلوگیری از موارد رفتار ضد اجتماعی برداشت. سایر موانع برای نشستن و استراحت، از جمله آب و هوای محلی و ترافیک سنگین، کیفیت محیطی را در سه مطالعه موردی تضعیف کرد. خیابان‌های بلند محلی به عنوان “توصیف شدندشلوغوشلوغ و پر سر و صداو سطوح سر و صدا ماهیت دلپذیر فضای عمومی را تضعیف می کند، به ویژه در میان کسانی که مشکلات شنوایی را تجربه می کنند. برای بسیاری، ایده نشستن و معطل ماندن در کنار خیابان جذابیتی نداشت، و بسیاری ترجیح می‌دهند که متحرک و فعال بمانند:

زیاد دور هم ننشینید این کاری است که وقتی بزرگتر می شوید انجام می دهید، به حرکت ادامه می دهید. [LAUGH] این چیزی است که آنها می گویند. […] شما می توانید هر زمان در خانه بنشینید. [Leslie, 85 and Donna, 88, MTC]

دسترسی و استفاده کنید

مجموعه‌ای از ویژگی‌های رفاه مربوط به مسائل دسترسی به و از خیابان‌های بلند محلی، عمدتاً توسط حمل‌ونقل عمومی، و سایر جنبه‌های استفاده روزانه که همزمان با توزیع فضایی مغازه‌ها و امکانات رفاهی و مرتبط با محل سکونت است، مرتبط است. طبق یادداشت‌های فعالیت، بیش از ۶۵ درصد از افرادی که از MTC و LTC استفاده می‌کنند و تقریباً ۵۰ درصد در CTC این کار را بیش از پنج روز در هفته انجام می‌دهند. �دستی’ یا â€~راحتâ € ™ صفت هایی هستند که بیشتر توسط شرکت کنندگان برای توصیف اینکه چگونه خیابان های بلند محلی به رفاه آنها کمک می کند استفاده می شود. این به عنوان مثال به در دسترس بودن مسیرهای اتوبوسی که خانه را به هم متصل می‌کنند و موقعیت ایستگاه‌های اتوبوس در رابطه با امکانات یا خدمات خاص مربوط می‌شود: من واقعاً ارزش این را دارم که از خانه بیرون بیایم و هر اتوبوسی را در مسیر شهر، تا XXX سوار کنم. و این برای برگشتن یکسان است [Lucy, 84, LTC]. حمل‌ونقل عمومی در خیابان‌های محلی به‌عنوان یک ویژگی باارزش ظاهر شد، زیرا مردم را قادر می‌سازد تا به مکان‌های دیگر شهر برسند، تا حدی از آزادی و استقلال را هنگام سفر به اطراف، حتی سوار شدن در اتوبوس بدون داشتن مقصدی پیش‌فرض در ذهن، پشتیبانی می‌کنند: “من ۳۶ رو میگیرم. فقط ببینم کجا میره [laughter]â €™ [Hugh, 72, MTC].

یکی از جنبه‌های تعیین‌کننده و بسیار مورد قدردانی خیابان‌های محلی، ترکیبی از مغازه‌ها و سایر خدمات موجود در یک فضای محدود بود، و حتی بیشتر از آن اگر دارای یک فضای محدود باشند.جرم بحرانیâ €™، به عنوان مثال، تعداد کافی فروشگاه و امکانات رفاهی برای ارزشمند کردن سفر () دسترسی مطمئن مردم به امکاناتی که می تواند نیازهای روزانه آنها را برآورده کند:

برای من کمی تلاش برای رسیدن به آن خیابان است [MTC] بنابراین وقتی می‌روم خرید می‌کنم، بهتر است به خیابانی مانند آن بروم که در آن مغازه‌ها و اداره پست انتخابی وجود دارد. بنابراین، یک سفر انجام خواهد شد. آن را ارزشمند می کند. [Derek, MTC, 90]

شکل ۱۷٫ بهترین استفاده را از “بیرون و در مورد” بودن در MTC.

منبع: L. Brunelli.

شکل 17. استفاده حداکثری از

خیابان‌های مرتفع همچنین می‌توانند از فعالیت‌های برنامه‌ریزی نشده پشتیبانی کنند و از اشکال غیرمنتظره تعامل حمایت کنند:

بله، من می توانم از آنچه که وجود دارد استفاده کنم، لازم نیست برنامه ریزی کنم – اگر قرار است بروم، اگر با همسرم بروم [large supermarket]، می دانید که باید به این فکر کنید که قرار است چه کاری انجام دهید، و چرا به آنجا می روید در حالی که می دانید که من به صورت کاملا معمولی به اینجا می آیم. [Hamish, 63, CTC]

در حالی که اکثر شرکت‌کنندگان از طیف وسیعی از امکانات موجود راضی بودند، بسیاری نیز از ناپدید شدن مغازه‌های تخصصی مانند مغازه‌های سخت‌افزاری و قصابی‌های سنتی، و تعداد مغازه‌های خیریه که تنوع خرده‌فروشی‌ها و کسب‌وکارهای کوچک را که این مناطق را ایجاد می‌کنند، ناامید کردند. جذاب.

در نهایت، چندین شرکت کننده بیان کردند که زندگی در نزدیکی یا در خیابان محلی برای رفاه آنها چقدر ارزشمند است. بسیاری اتفاقاً قبل از پیر شدن در نزدیکی زندگی می کردند و مزایای آن را کشف کردند، به عنوان مثال زمانی که رانندگی را متوقف کردند یا توسط یک برنامه شورای محلی حمایت شدند.پاورقی۱ به دنبال سوگ دیگران عمدا تصمیم گرفتند محل سکونت خود را در مجموعه خدمات و امکاناتی که خیابان بزرگ ارائه می دهد قرار دهند:

من ۷ یا ۸ نفر را کشف کردم که بالای تپه می مانند و در حال حرکت به سمت پایین هستند – همه آنها یک ایده داشتند، ما باید کوچکتر کنیم، و راحت تر، به مغازه ها و محل اتوبوس ها نزدیک تر [are] و همه چیز. [Eric, 74, CTC]

به همین ترتیب، لورنا [MTC, 91] از زندگی در خیابان قدردانی می کند زیرا می تواند استقلال خود را حفظ کند و به مغازه هایی دسترسی داشته باشد که نیازهای او را برآورده می کنند:

راحت است، هر نوع مغازه ای که نیاز دارم وجود دارد. درب منزل من است […] بدون اینکه احساس کنم در یک منطقه خرید بزرگ هستم. می دانید، به خوبی پخش شده است، و ما کمی از همه چیز داریم، نه؟ [Lorna, 91, MTC]

یا پشیمان شده اند که وقتی هنوز می توانند این کار را انجام دهند، حرکت نکرده اند:

[moving] قلب شما را می شکند، اما ما آنجا هستیم و اکنون تمام شده است و ما در آنجا بسیار خوشحالیم [MTC]، خوشحالم که آنجا مکانی عالی برای زندگی است – ما متاسفیم برای افرادی که خیلی دیر آنجا را ترک کرده اند، نمی توانند حرکت کنند، در جایی که هستند گیر کرده اند، به دلیل خانه ای که زندگی می کنند مشکلات زیادی دارند. in دیگر برای آنها مناسب نیست. بنابراین، می دانید، من می گویم بهترین کار این است که زودتر از دیرتر حرکت کنید. [Glen, 76, MTC]

بحث

ویژگی‌های خیابانی شناسایی‌شده توسط این تحقیق به چهار بعد کلیدی رفاه مرتبط هستند که از تجزیه و تحلیل موضوعی داده‌ها پدید آمده‌اند.: رفاه اجتماعی (WB1)، احساس مکان (WB2)، لذت و احساس فعال بودن (WB3) و احساس هدف و تسلط بر محیط (WB4).

شکل ۱۸٫ تجزیه و تحلیل موضوعی ویژگی های رفاه.

شکل 18. تحلیل موضوعی ویژگی های رفاه.

خیابان‌های بلند محلی با فراهم کردن فرصت‌هایی برای ارتباطات روزمره به رفاه اجتماعی کمک می‌کنند. ویژگی متمایز این خیابان ها حس مکان را تقویت می کند که اغلب ریشه در روال های قدیمی دارد. «بیرون و اطراف» بودن در خیابان های محلی نیز احساس فعال بودن را در مردم تقویت می کند، در حالی که دسترسی به امکانات محلی باعث افزایش احساس شایستگی شخصی و استقلال شخصی در کارهای روزانه می شود.

نمای خیابان

یک محیط حمایت کننده عابر پیاده

پیاده روها و مسیرهای پیاده روی برای یک تجربه مثبت از قلمرو عمومی در خیابان های بزرگ (WB3) بسیار مهم بودند. بهبودها در یکی از مطالعات موردی (LTC) نشان داد که چگونه یک سطح سازگار برای راه رفتن می تواند احساس امنیت را افزایش دهد و تأثیر مثبتی بر احساس استقلال و استقلال شرکت کنندگان داشته باشد (WB4). این یافته ها مطالعات قبلی در مورد ویژگی های سازگار با سن محیط ساخته شده را تایید می کند (برسون و همکاران نقل قول۲۰۱۱، نقل قول۲۰۱۳; برتون و میچل نقل قول۲۰۰۶; میچل نقل قول۲۰۱۴; نیوتن و همکاران نقل قول۲۰۱۰) و با ادبیات طراحی شهری و دستورالعمل‌های طراحی برای «مکان‌سازی» (Ewing و Clemente) همسو هستند. نقل قول۲۰۱۳; لولین دیویس نقل قول۲۰۰۰). نتایج تمرکز جدیدی را بر ارتباط سطوح با کیفیت خوب برای خیابان‌های بلند محلی به ارمغان می‌آورد، زیرا آنها اغلب می‌توانند منبع اصلی تفریح ​​در فضای باز سالمندان برای ورزش بدنی و تعامل اجتماعی باشند و چندین بعد رفاه را به هم مرتبط کنند (WB1, WB3، WB4) و کمک به حس قوی‌تر مکان (WB2).

از سوی دیگر، یک پیاده رو ناهموار مانع تحرک می شود، توجه و تلاش را به ویژه برای کسانی که از وسایل کمک حرکتی استفاده می کنند، جذب می کند، و تجربه اجتماعی راه رفتن با دیگران را از بین می برد.هماهنگیواجتماعی بودن راه رفتن(لی و اینگولد نقل قول۲۰۰۶، ۶۹). برخی از افراد در راه رفتن و صحبت کردن به طور همزمان احساس عدم اعتماد به نفس داشتند، یک کار دوگانه که ممکن است منجر به افزایش زمین خوردن در بین افراد مسن ضعیف شود (Lundin-Olsson، Nyberg و Gustafson). نقل قول۱۹۹۷). این موضوع در طول مصاحبه‌های پیاده‌روی نیز تجربه شد، زمانی که درک خود از راه رفتن و تحرک (زیگلر و شوانن) نقل قول۲۰۱۱) به منصه ظهور رسید، سرعت حرکت کند شد و مکالمات برای شکایت از کیفیت منظره خیابان قطع شد.

گذرگاه های چالش برانگیز

شرکت‌کنندگان بر این نکته تأکید کردند که چگونه مذاکرات روزانه بین توانایی‌های خود و محیط خیابان محلی می‌تواند منبع رضایت و رفاه باشد (WB4)، به‌ویژه زمانی که آنها قادر به دسترسی به همه امکانات در دو طرف جاده اصلی بودند. با این حال، عبور از خیابان اغلب به عنوان یک تجربه استرس زا گزارش می شد. حتی در گذرگاه های علامت گذاری شده، آنها در نظر گرفته شدند دور زدن آسان نیستبه دلیل زمان کوتاه در دسترس برای عبور یا به دلیل بی اطلاعی از نحوه عملکرد سنسورهای چراغ راهنمایی. در برخی موارد، مردم به عنوان نمونه ای از اجتناب از مکان، به طور کلی از عبور و مرور اجتناب می کنند و شرکت کنندگان ترجیح می دهند از مراکز خرید استفاده کنند. برخی برای حفظ استقلال خود در مواقعی که تحرک مختل می شود، در مکان خدمات تجدید نظر کردند و حتی پزشک عمومی خود را به مکان های در دسترس تر منتقل کردند، حتی زمانی که این به معنای انتخاب گزینه های دورتر اما قابل دسترسی با تاکسی به جای پیاده روی بود. آنچه این تحقیق همچنین نشان داده است شواهدی است که نشان می دهد عبور از خیابان های فرعی در امتداد خیابان بزرگ می تواند استرس زا و چالش برانگیزتر از عبور از خیابان اصلی باشد. شرکت کنندگان اغلب برای حفظ رفاه خود (WB3 و WB4) با اجتناب از تماس چشمی با رانندگان، در مورد این گذرگاه ها مذاکره می کردند.

نماهای فریبنده

اهمیت یک مسیر پیاده‌روی مداوم و مرتب به دسترسی به مغازه‌ها و تصورات مربوط به تداوم نماها و لذت زیبایی‌شناختی از خیابان‌های بلند محلی با تأثیر مثبت بر رفاه سالمندان مرتبط بود (WB3). ویترین ها و نماهای متنوع مغازه ها به احساس فراگیری و تنوع کمک می کند که مشارکت کنندگان را جذب می کند و از یافته های مطالعات قبلی در خیابان های تجاری حمایت می کند (Ewing و Clemente نقل قول۲۰۱۳; گهل نقل قول۲۰۱۰، نقل قول۲۰۱۱; مهتا نقل قول۲۰۱۴). میزان شفافیت آستانه بین خیابان و فضای داخلی محل همراه با سرعت پیاده روی کندتر (مودون و لی) نقل قول۲۰۰۳)، به مردم این امکان را می‌دهد که فعالیت‌های انسانی را در هر دو جهت درک کنند و از آن لذت ببرند و درک خیابان محلی محلی را به عنوان یک مکان اساسی اجتماعی شهری که به رفاه اجتماعی آنها کمک می‌کند (WB1) در میان شرکت‌کنندگان تقویت کرد. شرکت کنندگان از امکان دیدن داخل محوطه تجاری قدردانی کردند و به عنوان “ارزش یافتند”استقبال کردنصندلی ها و میزهایی که در خارج از ورودی قرار دارند. برخی پیشنهاد کردند که فعالیت ها می تواند «بیرونی شده استبه خیابان (لولین-دیویس نقل قول۲۰۰۰) افزایش شخصیت اجتماعی و در نتیجه کیفیت حمایتی رفاهی خیابان های مرتفع.

در حال حرکت: صندلی و توالت

بسیاری از خیابان‌های محلی، مقصدی را برای شما به ارمغان می‌آورندبیرون و در مورد و یک مکان روزانه برای “در حال حرکت بودنکه از احساس فعال بودن آنها حمایت می کند و حس خوبی را ایجاد می کند (WB3) که از تداوم تمرینات حرکتی آنها در زندگی بعدی ناشی می شود (زیگلر و شوانن). نقل قول۲۰۱۱). برای بسیاری، بازدید از یک خیابان بلند محلی به عنوان فرصتی برای فعالیت بدنی توصیف می‌شد و داشتن مکانی برای نشستن و استراحت در بیرون و اطراف اولویت محسوب نمی‌شد، زیرا آنها فعالیت‌های کم تحرک زیادی در خانه داشتند. با این حال، برخی از شرکت‌کنندگان از صندلی‌های خصوصی در تراس‌های رستوران، و حتی یک نیمکت برای فروش در خارج از مغازه، به‌عنوان یک استراتژی برای طولانی‌تر کردن زمان صرف شده در فضای باز استفاده کردند. این یافته نشان دهنده فقدان صندلی های مناسب در طول سه مطالعه موردی و پتانسیل طرح هایی مانند کمپین “یک صندلی” است.پاورقی۲ می تواند در تشویق افراد مسن به بازدید بیشتر از این مناطق باشد. کمبود نظرات در مورد کمبود صندلی در دسترس را نیز می‌توان به دلیل کیفیت محیطی ضعیف خیابان‌های محلی مورد بررسی، که حجم زیادی از ترافیک را تجربه می‌کنند، توضیح داد. و ). داده های دولت اسکاتلندپاورقی۳ نشان می دهد که در CTC، بیشترین مورد تحت تأثیر در بین افراد مورد مطالعه، متوسط ​​سطح نویز بالای ۷۵ ‰dB و بیش ازاختلال شنواییآستانه تعیین شده توسط WHO (Berglund et al. نقل قول۱۹۹۹). جای تعجب نیست که چنین خطرات زیست محیطی از استفاده منصرف شده و به دلیل آلودگی هوا و صدا تأثیر مخربی بر رفاه دارند. در نتیجه، افراد بسیار کمی از نیمکت‌های موجود در MTC استفاده کردند. درک در LTC متفاوت بود، جایی که شرکت کنندگان تمایل خود را برای داشتن فرصت های بیشتری برای نشستن و درنگ کردن در میدان عابر پیاده برای لذت بردن از اجتماعی بودن نیمکت های عمومی ابراز کردند (Bynon نقل قول۲۰۱۵; اوتونی و همکاران نقل قول۲۰۱۶). با این حال، برخی از شرکت کنندگان به دلیل کمبود صندلی، آب و هوای محلی و درک ضعیف از ایمنی در این فضای عمومی خاص از انجام این کار منصرف شدند.

مانند نشستن عمومی، ادبیات رایج ارتباطی بین کمبود امکانات توالت عمومی، رفت و آمد در جوامع و دور ماندن طولانی مدت از محیط خانه برقرار کرده است (بروکفیلد، وارد تامپسون و رابرت). نقل قول۲۰۱۷; IDGO، نقل قولnd)، با این حال تعداد کمی از شرکت کنندگان از توالت های عمومی به عنوان چیزی که در تصمیم آنها برای بیرون رفتن تعیین کننده است، یاد کردند. با این حال، برخی از افراد هنگام استفاده از امکانات در میخانه ها بدون اینکه مشتری باشند، یا حتی مجبور به بازگشت به خانه در صورت نزدیکی کافی ابراز ناراحتی کردند، اقداماتی که نشان دهنده عزم راسخ برای لذت بردن از بیرون از خانه بودن (WB4) است و در عین حال می تواند احساس استقلال و وابستگی آنها را تضعیف کند. مکان (WB4 و WB2).

دسترسی و استفاده کنید

روش‌های دسترسی و استفاده از مراکز شهری محلی با رفاه شرکت‌کنندگان در رابطه با احساس کلی «مفید بودن» مرتبط است که شرکت‌کنندگان به عنوان «مفید» توصیف کردند.دستیوراحتبه عنوان مثال، به خوبی با نیازها، فعالیت ها و برنامه های یک فرد سازگار است (WB4). راحتی به عنوان منبع رفاه در این اثر را می توان در رابطه با دو جنبه اصلی بیان کرد که کیفیت ذاتی خیابان های مرتفع هستند، زیرا ارتباط با سایر مقاصد شهری را تسهیل می کنند و می توانند به تنهایی مکان های شهری متمایز باشند (جونز، رابرتز و موریس نقل قول۲۰۰۷).

یک مقصد مفید

سه مطالعه موردی، گذرگاه‌های مهمی هستند که با وسایل حمل‌ونقل عمومی و مکان‌های ارزشمندی که از کجا می‌توان به سایر نقاط شهر دسترسی پیدا کرد و آن‌ها را کاوش کرد، بسیار قابل دسترسی است و برای حمایت از جوامع مرتبط حیاتی است. برای بسیاری، مرکز شهر محلی احساس آزادی، خودمختاری و انعطاف پذیری آنها را پرورش می دهد (WB4) زیرا مردم می توانند به آن سفر کنند و از آن بروند، ویژگی ای که در مطالعات قبلی به عنوان “” توصیف شده است.پتانسیل تحرک(کافمن نقل قول۲۰۰۲; نوردباکه و شوانن نقل قول۲۰۱۴; اسوالد و همکاران نقل قول۲۰۰۵).

مجموعه ای از امکانات رفاهی

سهولت دسترسی و حرکت در هر منطقه در امتداد مجموعه امکانات رفاهی در خیابان، مراکز شهر را به منبع رضایت و رفاه روزانه تبدیل می کند (WB3 و WB4). خرید و دسترسی به خدمات در این مناطق به عنوان یک جایگزین مناسب و معتبر برای مراکز خرید یا سوپرمارکت‌های بزرگ که بسیاری از آنها احساس راحتی نمی‌کنند، تلقی می‌شود. تنوع مغازه ها و امکانات موجود در کنار یکدیگر به شرکت کنندگان این امکان را می دهد که «به حداکثر رساندن» را انجام دهند (هارت و همکاران. نقل قول۲۰۱۴، ۴) سفر آنها به خیابان های محلی و دسترسی به امکانات رفاهی هر روز در صورت نیاز. خوشه‌بندی استفاده‌ها از مکانی به مکان دیگر متفاوت بود و مغازه‌هایی مانند قصابی (MTC)، پوشاک و کفش (CTC، LTC)، مغازه‌های سخت‌افزاری (CTC، LTC) و خرده‌فروشانی که کالاهای سفید می‌فروشند دیگر در دسترس نیستند. برای مقابله با این روند، برخی از شرکت‌کنندگان آگاهانه از مغازه‌های محلی حمایت کردند، زیرا آنها برای فرصت‌هایی که برای ایجاد یک فروشگاه ارائه می‌کنند ارزش قائل هستند.پیوند انسانیâ €™ [Ayla, 71, MTC] با فروشنده های مغازه این نیز گزارش شد، هرچند به ندرت، در رابطه با سوپرمارکت‌های محلی اتفاق می‌افتد، که در MTC و LTC باعث افزایش نفوذ و حفظ فروشگاه‌های دیگر در منطقه می‌شوند.

زندگی در مرکز شهر

جابجایی در زندگی بعدی اغلب یک تجربه استرس زا است (اسوالد و رولز نقل قول۲۰۰۷و با واسطه شرایط شخصی مانند سطوح درآمد قابل تصرف و حمایت خانواده، کیفیت محیط جدید (Sim et al. نقل قول۲۰۱۲و فرصت های اجتماعی که می تواند از عهده آن برآید (Sim et al. نقل قول۲۰۱۲). این کار شواهد جدیدی ارائه می‌کند که نشان می‌دهد وقتی یک خیابان محلی بخشی از این محیط وسیع‌تر است، استرس عاطفی ناشی از جابجایی را می‌توان جبران کرد. این را نه تنها کسانی که نقل مکان کردند، بلکه توسط کسانی که خود را خیلی ضعیف می دیدند و از اینکه زودتر تصمیم نگرفته اند پشیمان می شدند تأیید شد. تعریف متمرکزتر از آنچه که “در موقعیت مناسب” قرار دارد (پارک و زیگلر نقل قول۲۰۱۶، ۱۰) سپس ظاهر می شود، که محدودیت های انتخاب های فعلی مسکن را تصدیق می کند و ارزش مسکن را دارد که بهتر در محله های موجود و در مجاورت مراکز شهر محلی ادغام می شود. زندگی در کنار خیابان برای برخی از شرکت کنندگان بخشی از یک استراتژی عمدی برای کوتاه کردن مسافت ها و حمایت از خودمختاری آنها و چندین بعد دیگر رفاه در زندگی بعدی بود. با این حال، تصمیم به نقل مکان منوط به در دسترس بودن مسکن مناسب بود. خانه‌های سرپناهی که برای سالمندانی که به‌طور مستقل با نگهبانان روزانه زندگی می‌کنند و فرصت کوچک‌سازی را داشتند، همیشه مقرون به صرفه نبودند و در سه مطالعه موردی در دسترس نبودند، و آپارتمان‌های بازنشستگان تازه‌ساخت یا گران (MTC) یا برای مستاجران کم‌درآمد در نظر گرفته شدند. LTC). مطابق با روند اخیر (هاموند، والش و وایت نقل قول۲۰۱۸; پارک و زیگلر نقل قول۲۰۱۶همه نمی‌خواستند به مسکن تخصصی نقل مکان کنند، اما پیشنهاد اصلی آپارتمان‌های جدید موجود در CTC و MTC عمدتاً برای خانوارهای با درآمد بالاتر مورد هدف قرار گرفت.

جذب ساکنان بیشتر برای احیای مراکز شهرها بیش از دو دهه است که به عنوان بخشی از به اصطلاح “رنسانس شهری” (هیت) در دستور کار شهری بریتانیا بوده است. نقل قول۱۹۹۷; هابارد نقل قول۲۰۰۶). اخیرا توسط دولت اسکاتلند تبلیغ شده استزندگی در مرکز شهر در استراتژی «مسکن تا ۲۰۴۰» و در چارچوب برنامه ریزی ملی جدید (دولت اسکاتلند) گنجانده شده است. نقل قول۲۰۱۳ a، نقل قول۲۰۱۳b، نقل قول۲۰۲۱، نقل قول۲۰۲۲، نقل قول۲۰۲۳، به طور گسترده تر به عنوان بخشی از مفهوم محله ۲۰ دقیقه ای در انگلستان (TCPA) گنجانده شده است نقل قول۲۰۲۰). این پیشنهاد که افراد مسن می توانند در صورت طراحی مناسب از زندگی در مناطق مرکزی بهره ببرند، جدید نیست (هانسون و همکاران. نقل قول۲۰۰۲; پارکینسون، هانتر و باراک نقل قول۲۰۱۳، اگرچه افراد بالای ۶۵ سال در ابتدا کمترین جذب را برای زندگی در مرکز شهر داشتند (هیت نقل قول۲۰۰۱). در این سه مورد، شور و نشاط اجتماعی و تنوع مغازه‌ها و امکانات رفاهی در مرکز شهر محلی به‌عنوان عواملی ضروری توصیف شد که بر تصمیم شرکت‌کنندگان برای نقل مکان در آن نزدیکی تأثیر داشت. این یافته‌ها بینش‌های جدیدی از دیدگاه افراد مسن ارائه می‌کنند و شواهدی مبنی بر اینکه خیابان‌های محلی می‌توانند محیط‌های هدفمندی را برای جمعیت سالخورده در تقاطع بین ابعاد مختلف دستور کار AFC مانند مسکن، حمل‌ونقل و فضاها و ساختمان‌های بیرونی ارائه دهند.

نتیجه

این کار بر اساس تحقیقی بر روی سه مطالعه موردی در شهر ادینبورگ، ویژگی‌های خیابان‌های بلند محلی را مورد بررسی قرار داده است که می‌تواند از رفاه در زندگی بعدی حمایت کند. این تحقیق شواهدی را ارائه کرده است که نشان می‌دهد خیابان‌های بلند محلی طیف وسیعی از منابع اجتماعی، فضایی و مادی را ارائه می‌کنند که تأثیر مثبتی بر رفاه سالمندان در چهار بعد کلیدی دارد: رفاه اجتماعی، احساس مکان، لذت و احساس فعال بودن و احساس هدف و تسلط بر محیط. یافته ها را می توان در سه حوزه اصلی از مقیاس خرد منظر خیابان، سازمان فضایی و دسترسی به امکانات رفاهی، خدمات و حمل و نقل عمومی، و در دسترس بودن و نزدیکی مسکن مناسب خلاصه کرد. این تحقیق همچنین نشان داده است که زمینه ای برای بهبود در این حوزه ها برای حمایت بیشتر از رفاه افراد مسن وجود دارد و می توان طیف وسیعی از توصیه ها را برای مداخلات طراحی شهری در خیابان های مرتفع پیشنهاد کرد (برونلی، اسمیت و وولریچ). نقل قول۲۰۲۲). برای سازگاری بیشتر این مناطق با سن و حمایت از رفاه افراد مسن، مطلوب است که: قلمرو عمومی را فراگیرتر، مناسب برای عابران پیاده، و با زیرساخت های حمل و نقل عمومی ادغام کنیم. فعالانه از مجموعه امکانات رفاهی، مغازه ها، خدمات، و ایستگاه های اتوبوس که به یک مرکز روزانه/مرکز محلی متصل هستند، حمایت می کند. ویترین های جذاب را تشویق کنید تا از فضایی دلپذیر و امن حمایت کنند، از جمله برون سازی فعالیت ها، به عنوان مثال، افزودن فرصت هایی برای نشستن در بیرون؛ و افزایش ارائه مسکن مقرون به صرفه در نزدیکی و/یا در خیابان های واقعی. برای مشخص کردن این توصیه‌ها برای مکان‌های مختلف، یک رویکرد «قابلیت» بین تحقیق و طراحی (وایت و هاموند) نقل قول۲۰۱۸) را می توان با مشارکت ساکنان و ذینفعان در ایجاد مشترک برنامه های اقدام، با تمرکز بر چگونگی ادغام بافت فیزیکی و اجتماعی شهری دنبال کرد تا فضاها بتوانند فرصت هایی را برای پیری فعال فراهم کنند و در عین حال جوامع را به عنوان مثال به روش های بین نسلی گرد هم بیاورند.

این مقاله پیوند بین ادبیات احیای خیابان‌های بزرگ و جنبش شهرهای دوستدار سن را تقویت کرده است. با این حال، این مطالعه بر اساس انتخاب محدودی از مطالعات موردی است که سایر بافت‌های شهری متنوع‌تر را حذف می‌کند، جایی که برای مثال شکل شهری، تراکم و تنوع بیشتر شرکت‌کنندگان از نظر قومیت، توانایی‌ها و آسیب‌های شناختی ممکن است با موارد مورد بحث در این مقاله متفاوت باشد. بینش‌های به‌دست‌آمده از این مطالعه را می‌توان با تحقیقات بیشتر بر روی طیف وسیع‌تری از خیابان‌های مرتفع در شهرها و شهرک‌های مختلف تقویت کرد که تجربه یک جمعیت متنوع‌تر را به تصویر می‌کشد.

بیانیه افشاگری

هیچ تضاد منافع احتمالی توسط نویسنده(ها) گزارش نشده است.

برای مشاهده مقاله اینجا کلیک کنید

منابع:
۱- shahrsaz.ir ,خیابان های مرتفع، پیری و رفاه
,۱۷۱۱۹۱۴۰۲۵
۲- https://www.tandfonline.com/doi/full/10.1080/13574809.2024.2302436?af=R | 2024-01-18 09:26:33

برچسب ها

این مطلب بدون برچسب می باشد.

به اشتراک بگذارید
تعداد دیدگاه : 0
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.